Пошук пядань ва ўсіх слоўніках
Вынікаў: 47.  Дакладны выраз не адшуканы
1 Ст. 285 — Краёвы слоўнік Чэрвеншчыны (1929). М. В. Шатэрнік
• а сьнед зацягнулі. В. Лядцо, Пух. р. Сьнеданьне, сьняданьне, я, н. — завтрак. На сьнеданьне будуць блінэ. Просім к нам на сьняданьне. В. Старина. Сьнідаць, дзс. — завтракать. Пара ўж
2 Ст. 632 — Падручны расійска-крыўскі (беларускі) слоўнік (1924). В. Ю. Ластоўскі
• круг, час ад пачатку да канца году. У народных апавяданьнях Кон уасабляецца ў постаці волата з сівой барадой
3 Ст. 234 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч
• дагляданьне 216 разглядаць О тгл. им я сущ. ДЯГЛЯДаНЬНе-НЯ, предл.-НЮ. Не спадзяюся я на тваё дагляданьне. Нсл. 137. заглёдзець-джу-дзіш-дзе, со вер ш., п ерех. —подсмотреть. Нсл. 164. Ён ужо тут нешта загледзіў. Нсл. Н есоверш. заглядаць—заглядывать,(МГсл.; Вят., Вост.-Даль; Ар.) посматривать, (Нсл. 164) внутрь чегол., обращать взгляд на то, что надо увидеть, рассмотреть. Куды ты заглядаеш? Нсл. 164. наглёдзіць, соверш., п е р е х.—высмотреть (внимательно осматривая, найти, заметить, С.) Нсл. 302. Нагледзіў сабе заручонку, месца. Нсл. Нагледзіў добрую бярэзіну. Ст. П р и ч. н агл ёдж ан ы —высмотренный. Нсл. 302. Гняздо нагледжанае. Нсл. Н есоверш. НаГЛЯДаЦЬ-ЯЮ-ЯўШ-Я?; повел.ай-айма, кого, 1. надсматривать(надзирать, Ар.) Гсл.; Шсл.; Дел. Наняў прадаўнікоў i лаўкі ўсі пакрыў таварамі, дзеці наглядалі прадаўнікоў. Смл. у.(Дсл.). 2. присматривать за кем-чем. Нсл. 302. Наглядай майго каня, мой воз. Нсл. Наняла паня дзевачку гусі наглядацъ. Смл. у. (Дел.). паглядаць, несоверш. 1. поглядывать, Нсл. 436 посматривать. Шсл.; Ар. Нешта ён скоса паглядае на мяне. Ст. Паглядаць на неба, назад, на дзяўчыну. Нсл. Няхай паглядае душа. Кіт. 7613. Нэмаз(араб., малітву) пяючы, гутарыць, паглядаць каля сябе, нэмаз псуеш. Кіт. 84а13. О т гл. им я сущ. пагляданьне-ня, предл.-НЮ—поглядыватние. Нсл. 46. Работа ня любе пагляданьня на бакі. Нсл. 2. надсматривать. Нсл. 436. Паглядай на дзеці. Нсл. Соверш. паглядзёць, палядзёць, 1. посмотреть. Ар.; Шсл., Нсл. 436. Паглядзі на мяне, якоў я? Нсл. 436. Купіш, ня купіш, а паглядзець можна. Ст. 2. постеречь, присмотреть. Ар.; Нсл. 436. Паглядзі тут майго малого. Нсл. плдглёдзіць-дж у-дзіш-дзе, со в ер ш. 1. подсмотреть(подметить, Нсл.) Ар.; Шсл.; Нсл. 440. Нехта падгледзіў, ідзе ляжалі грошы, ды ўкраў. Ст. Падгледзь, куды ён часта ходзе. Нсл. Падгледзіць чужую схоўку. Тм. 2. подчистить, подрезать, говоря о пчелах, Нсл. 440 вынимать мёд из ульев. Шсл. Пара падглядаць, падгледзіць пшчолы. Нсл. П рич. падглёдзены, падглёджаны, 1. (подсмотренный, С.) подмеченный. Нсл. 440. Схорка наша падгледзена, падгледжана. Нсл. 2. (о пчелах)—подрезанный, подчищенный. Нсл. 440. Н есоверш. ПаДГЛЯДЯЦЬ, 1. подсматривать. Ар.; Шсл. Прыцікаўся ды падглядае, што мы робім. Ст. 2. (о пчелах)—вынимать мёд из ульев. Шсл.; Нсл. 440. Сьцяпан падглядае пшчолы. Ст. п ер агл ёдзец ь, со в е р ш., п е р е х. 1. просмотреть занова, переглядеть. Ар. 2. оглядеть, осмотреть все, многое. Ар. Н есоверш. пераглядаць. праглёдзець, 1. (п ерех.)