О
Обдым наз., м. Абдымак.
Рыгор сам не чакаў гэтай насцярогі — гук дзвенгнуў шклом у акне і, напэўна, дайшоў да гаспадыні. Скокам маладога тыгра ён апынуўся каля Ганны і спрытным обдымам прытуліў да сябе. (Ц. Гартны. Сокі цаліны)
Одум наз., м. Роздум.
«Эх, разгаварыўся, суддзя! — падумаў з одумам аб сабе старшыня.— А ён стаіць — хоць бы што, у галаве — адно: пусцяць ці не?..» (І. Мележ. Людзі на балоце)
Параўн.: одум — задуменне (Сцяшковіч, 319).
Ось і От часц. гл. Вот.
Ось прожар дык прожар! (Я. Колас. На ростанях) «Ось бачыце!» — нядобра ўзрадаваўся загадчык райана. (В. Быкаў. Абеліск) У яго быў пляменнік — от, галайстра нейкі, тут у мястэчку,— а ў яе пляменніца — добрая дзяўчына — гаспадыня спраўная, хоць і з вёскі. (Я. Брыль. Праведнікі і зладзеі)
Параўн.: ось — вось (Жыдовіч, І, 89).
От гл. Ось.
Ото прысл. Тут.
А ото ўжо і ямка. Садзіцеся, пакуль я разблытаю вуды. (М. Лобан. Гарадок Устронь)
Параўн.: ото — вось, тут (Насовіч, 376; Жыдовіч, ІІ, 110).
П
Пабіваць дзеясл., незак. Баранаваць ворыва першы раз.
Спачатку яна сеяла — спраўна, не горш за любога мужчыну,— ён пабіваў перад ёю раллю. (Я. Брыль. Птушкі і гнёзды)
Параўн.: пабіць — параўнаваць (паскародзіць) перад сяўбой узаранае поле (Янкоўскі, ІІ, 118).
Пагонка наз., ж. Дарога, па якой праганяюць статак; выган.
Зубрэй сышоў з вуліцы і падаўся пагонкай. (Г. Далідовіч. Старая сасна)
80 👁