Пошук "гаронкі" — Беларускія дыялектныя слоўнікі

1 Ст. 45 — Дыялектны слоўнік Брэстчыны (1989). М. М. Аляхновіч

пане дружку, кыпыть каша у гарнушку. Олтуш Малар. ГАРОНКІ мн. Карункі. У нашым сяле дзеўкі ўмеюць вельмі хвайные гаронкі браць. Хатынічы Ганц. ГАРСЕТ, ГОРСЭТ м. 1. Ватоўка

2 Ст. 97 — Скарбы народнай мовы (2005). Л. П. Кунцэвіч

ой раз. ГАРОТІКІ ми. Карункі. Надзя вельмо харошые гаронкі пляце, i к просьціням прышывае, i к падузорнікам.

3 Ст. 117 — Жывое народнае слова (1992). П. А. Міхайлаў, І. Я. Яшкін

ь, так ты закрый юшку. FAPO'HKI мн. Карункі. Раней гаронкі к рушнікам прышывалі. ПБЕУІЬНІЦА прысл. Шмат, вялі

4 Ст. 364 — Скарбы народнай мовы (2005). Л. П. Кунцэвіч

Ь, 5 ГАРАХАВЕНЁ, 170 ГАРАХОВАТЫЙ, 48 ГАРДАВАТЫ, 158 ГАРОНКІ, 96 ГАРУШЧЫ, 146 ГАРЭ'ШК, 170,207 ГАРЭ'ЛКА, 146 ГАС

5 Ст. 59 — Дыялектны слоўнік Косаўшчыны (2011). А. Ф. Зайка

РНО н. Горан. Дзе кузня – там і гарно. Гічыцы Ягл. ГАРОНКІ мн. Карункі. Як звяжа гаронкі, то рукі трэба цалаваць гэтай жанчыні: такія прыгож

6 Ст. 116 — Жывое народнае слова (1992). І. Я. Яшкін, П. А. Міхайлаў

ца дож)); 7) наяўнасць у асобных словах выбухнога ў(гаронкі, гарнец, ганак); 8) захаванне канцавога ненаціскног

7 Ст. 183 — Жывое слова (1978). І. Я. Яшкін, Ю. Ф. Мацкевіч

біць вельмі марудна. Кінь, пыпна, пыпніцца з гэтымі гаронкамі, лепш падмяці хату. Барджэй! РАЗБАЗУЛЕЦЬ зак. Р

8 Ст. 9 — Матэрыялы для дыялектнага слоўніка Гомельшчыны (1981). Частка 7

ка. ТАПТУ'ШКА ж., кул., тое, што таптуха. Адцадзі паронкі ды стаўчы таптушку (Новікі, Акц.); Пачаставала! Пас

9 Ст. 501 — Тлумачальны слоўнік прыказак (2011). І. Я. Лепешаў, М. А. Якалцэвіч

як у святую пятніцу. Як ты думаеш?.. (М. Машара. Старонкі летапісу). – Прыказкі, кн. 1, с. 374: Семера аднаг

10 Ст. 134 — Дыялектны слоўнік Брэстчыны (1989). М. М. Аляхновіч

кашэвічы Лун. МАХОТОЧКА ж. Гаршчочак. У махоточцы варонкі. Цна Лун. МАЦЕРА ж. Матэрыял. З мацеры пашылі суке

11 Ст. 144 — Краёвы слоўнік Чэрвеншчыны (1929). М. В. Шатэрнік

омысло. Кароміслам валу лягчэй насіць. В. Старина. Каронкі, нак, мн.—гл. Карункі. Трэба зрабіць к пасьцелца каронкі. В. Голацал, Сьміл. р. (Пр. Карункі), Кароста, ы, ж

12 Ст. 337 — Народныя скарбы. Дыялекталагічны зборнік (2008). Л. П. Кунцэвіч

.. Перакочваць на другі бок: варочаць... Варочаць старонкі ў кнізе: гартаць, лістаць... Дасягаць поўнага знікн