—глядя, не досмотреть, упустить из виду, пропустить, Нсл. 521 не заметить, прозевать, просмотреть. (Дел.). Другі рой прагледзеў ты. Нсл. Мы прагледзелі, як пан ехаў. Дел. П рич. прагледжаны—упущенный из виду, не усмотренный. Нсл. 521. Прагледжаны рой уцёк. Нсл. 2. открыв глаза, посмотреть, взглянуть. Вочы засыпала, ледзь прагледзеў. Нсл. 521. См. праглянуць. 3. (п ерех.)—наскоро ознакомиться с чемл., бегло прочитать. прагледзець вочы—повредить зрение, занимаясь долгое время чем-л. требующим пристального рассматривания, Ар. утрудить зрение долгим смотрением. Нсл. 521. Вочы свае прагледзела я, паку ль ты зьвярнурся. Нсл. Н есоверш. праглядаць, 1. просматривать. МГсл. проглядывать, наскоро знакомиться с чем-л., бегло читать. 2. несоверш. к праглянуць, прагледзіць 2. прыглёдзець, соверш. 1. заметить. Прыгледзела яна, што пан нейкаю масьцю вельмі часта мажа сабе вочы. Дубровіцы H. (Демид.: Веров 101). 2. присмотреть. Нсл. 498. Прыглёдзь дзяцё, каб не звалілася з лаўкі. Нсл. Прыгледзь гасьцей, каб пілі й елі. Нсл. 3. присмотреть за кем. Нсл. 498. Я цябе прыгледжу! Нсл. 4—позаботиться о ком, посмотреть за кем. Нсл. 499. Ніхто ня прыгледзіў, Я К ён СКанар. Нсл. П рич. прыгледжаны. Дзяцё кінута ня прыгледжанае. Нсл. 498. Н есоверш. прЫГЛЯДаЦЬ. Прыглядай, каб дзяцё не звалілася. Нсл. 498. Ну, i я жалела й прыглядала яго дзетачкі. Смл. у. (Дел.). О т гл. и м я сущ. прыгляданьне-ня, п р е д л.- н ю —присматривание, надзор. Нсл. 498. Дзяцё кінулі без прыгляданьня. Нсл. Найміты любяць прыгляданьне. Тм. разглёдзець, со вер ш., п ер ех. 1. рассмотр
4 Ст. 233 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч
• азы няхай праяжджаюцъ. Нсл. 345. Отгл. имя сущ. абгляданьне, агляданьне-ня, предл.-ню; мн. ч.-ні-няў, 1. осматривание. Нсл. 357; Ар.; Гсл.; Дсл. 2. обыскивание, обыск. Абгляданьне вазоў. Нсл. Без абгляданьня не прапусьцяць да места. Нсл. 3. агляданьне—присмотр, призор. Нсл. 357. Двор пакінуў на чужое агляданьне. Нсл. 4. (юрид.)— осмотр, обследование на месте. Паслаў ясьмі на агляданьне таго дзерава. Гордз. Ак„ хуп, 2. 5. агляданьне—оглядка. Нсл. 357. Рабі без агляданьня. Нсл. Соверш. паабглёдзець — осмотреть и исправит
5 Ст. 235 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч
• едзіць 2. П рич. разгляданы. О т гл. им я сущ. разгляданьне-ня, п р е д л.-н ю —рассматривание. Нсл. 547. Разгляданьне пасагі. Нсл. ВЫГЛЯДаЦЬ, н есоверш. 1.(n e p e x.)
