Pryvaryć I, ~ryŭ. Dz. z. Niazusim zvaryć. Jina trochi pryvaryła krupy j pastaviła nastoł jeści.
Pryvaryć II, ~ryŭ. Dz. z. Prymacavać, prykavać zialeza. Kaval pryvaryŭ novy zavuzak da palicy.
Pryviaści I, ~viła. Dz. z. Radzić. Biełaja kozočka pryviła dvoja kaziniatak.
Pryviaści II, ~vioŭ. Dz. z. Viaści na povadzie. Babulka pryviła z pašy karovu.
Pryvizka, ~ki. Naz. Remieńčyk, što capiłno cepa pryviazana da huža i hetaksama remieńčyk, što huž cepa pryviazany da bičoŭki. U majim cepia abiedźvia pryvizki parvalisia.
Pryviź, ~zi. Naz. Łancuh, što naviazany sabaka. Sabaka stajić na pryvizi.
Pryvietlivy, ~vaha. Prm. Prychilny, łaskavy, dabradušny. My spatkali niejkaha pryvietlivaha čałavieka. Jon nam skazaŭ dzie abyjci toja bałota.
Pryvietna. Prs .abo —Pryvietliva. Łaskava, prychilna, dalikatna. Hety haspadar z usimi padarožnymi pryvietna abychodzicca.
Pryvykać, ~kaŭ. Dz. nz. Asvojicca, prystasavacca da novaha miesca ci novaha žyćcia. Ci dobra čorcia ŭ bałocia? — A jak pryvyk, dyk i dobra. (Fal. Pryk.)
Pryzastacca, ~taŭsia. Dz. z. Trochi zastacca. Sa žnivam my trochi pryzastalisia.
Pryźmo, ~ma. Naz. Pryviazka jarma da dyšla sachi. Tvajo pryźmo parvałasia.
Pryzvolicca, ~liŭsia. Dz. z. Dać zhodu pryniać łasku. Ja chacieła kamornika paprasić na połudzin, dyk jon ni pryzvoliŭsia.
Pryžyć I, ~žyŭ. Dz. z. Užycca, stać raści. Pirasadžany pryščep pryžyŭ i raście.
Pryžyć II, ~žyŭ. Dz. z. Dažycca. Ja na hetaj sialibia da torby pryžyŭ.
Psavacca, ~vaŭsia. Dz. z. Robicca tuchłym. Žyta ŭ zasieku psujecca.
Psavać, ~vaŭ. Dz. nz. Rabić niapryhodnym. Majstra, majstra, nia psuj klin. (Fal. Pryk.)
Pstryčka, ~ki. Naz. Udaryć z napružanaha palca. Daj jamu pstryčku.
Pstryk! Kl. Hukapierajmańnie ad udara pstryčki. Pstryk! jamu pstryčku ŭ łob.
Puchlak, ~ka. Naz. Taŭsty, puchły. Heny chłopic taŭsty, jak puchlak.
Puchlikavaty, ~taha. Prm. Taŭsty, jak spuchły. Jejnyja ruki puchlikavatyja.
Puchlina, ~ny. Naz. Spuchłaje cieła. U jaho puchlina na nahach.
Pučok I, ~čka. Naz. Źviazak halinak, ci bylla. Tam ližaŭ pučok krasak.
Pučok II, ~čka. Naz. Pataŭścieńnie na kalivie žyta, kali jano maje vypłyvać. Žyta užo ŭ pučkach, zaraz budzia vypłyvać.
Pud I, ~da. Naz. Vaha roŭna 16 kiłohram. My kupili dva pudy žyta.
Pud II, ~du. Naz. Społach žyviołaŭ. Hety koń bajicca pudu.
Pudzić, ~dziŭ. Dz. nz. Strašyć žyviołu. Antoś spudziŭ kania, dyk ja zvaliŭsia.
Pudziła, ~ła. Naz. Strašydła pužać kurej. Dzieci na hradach pastavili pudziła.
Puhać, ~haŭ. Dz. nz. Prahna pić. Dosia vam, dzieci, puhać hetu saładuchu.
Puk I, ~ku. Naz. Bylinka raśliny, ź jakoj budzie cvet. Kačany kapusty ŭ puk pašli.
Puk II, ~ku. Naz. Vialiki źviazak łučyny; ~ rakity, zmałočanych kanapiel. Dzied naščapaŭ u zapas dziesić pukoŭ łučyny.
Puk zimy. Samaja siaredziny zimy. U pačatku lutaha puk zimy.
Pukaty, ~taha. Prm. Reč, što pasiarod taŭściejšaja, jak uhare j nadole. Tam stajaŭ pukaty stoh siena.
Pukavaty, ~taha. Prm. Sudzina, što na siaredzinie šyrej. Pryniasi pukavaty słojik.
Pulaty, ~taha. Prm. Kali vočy vialikija dy naviersie siadziać. Ach, ty, ščaniotka pulataja, chto-ž ciabie navučyŭ hetkija słovy kazać? (Fal. Łaj.)
Pulzetki, ~tak. Naz. Trykatažny vyrab z ciopłych nitak, što nadziajuć na ceŭki ruk. Naš Janka zaŭsiady zimoj nasiŭ pulzetki.
Punia, ~ni. Naz. Budynina, u jakoj składajuć snapy, siena i charč dla statku. Uviazi kalaśnik siena ŭ puniu.
Pup I, ~pa Naz. Žyłapadobny motuz ŭ novanarodžanych dziaciej i žyviołaŭ. Baba-pupareźnica adrezała pup dziciaci.
Pup II, ~pa. Naz. abo Pupioł, ~pła. Drevapadobnyja prutočki, jakimi sadavina prymacavana da halinki. Dzieci abirali višni z pupami.
Pupareźnica, ~cy. Naz. Baba, što prysutničaje pry rodach i adrazaje pup maładzionku. Baba pupareźnica na chreśbinach ŭ vialikaj pašanie.
Pupok, ~pka. Naz. Ručka ŭ kasie, što kasiec trymaje pravaj rukoj. Pupok u kasie musia być na vyšyni kascovaha pupa.
Pupuška I, ~ki. Naz. Bułavačka na halincy, ź jakoj viasnoj vychodziać liściki i cvet. Užo pupuški na drevach pokajucca.
Pupuška II, ~ki. Naz. Miakkaja častka kanca palca. Tata pamaroziŭ pupuški na palcach.
Pupuška III, ~ki. Naz. Bułavačka ŭ žančyny na kancy hrudzi. Ja svajho małoha ŭžo adučyła, bo zubki maja, dyk pupuški pa'bkusavaŭ.
Puskać I, ~kaŭ. Dz. nz. Dazvalać. Tata mianie puskaja jiści vučycca.
Puskać II, ~kaŭ. Dz. nz. Kidać pošybniem. Piatruś puskaja kaminiam na sabaku.
Pustabiaka, ~ki. Naz. Pusty čałaviek, što j robie pustoje j havora pustoje. Zmoŭkni ty, pustabiaka, bo brydka słuchać tvajej hutarki.
Pustabroch, ~cha. Naz. 1) Sabaka, jaki to tam to siam biez patreby zabreša. Sabaki-pustabrocha j haspadar nia lubia. 2) Čałaviek, jaki niejkuju manu puskaje ŭ śviet. Jon to
79 👁