13 Ст. 128 — Віцебскі краёвы слоўнік (1927). М. І. Касьпяровіч

обыла. У саседа добрая жаробка (Угляны, Куз. р.). ЖАРОНКІ, ж. — конопЛянная шелуха. У нашым дзягне вельмі мно

14 Ст. 287 — Народныя скарбы. Дыялекталагічны зборнік (2008). Л. П. Кунцэвіч

на фтарую ноч. Кушаць, то мо хоць клюква, а там у варонкі i клюквы німа. Ну што, хлопцы, будзем рабіць? Быць

15 Ст. 73 — Прыказкі і прымаўкі (1976). Кніга 2. М. Я. Грынблат

ed., 202. Перахітрыў бы жонку, ды сама з хітрай старонкі. Ляцкий, 34. Ты праз вароты, а жонка з-за плоту.

16 Ст. 555 — Раслінны свет: тэматычны слоўнік (2001). Л. П. Кунцэвіч, В. М. Курцова, А. А. Крывіцкі

62 жаўцюшкі 293 жарноука 172 жаўцяк 259, 273, 274 жаронкі 378 жаўцянка 294 жарсці'на 38 жаціцы 221 жаруха 139

17 Ст. 222 — Краёвы слоўнік усходняй Магілёўшчыны (1970). І. К. Бялькевіч

оцім. Каромісьлік у баране добры. Пухнава Раснян. КАРОНКІ, -нак, мн. л. Карункі, кружавы. Дзяўчына вяжыць каронкі. Стары Дзедзін Міласл. КАРОСТА, -ы, ж. Кароста (хв

18 Ст. 379 — Раслінны свет: тэматычны слоўнік (2001). Л. П. Кунцэвіч, В. М. Курцова, А. А. Крывіцкі

ытк. (TC), цыбулькі мн. (на цыбулі) — Лельч. (ЖС), жаронкі мн. (на канапляным семені) — Віц. p. (Каспяровіч),

19 Ст. 116 — Рэгіянальны слоўнік Віцебшчыны (2014). Частка 2

парозь, як бы не толькі пажанілісь. Езярышча Гар. ПАРОНКІ гл. ПАРЁНКА ПАРОСІНЫ толькі мн. Роды ў свінні, апа

20 Ст. 141 — Дыялектны слоўнік Лоеўшчыны (1982). Т. С. Янкова

ы мне, як ты звезала еты зуб. Пярэдзелка. 3 зубимі каронкі везала. Ручаёўка. Памянш. зубочак. Два зубочкі е, п

21 Ст. 478 — Сельская гаспадарка. Тэматычны слоўнік (2010). Л. П. Кунцэвіч, В. М. Курцова

161 патос 197 пастаронак 216, 389 патрайня 367 пастаронкі 389 патрапаць 71 пастаўбунаваць 115 патрапашка 69 п

22 Ст. 71 — Палескі слоўнік: Лельчыцкі раён (2000). І. М. Кучук, А. К. Малюк

і кашу пару. Ліпляны. ЛУПАЙКА ж. Лупіна з бульбы. Паронкі з лупайкамі колісь варылі. Ліпляны. Зложы лупайкі х

23 Ст. 143 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1980). Том 2. Д-Л. Ю. Ф. Мацкевіч

ЖАРО'НКІ толькі мн. Страўнік у птушак, пуп. У куры жаронкі. Мама, дай мне жаронкі. Рагулішкі Даўг. ЖАРО'НЦЫ толькі мн. Тое ж, што і жаронкі. Жаронцы ў кур, у гусей. Зернета ў волюшку, а ў жар