6 Ст. 75 — Прыказкі Лагойшчыны (1966). А. Варлыга
• памылка. 989. Ня тут казана. Прыказваюць перад апавяданьнем жахлівага выпадку: «Ня тут казана, там у лесе на
7 Ст. 942 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч
• действие. Не на голую павесъць i абмову, але за агляданьням i справядлівым праўным поступкам. Стт. 85. См. п
8 Ст. 949 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч
• ны робяць. Нел. Прыглядам абачыў дзеўку. Нел. пры гляданьне-ня, п р е д л.-н ю, с р.—присматривание, надзор. Нел. 498. Дзяцё кінулі без прыгляданьня. Нел. Нанятыя работнікі любяцъ прыгляданьне. Тм. прыглядаць,—см. п од глядзець
9 Ст. 1216 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч
• Стт. 405. Не на голую павесьць i абмову, але за агляданьням i выведаньням. Стт. 85. вёхаць-хуя, м.—пучок сол
10 Ст. 36 — Слоўнік гаворак цэнтральных раёнаў Беларусі (1990). Том 1. А-П. Е. С. Мяцельская
• з блінамі, i з хлебам есьці, усяк смачна. Мы на сьняданьня часта болтушку робім. ЧабаіВалож. ВАЛЬКА ж. Бэль
11 Ст. 32 — Слоўнік гаворак цэнтральных раёнаў Беларусі (1990). Том 1. А-П. Е. С. Мяцельская
• жанчына. У „Прамені" [назва раённай газеты] ест апавяданьне пра нашу вёску, здымкі. Много здымкаў. На здьшках
12 Ст. 407 — Падручны расійска-крыўскі (беларускі) слоўнік (1924). В. Ю. Ластоўскі
• ; уяўнасьць. Уяўнае апісаньне прыроды. Уяўлівае апавяданьне. ОБРАЗИНА ж. хдра. ОБРАЗДИТЬ црк. акілздць. ОБ
13 Ст. 44 — Віцебскі краёвы слоўнік (1927). М. І. Касьпяровіч
• Ах, ты анцыпар няшчасны! (Сыварашкі, Куз. р.). АПАВЯДАНЬНЕ, «.—рассказ. Апавяданьнямі нас засыпаў (Казаноўка, Чаш. р.). АПАЛ, у м. —
14 Ст. 232 — Віцебскі краёвы слоўнік (1927). М. І. Касьпяровіч
• р.) НЯСМАЧНЫ—невкусный. Зварыла матка нясмашнае сьняданьне (Пышнікі, Сур. р.). НЯСПОРНЫ — неуспешный, неспо
15 Ст. 622 — Падручны расійска-крыўскі (беларускі) слоўнік (1924). В. Ю. Ластоўскі
• ; рэбдрбар. РЕВЕРАНС м. фр. паклон, пашанотнае прысяданьне; прь/вець. РЕВЕРС м. фр. парука, забавязаньне на
16 Ст. 247 — Віцебскі краёвы слоўнік (1927). М. І. Касьпяровіч
• ЛЯНЩА, ПАЛЯН1ЧКА,л»г.ў— пресная лепешка. Узяў на сьняданьне паляніцу (Сялец, Чаш. р.). Напякла палянічак на сьняданьне (Медзьвецк, Чаш. р.). ПАЛЯРЖАВАНЫ — парализованн
17 Ст. 201 — Слоўнік гаворак цэнтральных раёнаў Беларусі (1990). Том 1. А-П. Е. С. Мяцельская
• ам жа. КРбШКІ мн. Кулін. Тварог э малаком. Я на съняданьне зьдзелаю крошкі з цалёнкамі. Будзіш есьці? Аздзяц
18 Ст. 323 — Віцебскі краёвы слоўнік (1927). М. І. Касьпяровіч
• Бонаробіў сьмяхоты (Доўжа, Куз. p). СЬНЕДАНЬНЕ, СЬНЯДАНЬНЕ, и. —завтрак. Учора на сьнеданьне былі былі бліны ў нас (Падлазьнікі, Куз. p.). Ужо сняданьне на стале, а ты усё няйдзеш (Заазерье, Сен. p.).
19 Ст. 872 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч
• .-яй-яйма, к а м у —уведомлять кого. павёданьне, павяданьне (Нсл.)-ня, предл.ню, ср., отгл. имя сущ. к паведаць— рассказ, Нел. 434. повествование. П а т в о й м у павяданьню яны яш чэ н я ск о р а будуц ь. Нел. Твайго п авяданьня н е р а зь б я р эш. Нел. павёдаць, соверш., ш т
20 Ст. 138 — Фальклорны слоўнік Гомельшчыны (2003). У. В. Анічэнка, У. А. Бобрык, Л. П. Кузьміч, Д. Д. Паўлавец
• Асталася да маладая. ВП, VI, 419; Буразі Жытк. КАЛЯДАНЬКІ мн. Ласк, да каляды. Вы, каляданькі, мае нежынкі, Ай. Рана-рана, мае нежынькі. БФСЗ, 334; Затор'е Светл. Параун. калядачкі. КАЛЯДАЧКІ мн. Тое, што каляданькі. Памянш. да каляды. А калядачкі, бліны, ладачкі!
