Старонка 70
◀ / 232 ▶
нёц дзядка трэба-баньку (гл.) набіць (арф.). Кл. ДЗЯННА (дзянна) жан. Жонка дзядзькі. Дзянну сваю бачыла. Кас. У дзянны папрашу. Кл. Дзянна мая казала. Барб. ДЗЯРЖАННЕ (дзяржаньне) ніяк. Трыманне (таксама ўжываецца). Па руках даць за такое дзяржанне. Каб што? Дзяржаць ні ўмёе. Кл. ДЗЯРЖАННЕ Асадка (палка) у такіх прыладах, як рыдлёўка, вілкі і падобныя. Дзяржаньне зламала. Дак. ДЗЯРЖАЦЬ (дз[е]ржаць) -у, -ыш, пераходны. 1. Трымаць. Слова трымаць таксама ўжываецца. Памажы дз[е]ржаць. Кас. 2. Мець (жывёлу). Сьвіньне дзяржалі (мелі свіней, гадавалі свіней). Кл. ДЗЯРЖАЦЬ Быць кумою ці кумам. Я дзяржала мёншу (была кумою, калі нарадзілася меншая дачка). Вайц. ДЗЯРКАЧ (дз[е]ркач, дзяркач) мужч. Птушка. Дз[е]ркач сваю пёсьню дурную задраў. Вайц. ДЗЯРКАЧ 1. Зношаны венік. Дзеркачэ пат плотам валяюцца. Кл. 2. Пераноснае. Задзірлівы чалавек. Сідор вёльмі задзірлівы, такі дзяркач, што ні ўжывё ні с кім. Кл. ДЗЯТЛУК (дз[е]тлук) мужч. Зніжальнае. Малы ростам, нямоцны фізічна юнак. Йшчэ зь [е]го ні запамагаты, слабёнькі нёйкі дз[е]тлучок. Кл.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
75 👁
◀ / 232 ▶