24 Ст. 115 — Рэгіянальны слоўнік Віцебшчыны (2014). Частка 2

чына Леп. Параўн. патарчака. ПАРЁНКА ж., ПАРЁНКІ, ПАРОНКІ толькі мн. 1. Параная бульба ў лушпінах, паранка. У катле, на запарніку, дзед варіць парёнку для свінак. Ляды Дубр. Ідзі патаўчы парёнкі свінням. Дроздава Тал., Лісуны Арш. 2. Завараная кіпенем сумесь бульбы, сечкі, мякіны і пад., прызначаная для корму жывёле. Резалі салому, складывалі ету резь, дабаўлялі муку і запарівалі, дзелалі парёнку карове. Вядзерава Беш. Пайду ладзіць парёнку кароўку карміць. Сураўні Шум. 3. Дробная бульба, прызначаная для корму жывёле. У гэтым гаду парёнак мала. Буда Дубр. Ну і бульба зрадзіла сёлета – адны паронкі! Серкавіцы Тал.

25 Ст. 252 — Віцебскі краёвы слоўнік (1927). М. І. Касьпяровіч

й. Ня баўтай парожнію люльку (Латыгаль, Сен. р.). ПАРОНКІ, ж.—паренные клубнеплоды. Нясі сюды паронкі (Сухарукава, Аз. р.). ПАРПЛІЦА, ж. — деревянное ос

26 Ст. 25 — Слоўнік мікратапонімаў Магілёўшчыны (2004)

Частка ракі. Тут з ваенных часоў на дне захаваліся варонкі ад бомбаў. Сетнае Крыч.; Возера. У гады Вялікай Айч

27 Ст. 1056 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч

578. Bo каб сіўкуваронку ўлавіць. Тм. Трупік сіўкі-варонкі. ЗСД 281. Сіўку-варонку паймаў. Нсл. Сіўкаваронка,

28 Ст. 43 — Матэрыялы для дыялектнага слоўніка Гомельшчыны (1978). Частка 4

арку не было (Глушкавічы, Маз.). Параўн. паронікі, паронкі ў 1 знач.; 2. корм (запараны). Паранка астыла, можна несьці карове (Прудок, Калінк.). Параўн. паронкі ў 2 знач. ПАРАНУ'ЦЬ зак. штурхнуць. Маруся, пад бо

29 Ст. 196 — Жывёльны свет: тэматычны слоўнік (1999). Л. П. Кунцэвіч, В. М. Курцова, А. А. Крывіцкі

жаробная 168 жаваронка 44 жаромная 168 жаваць 157 жаронкі

30 Ст. 446 — Сельская гаспадарка. Тэматычны слоўнік (2010). Л. П. Кунцэвіч, В. М. Курцова

1, 355, 394 капчык 56, 195 карона 294 капшучкі 244 каронкі 144 капшучок 244 кароста 143 капыл 78, 79, 376 каро

31 Ст. 333 — Тураўскі слоўнік (1985). Том 4. П-Р. І. Я. Яшкін, Г. А. Цыхун, А. А. Крывіцкі

екой лаві. Хачэнь. 3. Кладзь, якая адгароджвае застаронкі ў станку (курэні). Не положи рубля ў станку, то заг

32 Ст. 102 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1979). Том 1. А-Г. Ю. Ф. Мацкевіч

лугам. Відаўцішкі Вільн. Як гаруць, то чапляюць пастаронкі за ворчык. Вялікія Баяры Шчуч. Калісьці гаралі сахо

33 Ст. 19 — Матэрыялы для дыялектнага слоўніка Брэстчыны (1975). П. І. Сігеда

ш. Ег бач прувірайімо лістэ. Р. ("Хутка правяраем старонкі",— так гаварылі вучні, якія папраўлялі транскрыпцыю