21 Ст. 330 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч
• давяданьне 312 доўга давя даньне-чя, предл.-ню; мн. ч.-н і-н я ў, да каго, 1. посещение много раз или многих лиц. 2. {каго)—посещение много раз или многих больных, заключённых, давяданьнікдка, предл.-ІК}', зват.-іча, м. 1. многократный посетитель здоровых. 2. (да чаго)—многократный посетитель больных, заключеных, пленных, давяданьніца-цы-цы, ж. к давяданьнік 1,2,3. давядацца,—см. п од даведацца. давядзёцца
22 Ст. 314 — Падручны расійска-крыўскі (беларускі) слоўнік (1924). В. Ю. Ластоўскі
• і; пдгудка, бягудка, показка. Апошняе, показка, апавяданьне з маральным вывадам. ЛЕПОН м. лац. у стараветным
23 Ст. 505 — Фразеалагічны слоўнік гаворак Гродзеншчыны (2020). М. А. Даніловіч
• удзе праўды. Іран. Зусім няма (праўды). У тваім апавяданьні праўды як у судзе. Сухмяні Гродз. СУК. Сук плач
24 Ст. 169 — Народная словатворчасць (1979). І. Я. Яшкін, А. А. Крывіцкі
• чваньё, прырошчваньё, прысвбиваньё, прысяганьё, прысяданьё, прыцісканьё, прыцягваньё, прычэсваньё, прыштльван
25 Ст. 240 — Падручны расійска-крыўскі (беларускі) слоўнік (1924). В. Ю. Ластоўскі
• лекція. Сызмоўная пагудка. Сускъзны. Суеказнаг апавяданьне; сусказная навіна. ИЗУЧАТЬ што, вывучяць, вывучя
26 Ст. 30 — Падручны расійска-крыўскі (беларускі) слоўнік (1924). В. Ю. Ластоўскі
• АСНЯ ж.. выдуманае здарэнье; вымысл, павучаючае апавяданьне; бяятка, байка, бяіць, байчыць. БАСНОСЛОВНЫЙ, ба
27 Ст. 53 — Слоўнік гаворак цэнтральных раёнаў Беларусі (1990). Том 1. А-П. Е. С. Мяцельская
• ік м. Блін з пшанічнай мукі першага гатунку. На сьняданьня я часта воль
28 Ст. 131 — Слоўнік гаворак цэнтральных раёнаў Беларусі (1990). Том 1. А-П. Е. С. Мяцельская
• можа змясціцца ў ёўні. Уставалі ад петухоў i да сьняданьня абмалачвалі одну ёўню. Восава Мядз. ЁЦКІ-ЁЦКІ-ЁЦ
29 Ст. 142 — Матэрыялы для слоўніка мінска-маладзечанскіх гаворак (1977). Сшытак 3. М. А. Жыдовіч
• Чужбе i сырбе смачна. Крок. Чужая даньня на аднб сьняданьня. Дук. Я к вока ў іл б ё. ён ж а ў м ян ё а д зін,
30 Ст. 353 — Слоўнік гродзенскай вобласці (1983). Т. П. Сцяшковіч
• ни было. Су-ботнікі Іўеўск. ПЕЛЕНГАВАЦЬ незак. Даглядань, клапаніша, шама малих дзе-так п'ел'ангуйа, кака, п
31 Ст. 573 — Падручны расійска-крыўскі (беларускі) слоўнік (1924). В. Ю. Ластоўскі
• каго да чаго; \ рывучяць. ПРІ'ЬДАТЬ, прыядяць, нрыяданьне, пры цчы вы. ПР1ЪЗЖАТЬ, ' прыяздждць, прыязджонь
32 Ст. 365 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч
• пад'яданьне 347 ёўня 2. подтачивать. Нсл. 450. Чэрві п а д 'ядаю ць ж ы т няе карэньне. Нсл. 3. несоверш. к пад 'есьці 3. пад'яданьне-ня, предл.'НЮ, отгл. имя сущ. 1. к п а д 'ядаць 2,—подтачивание. Нсл. 450. Ж ыт а пагінула ад п а д 'яданьня карэньня чэрвямі. Нсл. 2. к п а д 'ядаць 3,—клеветнический наговор. Нсл. 450. Н я бы у бы біты, калі б не т ваё п а д 'яданьне. Нсл. паёсьці, соверш. ш т о, 1. съесть все без о
• абядацца абёсьціся адядацца адёсьціся наядйцца падяданьне
33 Ст. 505 — Смоленский областной словарь (1914). У. М. Дабравольскі
