ранымі вусамі. Міхась Зарэцкі, Сцежкі-дарожкі, Мінск, 1959, стар. 305. АДТАТУРЫЦЬ (аттатурыць) -р-у, -р-ыш, пераходны, законч. тр. Адтапырыць. Кл. Параўн.: аддудырыць. Хоцімскі раён, Саламір'е Полацкага раёна. АДХЛАННЕ (атхланьне) -нн-я, ніяк., толькі ў адз. Ужываецца ў спалучэнні з няма. Няма адхлання—няма адбою, настойлівае і бясконцае вымаганне. Цяжко пілнаваць, то дзёці, то гусі, то хто хоч[э]ш—просто атхланя н[е]ма. Сл. АДХУКАЦЬ (атхукаць) -а-ю, -а-еш, пераходны, законч. тр. Адагрэць, адтаяць хуканнем (хукаючы). Гл. хуканне, хукаць. Нашлі в[е]рабейка, сталі хукаць — думалі атхукаям, а ён здох. Пас. Янкі Купалы. Гл. хукаць, хукнуць, пахукаць. АДЧЫРЫЦЬ (аччырыць) -р-ў, -р-ыш, пераходны, законч. тр. ад чырыць (гл. чырыць, чырыць). Кл. АДЭЛЕЦ (арф.) -льц-а, мужч., множн.— адэльцы (адэлцы і адэльцы). Жыхар в. Адэль. Кл., пас. Янкі Купалы. АДЗЁНАК (адзёнак) -нк-а, мужч. 1. Гл. адзёнак у выпуску 1959 г. Параўн.: адонак. Абідавічы Быхаўскага раёна. 2. Адзёнак—стог сена. Думаў, адзёнак на два вазы ўскладом і ні ўсклалі. Кл. АДЗЁР Гл. адзёр у выпуску 1959 г. Параўн.: водра. Голдава Жалудоцкага раёна.