34 Ст. 287 — Прыказкі і прымаўкі (2002). А. С. Аксамітаў

БЯРЭШСЯ, А З ДУРНЕМ — І АПОШНІ СТРАЦІШ. З РОДНАЙ СТАРОНКІ І ВАРОНА СЯСТРА. З ЧЫМ У КАЛЫСКУ, З ТЫМ І Ў ДАМАВІ

35 Ст. 472 — Тлумачальны слоўнік прыказак (2011). І. Я. Лепешаў, М. А. Якалцэвіч

ення і выкарыстаў гэта ў сваю карысць (М. Машара. Старонкі летапісу). За выключэннем загадчыка аддзела аргпарт

36 Ст. 73 — Вопыт літаратурна-дыялектнага слоўніка беларускай мовы (1999). У. В. Анічэнка

урдуп, курдупы, хёлька, /адвараная/ адваронка, 'адваронкі, арцукі, паронка, /адвараная ў салёнай вадзе/ салё

37 Ст. 9 — Слоўнік рэгіянальнай лексікі Гродзеншчыны (1999). П. У. Сцяцко, М. А. Даніловіч

ходзіць. Манчыцы Свісл. АДВАРАНКІ, АДВАРОНІКІ, АДВАРОНКІ мн. Бульба, звараная ў шалупінні. Навару адваранкаў

38 Ст. 10 — Дыялектызмы ў творах беларускіх савецкіх пісьменнікаў (1979). М. В. Абабурка

варанка. (І. Чыгрынаў. Сонца на косах) Параўн.: адваронкі — бульба, звараная ў «мундзірах» (Сцяцко, 12; Сцяшк

39 Ст. 227 — Мова Сенненшчыны: дыялектны слоўнік (2015). Том 1. Л. П. Кунцэвіч, В. М. Курцова

ок. Марозаўка. ЗАСТАРОНАК м. Засек для мякіны. Зьстаронкі былі за ёўнюй длі макіны. Міцюкова. ЗАСТАРЭЦЬ зак.

40 Ст. 122 — Матэрыялы для дыялектнага слоўніка Гомельшчыны (1976). Частка 2

атнік кружавамі (Бабовічы, Гом.). Параўн. кануркі, каронкі, карунка, кацурка. КРУЖА'ИЛА (кружала) н. крыжы (д

41 Ст. 457 — Тлумачальны слоўнік прыказак (2011). І. Я. Лепешаў, М. А. Якалцэвіч

мля). Трэба выхоўваць моладзь на любові да роднай старонкі, не ў званы званіць, а штодзённа, клапатліва адстой

42 Ст. 33 — Народная лексіка (1970). П. У. Сцяцко

салёныя (картоплі): салён-кі; мадэль тая, што i адваронкі, параўн. солянка — 'булачка, прысыпаная соллю' (Даль, IV, 268). Пячонкі толькі мн. Печаная ў прыску бульба. Як каравэ пасем, то ўсё пячонкі пячэм у попялі. Ст. С. Пячонікі, пэчонкі, печонцы, печонкі — тс. (ЛП, 395). Польск. pieczonka — тс. (Карл.). Пячонкі ад печаныя (картоплі): печан-кі пячонкі, параўн.: печенка — "что-либо печеное (не вареное, не жареное), изготовленное на углях, в горячей золе, в вольном духу печи" (Даль, III, 109). Асмаленкі толькі мн. Бульба з прыгаркамі. Малы наш натто асмалёнкі любіць, паскрабе прыгаркі i хрумстая. Гр. Утворана слова ад асмаленыя (картоплі): асмален-кі асмалёнкі. Смажонкі толькі мн. Смажаная бульба. Hi хоч салёнак, так я табе смажонак насмажу на маслі, добро? Гр. Смажонкі — тс., Глушч. (ДС-59). Слова не з'яўляецца яшчэ актыўным ва ўжыванні; замест яго часцей скарыстоўваецца састаўная назва смажаныя картоплі. Смажонкь ўзнікла таксама ў выніку «сціскання» caстаўной назвы, як i адваронкі, салёнкі, пячонкі, асмалёнкі. Для абазначэння адной