• бочка, рѣдьковая начинычка, дегтёвая памазычка. Обгляданье — осмотръ. Нашло обглиданне двыра. Обглядить—і) ос
34 Ст. 49 — Маленькі маскоўска-беларускі (крывіцкі) слоўнічак (1942). Я. Станкевіч
• то мае шыршае значаньне. Гэтак канцом павесьці, апавяданьня і пад. будзе апошняе слова, а канч"а.так можа зай
35 Ст. 43 — Падручны расійска-крыўскі (беларускі) слоўнік (1924). В. Ю. Ластоўскі
• p. апавешчаньне каму радасьці. радаснаП навіны; апавяданьне праўдзівай **ры; дабразьвусьцьця, дабразвусьлівас
36 Ст. 436 — Краёвы слоўнік усходняй Магілёўшчыны (1970). І. К. Бялькевіч
• іцець сінім ці ілавым цьветам. Пірагова Мсцісл. СЬНЯДАНЬНЯ, -я, н. Снеданне. Нясі ў поля бацьку сьняданьня. Смолькаўская Буда Бялынкав. СЬНЯЖОК, -жку, м. П
37 Ст. 33 — Прыказкі Лагойшчыны (1966). А. Варлыга
• авядальніку,калі маюць сумліў у праўдзе ягонага апавяданьня. 327. Дзе дзень, дзе ноч — і тыдзінь проч. Аб вал
38 Ст. 747 — Падручны расійска-крыўскі (беларускі) слоўнік (1924). В. Ю. Ластоўскі
• ЛЬДШЕР м. ням. фольчар. ФЕЛЬЕТОН франц. аддзел апавяданьииу у газэце. ФЕНОМЕН ж. грэцк. рэдкая нязвычайная
39 Ст. 1085 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч
• i к папу хадзіць на дух. Нел. О т гл. имя сущ. СПаВЯданьне-ня, 1. исповедывание. Нел.; Ар. П оп спавяданьне на заўт ра адлаж ыў. Нел. 2. строгое взыскание, строгий выговор. Нел. Д аў ям у доброе за гэт а спавяданьне. Нел. адспавядаць, каго-ш т о, соверш. 1. тоже чт
40 Ст. 186 — Падручны расійска-крыўскі (беларускі) слоўнік (1924). В. Ю. Ластоўскі
• піць, а вынік хаценьнл піць, засыханьне у губе i асяданьне засохшай сьліпы на вуснах i языку.. ЖАДНОСТЬ, пр
41 Ст. 331 — Фальклорны слоўнік Гомельшчыны (2003). У. В. Анічэнка, У. А. Бобрык, Л. П. Кузьміч, Д. Д. Паўлавец
• и с челядками гавора. БС, I-II, 4; Карма, Раг. ЧАЛЯДАНЬКА (ЧАЛЯДАЧКА) ж. Ласк, да чалядок. Чалядзейка. Чаляданька збіралася, Да наша пат схавалася. Чаляданька за стол, за стол, Да наша пат на двор, на двор. Ж
42 Ст. 87 — Прыказкі Лагойшчыны (1966). А. Варлыга
• ык ён хутка спыніцца. Калі дождж пойдзе ў познае сьняданьне, дык ён будзе ісьці блізка да вечара. 1182. Раньн
43 Ст. 167 — Народная словатворчасць (1979). І. Я. Яшкін, А. А. Крывіцкі
• бсмдктваньё, абсушваньё, абтоптваньё, абціраньё, агляданьё, адвучваньё, адвязваньё, адгидваньё, адддиваньё, а
44 Ст. 646 — Падручны расійска-крыўскі (беларускі) слоўнік (1924). В. Ю. Ластоўскі
• ы праходзіць вулка. СБОРНИК м. сабране вершаў, апавяданьняў ці іншых пісьменных твораў; зборнік. СБРЕСТИ, з
45 Ст. 76 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч
• я а тым дзераве пэўне даведаці, паслаў есьмі на агляданьне таго дзерава i на апытаньне тых драніц служэбніка
46 Ст. 231 — Падручны расійска-крыўскі (беларускі) слоўнік (1924). В. Ю. Ластоўскі
• Йдилія—Избавлять 2 1 8 ИДИЛ1Я ж. невялічкае апавяданьне, паэмат, з ідэальным выабражанем сельскага быту;
47 Ст. 20 — Падручны расійска-крыўскі (беларускі) слоўнік (1924). В. Ю. Ластоўскі
• рэцк. кароткас па зьместу i сьціслае ў выкладзе апавяданьне аб выдатным, або забаўным здарэньні; анэгдот, пок