ludziej. U jahonych vałasach łušaji, jak miakiny. Łuščak, ~ka. Naz. Śpieły harech, što sam vyłuščyŭsia. Tut poŭna torba łuščakoŭ. Łuščeć, ~čeŭ. Dz. nz. Niečaha tuha napchana, što zdajecca voś-voś łuśnie. Ja ŭčora dobra karovy napaściŭ, što zdajecca až baki łuščeli. Łuščyć, ~čyŭ. Dz. nz. Vybirać nasieńnie z šyški, sa struka. Dzieci łuščyli pasolu. Łut, ~ta. Naz. Taŭsty doŭhi aciarebleny dubiec. Vun lažyć tvoj łut. Łuzać, ~zaŭ. Dz. nz. Prytykać, naprykrać słavami. Jon mnie ŭstaŭnia łuzaja ŭ vočy, što ŭ majho pjanaha baćki kania z voza ukrali. Łyč, ~ča. Naz. Kaniec śvinnoj mordy. Śvińnia łyčam ziamlu ryja. Łyčban, ~na. Naz. Źniavažlivaje słova na chłapca-padletka. Astupisia z varot łyčban. Łykać, ~kaŭ. Dz. nz. Prahna pić. Jon harełku łykaja jak vadu. Łyknuć, ~naŭ. Dz. z. Raptam vypić. Jak łyknu, jak pyknu... (J. Kup.). Łynda, ~dy. Naz. Dziaŭčyna-padletak na vysokich nahach. Jankava łynda ŭ hryby panisłasia. Łyndać, ~daŭ. Dz. nz. Šparka chadzić, šyraka stupajučy. Čaho henyja padšyvancy łyndajuć pa harodach. Łyndy bić. Hultajavać, biaździejničać. Kali ludzi pracavali duchu pasłuchajučy, dyk jon tady łyndy biŭ, a ciapier siena prosia. Łypać, ~paŭ. Dz. nz. Mihać paviejkami. Jon ni daspaŭ, dyk łypaja vačyma. Łypnuć, ~naŭ. Dz. z. Raptam mirhanuć. Ja łypnaŭ vačyma. (J. Kup.). Łys, ~saha. Naz. Nazva byka z łysinaj na hałavie. No! Łys. Stoj, Rab! Łysaja, ~saj. Naz. Nazva karovy z łysinaj na hałavie. Łysaju treba pradać. Łyska, ~ki. Naz. Nazva sabaki z łysinaj na hałavie. My svajho Łysku nanač pryviazavajim. Łytka, ~ki. Naz. Naha miž stupniom i kalenam. Ścirahajsia, ato sabaka za łytku ŭkusia. Łyžka, ~ki. Naz. abo — Łožka, ~ki. Pryładździe dla jady. Pamyj łyžki i pałažy na łožniku. Łyžačka, ~ki. Naz. Miesca siaredziny hrudziej, dzie pačynajecca žyvot. U chvoraha pad łyžačkaj nyja j balić. M Macavacca, ~vaŭsia. Dz. nz. Krapicca, uzmacniać siłu, kab vykanać niejkaje zadańnie. Macujcisia, chłopčyki, kab da viečara končyć henu rabotu. Machavica, ~cy. Naz. Prastora na bałocie zarosšaja mocham. Na tej machavicy ni travy ni kustoŭ nima. Machlar, ~ra. Naz. Ašukaniec, kruciel, jaki prykryvaje svajo złačynstva sumlennym handlem. Vyścirahajsia machlaroŭ. Machlavać, ~vaŭ. Dz. nz. Krucić, manić, ašukavać, chitryć. Jon zmałku pačaŭ machlavać. Machnaty, ~taha. Prm. 1) Reč pakrytaja płeśniami. Machnataja bočka staroha vina. 2) Tvar pakryty pieršym pucham. U henaha chłopca machnaty tvar. 3) Tkanina z paŭścinkami. Mošast — machnataja tkanina. Machor, ~chra. Naz. 1) Kaniec miaška la zaviazki. Biary miašok za machor. 2) Matuzki zasukanyja na ručniku. Toj ručnik byŭ z machrami. Machrač, ~ča. Naz. Samatkany ručnik z machrami. Vytry ruki machračom. Maci, ~ciry, maci. Naz. Rodnaja matka. Paciry ŭ maciry. (Fal. Pryk.). Macirki, ~rak. Naz. Matka ŭ množnym liku. Macirki musiuć sačyć za vychavańniam svajich dziaciej. Mačaničnik, ~ku. Naz. Baravaja raślina, što chvarbuje nitki na čorny koler. Mačaničnik raście ŭ bary. Mačańnia, ~nia. Naz. abo — Mačanka, ~ki. Kločnaja ježa štałtam vieraščaki. Mačańnia jaduć z blinami. Mačonik, ~ka. Naz. Hryb pryznačany salić. Mačoniki adkładajcia ŭ košyk. Mačonka, ~ki. Naz. Suchaja skarynka chleba, ukinienaja ŭ stravu ci saładuchu. Staryja ludzi lubili mačonki kidać u kapustu. Mačulišča, ~ča. Naz. Sažałka ci rečka, dzie piańku močać. Tata pavioz piańku ŭ mačulišča. Mačuła, ~ła. Naz. Smurod zatochłaj vady, dzie močać piańku ci lon. Piańku pryviaźli z mačulišča, dyk usio humno śmiardzić mačułam. Mačycha, ~chi. Naz. Niarodnaja maci, baćkava žonka. Jaje mačycha hadavała. Madzieć, ~dzieŭ. Dz. nz. Hibieć, zapadać na zdaroŭji, pry matarjalnych niedachopach. Jon cełу svoj viek madzieja. Magnaść, ~ci. Naz. Paciah nieźviazany z volej čałavieka. Jaho magnaść ciahnia da harełki. Magnes, ~su. Naz. Zialeza, što pryciahvaje da siabie jinšaje zialeza. Dziadźka mieŭ kavałak magnesu. Maharyč, ~ča. Naz. Chabar, podkup. Dziadźka Antoś za maharyč jechaŭ na čyhuncy. Majoŭka, ~ki. Naz. Ciomna-zielenavataha koleru miakkaja kuzurka mienšaja za biarozavaha žuka. Jaje znachodzili ŭ maji ŭ norca pad miažoj i zalivali śpirytusam, jak zielle.