43 Ст. 215 — Раслінны свет: тэматычны слоўнік (2001). Л. П. Кунцэвіч, В. М. Курцова, А. А. Крывіцкі

анка ж. — Верхнядзв., Леп. (Шаталава, Мат. апыт.), паронкі мн. — Круп. (Мат. апыт.). Насенная бульба: мацёра ж

44 Ст. 44 — Анамастычны слоўнік Гродзеншчыны (2005). Частка 1. Мікратапонімы. В. М. Ламака

ВЫЯ ЯМЫ. Полянаў лесе (ад разрыву бомбаў засталіся варонкі). Княжаводцы, Лунна, Пладовая Мает. БОМБА Ў СКЛАД.

45 Ст. 75 — Матэрыялы для дыялектнага слоўніка Гомельшчыны (1976). Частка 2

а сама вязала (Баравікі, Светл.). Параўн. кануркі, каронкі I, карунка, кацурка, кружавы. КАНТАР I м. 1. бязмен. Кантар той самы бязмен, е розніца — то гранёны, а то круглы (М. Аўцюкі, Калінк.); Прынясі мне кантар, трэба зважыць масла (Гармавічы, Жлоб.); 2. мера вагі (2,5—3 пуды). Мой мужык другі раз так аслабее ад работы, што і кантара збожжа ні можа падняць (Ларышчава, Добр.); Ды ў гэтым парасёнку больш аднаго кантару і ня будзе (Кароткавічы, Жлоб.); Звесь мне кантар бульбы (Піркі, Браг.+Бабовічы, Гом.; Баравікі, Светл.; Забалацце, Раг.; Марозавічы, Б.-Каш.; Неглюбка, Ветк., Ручаёўка, Лоеўск.; Холмеч, Рэч.). Параўн. капыт II. КАНТАР II м. вуздэчка. Вазьмі кантар і прывядзі каня (Хвойнае, Хойн.); Я ўжэ яго кантарам прывязаў, а ён адарваўся (Холмеч, Рэч.). КАНТОЎКА ж., тое, што калёўка ў 2 знач. Па шалёўцы здзелаю кантоўку (Рудня-Шлягіна, Ветк.). КАНУН м., тое, што кана. Ета ўжо закон такі, штоб канун быў на памінках (Хізы, Ветк.); Спачатку трэба лыжку кануна з'есць (Зенькавіна, Карм.). КАНУРКІ толькі мн., тое, што каноркі. Мне наравяцца з зубчыкамі кануркі, а другім без зубчыкаў (Каравацічы, Рэч.). Параўн. каронкі I, карунка, кацурка, кружавы. КАНУСНЫ прым. конусн

46 Ст. 174 — Самабытнае слова (1994)

дзе піянерскую работу пры школе вёў. Старонку да старонкі стусаваў. Калачынскі. СТУСІНАВЫ, -ая, -ае. С гибки

47 Ст. 2 — Слоўнік Эпімаха-Шыпілы (1969). Б. І. Эпімах-Шыпіла

2, воп. 1, № 46) Б. I. Эпімаха-Шыпілы. Уцалелі 82 старонкі невялічкага фармату, спісаныя сінім i чырвоным чарн

48 Ст. 83 — Матэрыялы для слоўніка мінска-маладзечанскіх гаворак (1977). Сшытак 3. М. А. Жыдовіч

аць, а стол трэба каб быў парожні. Чар. ПАРО'НКІ (паронкі) толькі мн. Дробная бульба. У мяні дартошка вышла больша, дык я паронкі сьвшьням вару. Яньг хоць i не спорны, але ш трэба ш

49 Ст. 255 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1980). Том 2. Д-Л. Ю. Ф. Мацкевіч

ра нка. Пасярэдзіне стоцяў у гумне закладваліся застаронкі. Магуны Паст. Застаронак у таку, снапы складалі. Поўны застаронак называўся тарпа. Груздава Паст. Жыта складалі ў застаронку. Рыбчына Віл. Снопы звозят до клуні i складают у засторонок. Дзмітравічы Кам. Наклала поўны застаронак жыта. Мачаск Бярэз. Застаранкі жыта ў гумне. Лайпушкі Ігн. Для зярна застаронкі рабілі. Быстрыца Астр. У застаронак ссыпалі мякіну.

