Kačarhá, ~hi. Naz. Samarosłaja kryvulka, abo kavałak šyny uźbity na mocny kij. Vaźmi kačarhu dy zaharni žar u kopku.
Kačułka, ~ki. Naz. Ad kruhłaha palena adpiłavanaje kołca, jakoje dzieci kačajuć dla zabaŭki. Na vulicy chłopcy kačajuć kačułku.
Kaduk, ~ka. Naz. Čort, zły duch, niačyścik. Kab ciabie kaduk staptaŭ. (Fal. Pieś.)
Kahalić, ~liŭ. Dz. nz. (Vul.) Namačyć, zabrudzić. Dosia tabie kahalić, bo nia stolki ty pamyjiš, kolki zapłaviš chatu.
Kahała, ~ły. Naz. Źniavažlivaje słova na taho, chto namačvaje, brudzie padłohu ŭ chacie. Bač kahała, jak ty zapłaviła chatu.
Kajicca, ~jiŭsia. Dz. nz. Narakać na samoha siabie. Jon kajicca, što pradaŭ kania.
Kajińnia, ~nia. Naz. Narakańnie na samoha siabie. Kajińnia pozna chodzia. (Fal. Pryk.)
Kajuk! Kl. Kaput, kaniec, prapaŭ. Kali uvališsia ŭ hetu jamu, dyk tabie budzia kajuk!
Kalablizku. Prs. U niedalokaj adlehłaści. Kalablizku ŭ nas kraŭcoŭ nima.
Kaladoŭka, ~ki. Naz. Praciah času kala dvuch tydniaŭ da Kalad i dva tydni paśla Kalad. U Kaladoŭku vaŭki vyjuć.
Kaladović, ~doŭca. Naz. Daŭna našy ludzi miesiac śniežań nazyvali — Kaladoviec. Kaža marac kaladoŭcu: "Kab ja ŭ tvajim čosia byŭ, dyk-by byku-traciaku roh źbiŭ". (Fal. Pryk.)
Kalany, ~naha. Prm. Čviardy, niahnutki. Kalanymi botami nohi pamuliŭ.
Kalaśnik, ~ka. Naz. Voz siena nałožany na kalosy. Ja pryvioz dva kalaśniki siena.
Kalena, ~na. Naz. Zhin nahi miž halonkaj i ściehniakom. Adam udaryŭ kalena.
Kalena, ~na. Naz. Pataŭścieńnie na čarocinie ci sałominie. U hetaj čarocinia piać kalen.
Kalena, ~na. Pierachod u pieśni ci ŭ muzyčnym tvory z adnej melodyji na druhuju. U muzyčnym tvory "Ciałušačka" až dvaccać čatyry kaleny.
Kalida, ~lady. Naz. Švinčo vykarmlenaje k Kaladam na miasa. A vy-ž kaladu bili?
Kalisnaja kałodka. Kałodka koła, u jakuju nabivajucca śpicy koła j jakaja krucicca na vosi. Stalmach toča kalasnuju kałodku.
Kali-ni-kali. Prs. Vielmi redka. Kali-ni-kali j dziadźka da nas pryjiždžaja.
Kaliśta. Prs. Niekali ŭžo daŭna. Kaliśta j my mieli dobraju haspadarku.
Kaliva, ~va. Naz. Kožnaja asobnaja raślinka. My pasadzili sto kaliŭ kapusty.
Kaliŭja, ~ja. Naz. (Žbor.) abo — Byllo, ~la ci — Cybjo, ~ja. Bulbianaja kaliŭja pačarnieła ad marozu.
Kalosy, ~saŭ. Naz. Voz na čatyry koły dla sielskaj jazdy. Stalmach zrabiŭ novyja kalosy.
Kaluhavina, ~ny. Naz. Raŭčaki na darozie vybityja kołami kalosaŭ. Na hetaj darozia šmat kaluhavinaŭ.
Kałacicca, ~ciŭsia. Dz. nz. Traścisia. Jon ad strachu kałocicca, jak asina.
Kałacić, ~ciŭ. Dz. nz. Traści. Dzieci kałacili jablynu.
Kałacić, ~ciŭ. Dz. nz. Kałacić zacirku, — krucić kałatoŭku u haršku. Mama kałocia zacirku.
Kałacić, ~ciŭ. Dz. nz. Upokat abšukvać. Niemcy kałociuć viosku (Zbroji šukajuć).
Kałacić masła. abo — Bić masła. Boŭtać śmiatanu, kab zrabić masła. Mama kałocia masła.
Kaładnica, ~cy. Naz. U kancy toku ci puni złožany snapy ŭ tarpu. U hetaj kaładnicy dziesić kop čyłaha žyta.
Kałanica, ~cy. Naz. Zahusšy dziohać-smała. Tata kałanicaj zamazaŭ dzirki ŭ śvirnia, što myšy paprahryzali.
Kałasisty, ~taha. Prm. Zbožža z taŭstym i doŭhim kałośsiem. Voś dzie kałasistaja žyta — kałasy, jak bičoŭki.
Kałašyna, ~ny. Naz. Adna nanožnaja častka portak. Tut adna kałašyna padranaja.
Kałatoŭka, ~ki. Naz. Prymityŭnaja pryłada z sasnovaj vierchaviny kałacić zacirku. Pamyj, dačuška, kałatoŭku i pałažy na łyžniku.
Kałhas, ~su. Naz. Ahramadžanaja balšavickaja haspadarka. Dy ŭsio adno ci kałhas ci Katłas, — kazali silania. (Fal. Pryk.)
Kałhaśnik, ~ka. Naz. Sielanin, jaki pracuje ŭ kałhasie. Kožny kałhaśnik za pracoŭny dzień atrymlivaje płatu zbožžam.
Kałavaty, ~taha. Prm. Čviardy, šorstki, niahnutki. Baćka nia lubia kałavatych kaŭniaroŭ u kašuli.
Kałoćcia, ~cia. Naz. Kalučy bol. U jaho kašal i kałoćcia ŭ pravym baku.
Kałošy, ~šaŭ. Naz. Nižejšaja častka nahavicaŭ. Tut kałošy na kaleniach padranyja.
Kałtać, ~taŭ. Dz. nz. Trochi pamyć u ściudzionaj vadzie. Trochi pakałtała ŭ ściudzionaj vadzie dy kaža, što pamyła.
Kałupacca, ~paŭsia. Dz. nz. Porkacca, marudna niešta rabić. Baćka niešta kałupaŭsia kala sachi.
Kałupanina, ~ny. Naz. Marudnaja niepadaŭkaja rabota. Hety kažuch možna pałatać, ali kala jaho šmat kałupaniny.
Kałupiejka, ~ki. Naz. Toj, chto marudna robie. Kali hety kałupiejka što skora zrabiŭ.
Kałyska, ~ki. Naz. Odmysłovaja jiskrynka, što padviešvajuć dzicia kałychać. La łožka visieła kałyska.
Kałychanka, ~ki. Naz. Pryładździe dla kałychańnia dla darosłych. U lesia na vysokich sosnach chłopcy pryładzili kałychanku.
77 👁