hlidaja dziaciej. 2) Sačyć, kab statak u svoj čas byŭ nakormleny, napojeny, padścieleny. Jichny dzied dobra dahlidaja statku. Dajcisia, ~šłosia. Dz. z. Vyjaviłasia, znašłosia. Ci dajšłasia-ž vaša kraža? Dajcisia, ~šłosia. Dz. z. Atrymać viestku, daviedacca. Jamu dajšłosia, što my ab jim tady havaryli. Dajeści, ~jeŭ. Dz. z. Skončyli jeści. Hości dajeli svoj abied. Dajeści, ~jeŭ. Dz. z. Naprykryć. Vy nam, svatovia, dajeli — jačnaju miakinu pajeli. (Fal. Pieś.) Dajmajiłam. Prs. Prystavańniem, zadavańniem niačakanych pytańniaŭ, kab toj niaŭmyśle pryhavaryŭsia. Jon u dziaciej dajmajiłam dachodziŭ, chto ŭ nas byŭ. Dajmy. Prs. Zamiest — prykładam. Kab jon choć što zrabiŭ. Dajmy, kab jon choć vady prynios. Dakanać, ~naŭ. Dz. z. Damahčysia svajho, asiahnuć. Jon dakanaŭ svajho: sud vyjhraŭ. Dakarać, ~raŭ. Dz. nz. Rabić vymovu. Vajciać. Baćka dakaraŭ synoŭ, što hrošy ni dajuć u haspadarku. Dakazać, ~zaŭ. Dz. z. Danieści ŭładam. Padkazać. Jon dakazaŭ, što susied samatužku robia. Dakazać, ~zaŭ. Dz. z. Udavodnić. Mała na čałavieka skazać, ali treba dakazać, što jon złodzi. Dakazać, ~zaŭ. Dz. z. Dahavaryć da kanca. Ciapier ty dakažy da kanca tuju kazku. Dakazać sławy. Praz siłu vykanać niejkuju rabotu. Ja baču, što tabie naha balić, ali dakažy sławy: papasi da viečara karovy. Dakazavać, ~vaŭ. Dz. nz. Vydumlać čaho nia było. Zavočna łajać, źniavažać. Kab ty čuła, što na ciabie Agata dakazavała la studni. Dakaźlivy, ~vaha. Prm. Nastojlivy, ščyry, jaki davodzie spravu da kanca. Voś dakaźlivy naš nastaŭnik, kali navažyŭ škołu pabudavać, dyk pabudavaŭ. Dakliravać, ~vaŭ. Dz. z. Abiacać. Susied dakliravaŭ hrošy pazyčyć. Dakładna. Prs. Punktoŭna. Jon pryšoŭ dakładna a šostaj hadzinia. Dakor, ~ru. Naz. Vymova, narakańnie. Ja ni zvažaju na tvoj dakor, bo jon bispadstaŭny. Dakranucca, ~nuŭsia. Dz. z. Datknucca. Ja da jaho navit ni dakranuŭsia, a jon kaža, što ja jaho biŭ. Dakučać, ~čaŭ. Dz. nz. Rabić prykraści. Vybačajcia, što ja vam dakučaŭ. Dakučlivy, ~vaha. Prm. Toj, chto dakučaje. Heta Alžbieta dakučlivaja baba: kožny dzień to taho to siaho prychodzia pazyčać. Dakučyć, ~čyŭ. Dz. z. Zrabić niapryjemnaść svajej prysutnaściu ci dziejańniem. Voś dakučyli niaprošanyja hości. Dakuka, ~ki. Naz. Prykraść, niavyhada. Prykraść nam i samim, što my robim ludziam dakuku. Dakul, Prs. Da jakoha miesca. Dakul ty mianie padviadzieš? — Da lesu. Dakul. Prs. Da jakoha času. Dakul ty budziš doma? — Tolki da paŭdnia. Daliboh! Kl. Bažba. Daliboh-ža, ja jaho tam bačyła. Dali-boli. Prs. U dalejšym časie. Ty jamu papuścisia, dyk dali-boli jon ciabie jiz chaty vyhania. Dalikatny, ~naha. Prm. Uvažlivy, šlachotny, łahodny. Hety novy nastaŭnik dla našych dziaciej zanadta dalikatny. Dalipan! Kl. Bažba. Dalipan-ža pajdu za jaho, kali pasvataja. Daładu. Prs. Tolkam, słušna. Heta jon skazaŭ daładu. Dałakop, ~pa. Naz. Rabotnik, što kapaje doł dla niaboščyka. Hej, kapajcia, dałakopy, jaminu-mahiłu! (J. Kup.) Dałazić, ~ziŭ. Dz. nz. Užyvać fizyčnyja mažlivaści, kab daleźci da peŭnaha miesca. Adam ašłapkami dałazia až da sučča padhałaj sasonki. Dałazić, ~ziŭ. Dz. nz. Damahacca uprašavać. Ja nia budu dałazić, ali tolki papytajusia. kali schodna pradaść dyk kuplu. Dałoŭ. Prs. Na doł, uniz. Zvaliłasia šapka z staŭpa dałoŭ... (Fal. Pieś.) Damahacca, ~haŭsia. Dz. nz. Užyvać usie mahčymaści. Budu damahacca, kab jon zapłaciŭ uvieś doŭh. Damok, ~mka. Maleńki dom. U hetym damku žyvie moj siabra. Damoknuć, damok. Dz. z. Končyć moknuć. Naša pińka damokła ŭ kučy na daždžy. Damoŭ. Prs. Da rodnaha prychinku, da siamji. Pajdu damoŭ da baćkoŭ. Daniać, ~niaŭ. Dz. z. Mocna dakučyć. Viasiellika daniało, kab jamu dychnuć ni dale. (Fal. Pieś.) Dapadkovy, ~vaha. Prm. Chvaravity, słaby. jakomu ŭsio škodzie. Kali ty dapadkovy čałaviek, dyk ty aby čaho nia ješ. Dapamoha, ~hi. Naz. Pomač. Ja paklikaŭ susiedziaŭ na dapamohu padniać voz iź sienam. Dapaści, ~paŭ. Dz. z. Dabiehčy, daleźci, paśpieć. Kali dzie jihryšča ci viasiella, dyk jina dapadzie. Dapikać, ~kaŭ. Dz. nz. Nazalacca, padkusavać karotkimi abraźlivymi replikami. Ab čym-by Symon ni zavioŭ hutarki, dyk Janačka na kožnym słovia dapikaŭ jamu. Dapraŭdy. Prs. Słušna, praŭdziva. Jon skazaŭ dapraŭdy, što my ŭsie tut vinny. Dapuskać, ~kaŭ. Dz. nz. Dazvolić, dać zhodu. Majstra jaho nia choča dapuskać da raboty