адбаярвацца агульнымі выразамі там, дзе наш розум не можа адолець, пераступіць нейкія парожкі, якія адгароджваюць ад яго тое, чаго мы не ведаем. На ростанях. Адбаярыцца зак. 'адгаварыцца, апраўдацца' (Лоеў. Янкова). Параўн. руск. отбояриваться 'ухіляцца, выкручвацца ад чаго-н.' АДБОР м.: ДА АДБОРУ (ПАЙСЦІ). Пайсці на адборку лесаматэрыялу. Як на бяду, пайшлі мужчыны І Ўладзік з імі ўрассыпную: Адзін у лес, той да адбору, З сахою трэці ў гэту пору Араў дзесь пасеку старую. Новая зямля. АДВІНУЦЦА зак. Ненадоўга адлучыцца, адысці куды-н. Антось да воза адвінуўся І зараз з торбаю вярнуўся. Новая зямля. Адвінуцца зак. 'адлучыцца на кароткі час, адхінуцца' (Стаўб. Жыв. сл., с. 104). АДГОН м. Абочына. Ідзе Настуся на адгоне. На вочы сцелецца імжа. На шляхах волі. АДЗЯБЁЛЕЦЬ зак. Агрубець, ачарсцвець. [Рэдактар:] — Эх, людзі, людзі! Адзябёлела сэрца ваша, і вушамі вы дрэнна чуеце. Як далёка, кажу вам, стаіце вы ад жыцця! На ростанях. АДКУЛЬСЯ прысл. Аднекуль. Бяжыць з кудзеляю дзяўчына, За ёю хлопец-малайчына Адкулься зараз увязаўся, І смех і гоман там зачаўся. Новая зямля. І стол з абрусам даматканым З'явіўся тут адкулься ўміг. Рыбакова хата. Адкулься прысл. 'адкуль' (Карэл. Сцяшковіч, 1972); адкуля прысл. 'адкуль' (Бял. Яўсееў); адкуля прысл. 'адкуль' (Лоеў. Янкова). АДЛЕЖНАСЦЬ ж. Адлегласць. Бяжыць Ганна то ра-