najiš strojić žyvoja kiepstva. Kiepska, Prs. Brydka, błaha, drenna. Kala Vitebska kiepska. (Fal. Pryk.) Kierchać, ~chaŭ. Dz. nz. abo — Krechać, ~chaŭ. Małoje dzicia nito płača, nito hołas padaje, što jeści choča. Tam u kałysca dzicia kierchaja. Kierpać, ~paŭ. Dz. nz. Kremzać, pisać. Bač i jina ŭžo piša. — At jakoja tam pisańnia, ali voś niejak užo sama kierpaju. Kieškacca, ~kaŭsia. Dz. nz. Varušycca, krucicca ŭ ciesnym miescy. Čaho tut hetyja dzieci sabralisia dy kieškajucca. Kilčak, ~ka. Naz. Chvaroba jazyka ŭ statku, kali ŭ jazyku dzirka pravalvajecca, abo zusim jazyk adpadaje. Kab tabie kilčak na jazyk. (Fal. Klon.) Kilišak, ~ška. Naz. abo — Kielich, ~cha. Sudzina na nožcy, što pjuć vino ci harełku. Vypjim z hora pa kilišku: lahčej budzia haravać. (J. Koł.) Kiłza, ~zy. Naz. Kali paviešanaja kałyska kosa kałyšacca. Na hetaj kałysca nia možna kałychacca, bo ŭ jej kiłza. Kiłzavać, ~vała. Dz. nz. Kosa kałychacca. Tata papraŭ nam kałysku, ato kiłzuja. Kinucca, ~kinaŭsia. Dz. z. 1) Kinuć siabie, skočyć. Lepi ŭ prołamku kinucca, jak navysałku jechać. 2) Pabiehčy. Chłopcy kinulisia dahaniać zładziejaŭ. Kipiciń, ~pitnia. Naz. Naraś u sabaki na jazyce ad apioku. Hety sabaka chrypata breša zatoja, što ŭ jaho kipiciń na jizyce. Kipić, ~pcia. Naz. abo — Kapciur, ~ra. Paznohci ŭ źviaroŭ i ptušak. Zajic dastaŭsia ŭ kipci savie. Kiraŭničy, ~čaha. Naz. Asoba, što kiruje rabotaj ci hramadoj. Chto-ž u vas byŭ kiraŭničym, kali vy hramadoj u sad łazili? Kiravacca, ~vaŭsia. Dz. nz. Trymacca kirunku. Ja ŭžo kirujusia na pola. Kirmaš, ~šu. Naz. Zboryšča dla handlu. Tata pašoŭ na kirmaš kuplać karovu. Kirmašovyja zuby. (Vul.) Piarednija zuby. Kutnija zuby vysypalisia, a zastalisia tolki kirmašovyja Kirzać, ~zaŭ. Dz. nz. Niaŭdała ci niaŭmieła plaści łapci ci kašali. Ja ŭžo sam łapci kirzaju. Kisnuć, ~naŭ, kis. Dz. nz. Rabicca kisłym. Nakryj dziažu, kab chleb kis. Kisnuć, kis, ~naŭ. Dz. nz. Bieśsiabie, biazupynku śmiajacca. Kali Paŭluk staŭ chvalicca, jak jamu p---dziłasia ŭ varyjackim domia, dyk my kiśli ad śmiechu. Kiśla, ~li. Naz. Čyrvonaja vada, dzie buraki kiśli. Haspadynia varyła poliŭku z buračnaj kiśli. Kiślacina, ~ny. Naz. Kisłaja tuchłaja hnil. Tut śmiardzić kiślacinaj. Kiślak, ~ka. Naz. Kisłaja, niaśpiełaja sadavina. Nia jeścia, dzieci, hetych kiślakoŭ, ato pośla chleba nia ŭkusicia. Kiślinia, ~ni. Naz. Kvasnaść. U hetaj poliŭca nia čuć nijakaj kiślini. Kišeć, ~šeŭ. Dz. nz. Šum ad ruchu žyvych jistot. U hetym sala červi kišać. Kit, ~tu. Naz. Maź, što abmazavać škło ŭ voknach. U hetym aknie kit asypaŭsia. Kita, ~ty. Naz. Kali viazać zžaty bob, hrečku pasolu, dyk zavuć nie snapy, a kity. My siolita nažali piać kop kit hrečki. Klaćba, ~by. Naz. abo — Klonka, ~ki. Pažadańnie niekamu niejkaj pahibieli. Sistra siastre klaćbu nosia, kab prapała Boha prosia. (Fal. Pryk.) Klamar, ~ra. Naz. Zialezny prent z vostrymi i zahnionymi na prosty kut kancami. Kali šuło stała adjiždžać ad ściany, dyk jaho prymacavali klamaram. Klamka, ~ki. Naz. Pryłada začyniać dźviery. Kałok svoj milejšy za čužyja klamki. (F. Bah.) Klenčyć, ~čyŭ. Dz. nz. Stajać na kaleniach. Baby klenčyli pirad kryžam. Klešč, kliščа. Naz. Kuzurka, što ŭpivajecca ŭ ciela svojskaj žyvioły. Na sabaku klaščy napali. Kleščy, ~čaŭ. Naz. Draŭlanaja častka chamuta. Tut kleščy złomany. Kleščy, ~čaŭ. Naz. Draŭlanyja vialikija abcuhi, što ŭ łaźni kamieńnie ŭ vadu spuskajuć. Biary kleščy dy spuskaj kamieńnia ŭ vadu. Klikać, ~kaŭ. Dz. nz. Zvać, zaprašać. Jak budziš jiści ŭ hryby, dyk klič i mianie. Klipać, ~paŭ. Dz. nz. Bić małatkom chałodnuju zialeznuju reč, kab jaje zrabić tonkaj i vostraj. Tata klipaja kasu. Kločny, ~naha. Prm. Taja reč ci charčy, što maje šmat pažyŭnych sokaŭ. Haroch kločny charč dla žyvioły. Klok, ~ku. Naz. Pažyŭny sok u ježy. Sała, masła i cukar majuć šmat kloku. Klop, ~pu. Naz. Odciahnienaje lazo kasy. U kasie klop zyšoŭ: treba jaje klipać. Kluč, ~ča. Naz. Pryłada admykać i zamykać zamok. Brat zhubiŭ kluč ad chaty. Klučy, ~čoŭ. Naz. Dva kančuki žerdak pry kancy źbityja hvazdom; jimi naciskajuć sałomu na strasie. Kala apuch na strachu pałažyli doŭhija klučy. Kładka, ~ki. Naz. Praz vadu pałožana biarno ci doška. Ciraz rečku hibka kładka. (Fal. Pieś.) Kłapatlivy, ~vaha. Prm. Asoba, što čuła stavicca da ludziej svajich i dalejšych. Uto naša ciotka kłapatlivaja, — jina pa kožnym biaduja. Kłapatno. Prs. Dakučnyja abaviazki. Kamu kłapatno, a papu pałatno. (Fal. Pryk.) Kłočyć, ~čyŭ. Dz. nz. Komkać u kłaki. Jina stała kłočyć vałasy pad chustku. Kłopat, ~tu. Naz. Turboty, zachady. Nia