vacca. Treba hurtavacca, kab mahčy adzin adnamu dapamahčy. Huščar, ~ru. Naz. Husty małady les. U huščary byli dva łasi. Huta, ~ty. Naz. Majsternia, dzie z dapamohaj haračyni vyrablajuć šklanyja rečy. Brat pavioz sałomu ŭ hutu pakavać škło. Hutarka, ~ki. Naz. Razmova, hamonka. U jaho hutarki, jak vady. Hutarlivy, ~vaha. Prm. Achvotnik havaryć. Naš dzied byŭ hutarlivy čałaviek. Hutaryć, ~ryŭ. Dz. nz. Apaviadać, havaryć. My ź jim doŭhi čas hutaryli. Hutata! Kl. Hukapierajmańnie skrypu kałyski. Hutata! hulala! Ad kusta da kusta... (J. Kup.) Hutatacca, ~taŭsia. Dz. nz. Kałychacca. Dzieci lubiuć hutatacca na kałychanca. Huž, ~ža. Naz. 1) Hužy chamuta, z dapamohaj jakich koń zaprahajecca ŭ voz. Kali ŭziaŭsia za huž, dyk ni kažy, što nia duž. 2) Huž cepa, heta, sšyty ŭ čatyry razy syramiatny remień, adzin kaniec jakoha pryviazan pryviazkaj da bičoŭki, druhi kaniec pryviazany hetaksama pryviazkaj da capiłna. Hužam pryčeplina bičoŭka da capiłaa. J Jabida, ~dy. Naz. Pomsta pa kryŭdzie ci pa zajzdraści. Napeŭna niechta pa jabidzia naš stažok siena spaliŭ. Jabidnik, ~ka. Naz. Asoba, što honie złość, pomstuje. Heny jabidnik zajeŭsia na mianie, dyk šukaja roznych pryčepak. Jačańnia, ~nia. Naz. Pachań dzie ros jačmień. Na jačańni pasiejili haroch. Jabłyk, ~ka. Naz. Płod z jabłyny. Pałažy hety jabłyk u košyk. Jabłyna, ~ny. Naz. Sadovaja dreva. Ha hetaj jabłynia jabłyki sałodkija. Jačnica, ~cy. Naz. Jačnaja sałoma. Jačnicu my zrezali na siečku. Jačny, ~naha. Prm. Ježa pryhatavanaja z jačmieniu. Jačnyja bliny. Jadrany, ~naha. Prm. Vialiki kołas, bujnyja ziarniaty. Na pahnojku jadranaja žyta. Jadro, ~ra. Naz. Ziarnio ŭ harechu. U hetym harechu bujnoja jadro. Jaduk, ~ka. Naz. abo — Jadun, ~na. Spažyviec ježy. Heta dyk jaduk, kali za raz čatyry chunty chleba źjeŭ. Jahnio, ~niaci. Naz. abo — Jihnia, ~niaci. Maleńkaja aviečka. Heta jahnio čornaj aviečki. Jak-by štosia. Niezasłužanaja niapryjemnaść, soram. Jon z žonkaj svarycca, a nam usim (haściam) jak-by štosia. Jak dosia. Bolej niama mažlivaści. Padjeŭ, jak dosia. Boli ni mahu. Jak maha. Kolki jość siły. Jak maha, chłopčyki, starajcisia, kab stoh zaviaršyc, ato zaraz dož pojdzia. Jak-nijak. Prs. Što-b ni stałasia. Jak-ni-jak, a ja dumaju damoŭ jechać. Jakraz, Sama dobra, ni vialika ni mała. Učas. Kali tabie hetyja boty buduć jakraz, dyk ja jich kuplu. Jakraz, Prs. Vielmi padobny. Paraŭnańnie. Hety koń jakraz jak dziadźkaŭ. Jakuratny, ~naha. Prm. Punktoŭny, biaz chibaŭ. Jakuratny čałaviek nikoli ni paźnicca. Jak uźniać. Vielmi ciažki. Nabraŭ viazku sałomy jak uźniać. Jak za vietačku. Ni padumaŭšy, ni razvažyŭšy vykonvaje. Vincuk padatknuŭ jaho na kirmašy jiści bicca, a jon jak za vietačku — hatoŭ. Jałaŭka, ~ki. Naz. Karova, jakaja nia dojicca. Jałaŭku treba pradać na miasa. Jałavić, ~viŭ. Dz. nz. Adpačyć, nabracca siły. (Tarnujecca da ziamli). Hety łoh źjareŭ. Treba jaho pakinuć pad pašu jałavić, dyk moža papravicca. Jałavičyna, ~ny. Naz. Miasa ad stałaha statku. Pryniasi try chunty jałavičyny. Jałavy, ~vaha. Prm. Pusty, niadziejny. Vadu puścili na jałavyja zastaŭki. Jałosmyč, ~ču. Naz. Jałovaja dreva, drabnasłoj z hustym suččam. Jałosmyč tryvałaja dreva. Jarac, ~rca. Naz. Pieršy sabaka u sučki. Kali jarac vyraście dy pakusaje čałavieka, dyk heta rana nia budzia hajicca. A kab jahonaja kusańnie nia škodziła, dyk treba jaho małoha pierapuścić praz kalasnuju kałodku. Dzied pirapuściŭ jarca praz kalasnuju kałodku. (Fal. Zab.) Jareć, ~reŭ. Dz. nz. Stacca niŭradlivym. Pałažy hnoju, dyk zimla nia budzia jareć. Jarki, ~kaha. Prm. Hučny, prareźlivy hołas. U hetaj jiskrypca jarki hołas. Jarki, ~kaha. Prm. Z vialikaj rasoj, zamarazkami, ranica. Siahońnia była jarkaja ranica. Jarki, ~kaha. Prm. Śviatło, što vočy reža. Jarkaja śviatło zakryvajuć zialonym abažuram. Jarki, ~kaha. Prm. Dreva, što dobra ščapajecca. Klon jarkaja dreva. Jarmo, ~ma. Naz. Snaść zaprahać vały ŭ sachu ci voz. Heta jarmo asinavaja. Jasik, ~ka. Naz. Maleńkaja paduška. Pruzyna spraviła try paduški j jasik. Jatroŭka, ~ki. Naz. Dzievierava žonka. Jatroŭka — radoŭka. (Fal. Pryk.) Jaŭny, ~naha. Prm. Sapraŭdny, navočny. Što jon skazaŭ — heta jaŭny ździek z čałavieka. Jaŭtar, ~ra. Naz. Źlitak toplenaha łoju, chormy tej sudziny, u jakoj jon zastyŭ. Ma-