А АБАРМОТ i АБАРМОЦІНА м. Неахайны чалавек, лайдак. Вечна ён абармотым ходзя. Хоць ногі абатры, абармоціна. АБАЦЕРЦІСЯ зак. Выцерціся. Вазьмі рушнік i абацярыся. АБАЦЁРТЫ дзеепрым. Выцерты. Вокны ўжо абацёртыя. АБВЯРНУЦЦА зак. Перакуліцца. Ня едзь пы кысагору, абвернісься сы сваім возым. АБВЯРНУЦЬ зак. 1. Перакуліць. Пымажы-ка, браток, воз абвярнуць. 2. Абгарнуць. Абвярні маю рыбу ў газету. 3. Аб'ехаць. Трзба гэту лужу неік абвярнуць. АБГАЙДАМАШАНЫ (абгыйдымашыны) дзеепрым. Абтрэсена (пра дрэва), абабраны (пра чалавека). I антоныўка ўжо абгыйдымашыныя. АБГАЙДАМАШЫВАЦЦА (абгыйдымашывыцца) незак. Марна растрачвацца, бяздумна распускаць грошы. Штаноў добрых ні маіш, а так абгыйдымашывыісься. АБГАЙДАМАШЫЦЬ (абгыйдымашыць) зак. Абтрэсці, абабіць (пра пладовае дрэва, кусты), абабраць, абчысціць да ніткі (пра чалавека). Увесь сад за ноч абгыйдымашылі, а хто — ня ведыю. АБДЗЕНЬ прысл. За дзень. Мы скасілі абдзень тэй лужок. Я абдзень у Мінск зыхадзіў. АБЕДДЗЕ (абедзьдзя) н. Поўдзень. Пакуль я тоя ды пакуль сея, гляджу — абедзьдзя ўжо. АБЕДКІ толькі мн. Полудзень. Толькі прышлі i за абедкі прыняліся, шчэ i ні работылі. АБІЦІК м. Гліняны збанок з адбітым горлам. Я там табе мылако ў абіціку пыставіла. АБКАЛГАНЕНЫ (абкылганіны) дзеепрым., жарт. Абстрыжаны абы-як. Я ўжо абкылганіны, зыхадзі ты.