žoj. U makracie zialeza jiržavieja. Jiržavy, ~vaha. Prm. Pakryty jiržoj. Hety nož jiržavy. Jiržyšča, ~ča. Naz. Častka sałomy, što zastałasia pry ziamli paśla žniva. Paśla žniva my jiržyšča uvarali. Jisk, ~ku. Naz. Častka pčalinaha roju, što šukaje novaha vulla. U naš vulej prylacieŭ niejčy jisk. Jiskavać, ~vaŭ. Dz. nz. Šukać novaha vulla. U našaj staŭca niejki roj jiskuja. Jiskrynia, ~ni. Naz. 1) Vialikaja akutaja z zamkami jiskrynka dla adziežy j uboraŭ, ź jakimi dzieŭki zamuž jišli. Baćka Hańnia kupiŭ jiskryniu. 2) Jiskrynka z došak pad młynavym kamieńniem, kudy ssypajecca zmołataja muka. Mielnik vymitaŭ jiskryniu. Jiskrypka, ~ki. Naz. Muzyčnaje načyńnie. Jiskrypka visić na ścianie. Jisnavać, ~vaŭ. Dz. nz. Žyć, pražyvać. Naš narod jisnavaŭ i budzia jisnavać. Jispod, ~du. Naz. Dolnaja častka kožnaj rečy. Jispod stohu siena padmok. Jistopka, ~ki. Naz. Ciopłaja budynina, dzie zimuje varyva i bulba. U našaj jistopca jość piečka. Jistota, ~ty. Naz. Usio, što jisnuje na śviecie, ci žyvoje ci ujaŭnaje. Kuzurki j ślimaki taksama jistoty. Jistotnia. Prs. Praŭdziva, słušna. Jistotnia, jina mnie heta kazała. Jistrop, ~pu. Naz. Vierch dachu. Snop maku visieŭ pad jistropom. Jistužka, ~ki. Naz. Vuzkaja pałoska kalarovaj materyji. U kasu była uplecina čyrvonaja jistužka. Jiści, jišoŭ. Dz. nz. Kročyć napierad. Jon pavinien jiści damoŭ. Jiznoŭ. Prs. Užyvajecca pry paŭtareńni słova ŭ skazie. Jiznoŭ jon da mianie prychodziŭ u pazyki. Jizrebja, ~ja. Naz. Samatkanaje pałatno, z kudzieli, što zastałosia na dračkach, kali abdzirali lon. Na jim była jizrebnaja saročka. Jizrub, ~bu. Naz. Zrublenyja ścieny budyniny biez strachi. Jizrub chaty my razabrali; zaŭtra budzim jimšyć. Jokać, ~kaŭ. Dz. nz. Advolny huk u hłytaŭcy i žyvacie pry smahłym pićci vadkaści. Jon pje piva, až jokaja. Jołup, ~pa. Naz. abo — Jołupiń, ~pnia. Niedareka, niaciamki čałaviek. Ach ty, jołupiń stary, dzieda baba łaja. (K. Krap.) Jomka. Prs. Udała, vyhodna, spraŭna. Jon jomka ścibanuŭ puhaj pa kani. Jomki, ~kaha. Prm. Zručny, spraŭny, vyhadny. Janka zrabiŭ jomki cep. Jorzacca, ~zaŭsia. Dz. nz. Poŭzać, łazić, kačacca. Dzieci jorzalisia ŭ śviežym sienia. Jucha, ~chi. Naz. Staradaŭny nazoŭ kryvi. Ja tabie jichu spušču, kali budziš čapacca. Juchta, ~ty. Naz. Jałavičča ci konskaja skura, vyrablenaja na kvasie. Dziadźka kupiŭ juchty na štodziennyja boty dla pracy na poli. Juhasia, ~si. Naz. Łajanka žančyny. Ci bačyli vy juhasiu — niedaludka hetaha. Jur, ~ru. Naz. Ruch, niespakoj, nieciarplivaść. Što heta, dzieci, na vas niejki jur napaŭ. Ni pasidzicio vy spakojna. Juryć, ~ryŭ. Dz. nz. Juryć śvińniej: vytvaryć jazykom i vusnami praciažny huk: "Jur-r-r-r!" Tady śvińnia biahuć, jak šalonyja. Chto nam śvińniej juryŭ? Juška, ~ki. Naz. Kružok z vuškami komin zakładać. Heta juška pabita. Juška, ~ki. Naz. abo — Jušnik, ~ku. Padkałočanaja z prypravaj žyžka, dzie miasa varyłasia. Siahońnia my jeli jušku j miasa z blinami. Jušycca, ~šyŭsia. Dz. nz. Bicca da kryvi. Chłopcy na kirmašy kollam jušucca. K Kabiecina, ~ny. Naz. abo — Kabieta, ~ty. Žančyna maładzicca ci ŭdava. Tam jišli niejkija dźvie kabieciny. Kab. Zł. Kab nia dzirka ŭ rocia, dyk chadziŭ-by ŭ złocia. (Fal. Pryk.) Kab prymieŭ. Kab mieŭ siłu. Jon kab prymieŭ, dyk-by mianie ŭ łyžcy vady ŭtapiŭ-by. (Fal. Pryk.) Kabyłka, ~ki. Naz. Padstaŭka pad struny ŭ jiskrypcy. Padstaŭ navaju kabyłku. Kachanka, ~ki. Naz. Ulubionaja dziaŭčyna. Sieŭ na sanki, pajechaŭ da kachanki. A ŭ kachanki smalanyja łaŭki, jak sieŭ — prykipieŭ. (Fal. Žart.) Kacicca, ~ciŭsia. Dz. nz. Samo-saboj ruchacca. Kačułka kocicca napadskok. Kacicca, ~ciłasia. Dz. nz. Naradžać dziaciej. Tarnujecca da košak, trusak, zajčych, aviečak. Našy aviečki ŭžo ŭsie kacilisia. Kaciełka, ~ki. Naz. Krasiennyja kaciełki dapamahajuć padymacca j apuskacca nitam. Hetyja kaciełki, jašče moj pradzid rabiŭ. Kacuba, ~by. Naz. abo — Kacubieška, ~ki. Nia'chajnaja, z raspuščanymi vałasami žančyna. I hena kacuba siudy precca. Kačałka, ~ki. Naz. Pryładździe kačać bializnu. U nas dźvie kačałki. Kačan, ~na. Naz. Taŭsty ćviardy zrostak liścia na kalivie kapusty. Kačany pałažy ŭ kašel. Kačarežka, ~ki. Naz. Kijočak, u vadnym kancy kruhła zahniony, jakim papirajucca ludzi kvołyja na nohi ci staryja. Heta kačarežka majho dziaduli. Kačarežnik, ~ku. Naz. Kutočak pry piečy la paroha, dzie stajać viłki, čapiała kačarha j vienik. Pastaŭ čapiału ŭ kačarežniku.