50 Ст. 205 — Краёвы слоўнік усходняй Магілёўшчыны (1970). І. К. Бялькевіч

, застаронак, частка гумна, дзе зложана збожжа. Зыстаронкі поўна-поўным набіты хлебым. Хвёдараўка Краснап. ЗЫ

51 Ст. 23 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1982). Том 3. М-П. Ю. Ф. Мацкевіч

Аўцюкі Калінк. МАЛАЦЕ'НЯ н. Малацьба. У гумне пастаронкі заложаны з досак, кап зярнята не ляцелі пат час мал

52 Ст. 154 — Дыялектны слоўнік Лоеўшчыны (1982). Т. С. Янкова

н. Вясёлка. Глянь, коромыслы павіслі. Пярэдзелка. КАРОНКІ мн. Карункі. Мар'я красівенна коронкі в'яжа. Дзяраж

53 Ст. 95 — Палескі слоўнік: Лельчыцкі раён (2000). І. М. Кучук, А. К. Малюк

чавунчык. Падварак. Mo ты ўжэ паронкі зварыла? Сярэднія Печы. Пастухам паронок наварыла,

54 Ст. 79 — Дыялектны слоўнік (2005). Н. І. Гілевіч

той бачок. Заполле. НЯБОСЬ пабочн. слова. Як у застаронкі снапы будуць складзены, дык, нябось, жыта на такаві

55 Ст. 81 — Маці казала так... (1978). Р. М. Яўсееў

ПАРО'НКА ж. Фуражная бульба. Адна емінка, сеінкі i паронкі саўсім мала. ПАСКАДНЯ' (пыскадня) ж. Сцябло маніц.

56 Ст. 30 — Вопыт літаратурна-дыялектнага слоўніка беларускай мовы (1999). У. В. Анічэнка

/зімовы/ снягбуцы, /зношаны/ апорак, неданоскі, старонкі, шкарніў, /на драўлянай падэшве/ абіяк, абіякі, дз

57 Ст. 113 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1979). Том 1. А-Г. Ю. Ф. Мацкевіч

а загаротка ў гумне, плашчакі рубілі і гарадзілі астаронкі. Жылі Іўеў. Астаронкі ў гумне, а пасярэдзіне ток. Кіралі Шчуч. Астаронкі былі ў гумне, туды складалі снапы, сена. Стральцы Ш

58 Ст. 51 — Матэрыялы для дыялектнага слоўніка Гомельшчыны (1975). Частка 1

ж. вяргіня. Вырві мне варгошку (Антонаў, Ельск.). ВАРОНКІ толькі мн. тое, што варанкі. У цібе варонкі як з хвабрыкі. Адны лісіцы буваюць варонкі (Баравое, Лельч.); вараная бульба. Мае варонкі такія вадзяныя, што хоць ты свінням выкідай (Яланы,

59 Ст. 422 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1984). Том 4. П-С. Ю. Ф. Мацкевіч

. Лапічы Асіп. СІВАВАРОНКА ж. заал. Сіваграк. Сіваваронкі пры лясох жывуць, яны і плодзяцца ў дуплах. Саланое

60 Ст. 49 — Дыялектны слоўнік (2005). Н. І. Гілевіч

я частка гумна, дзе складаецца збожжа ў снапах. Застаронкі ў таку ўжо разваліліся. Трэба новыя рабіць, бо жыта будзе ў патруху сыпацца, а як у застаронкі снапы будуць складзены, дык, нябось, на такавішча п

61 Ст. 174 — Тлумачальны слоўнік прыказак (2011). І. Я. Лепешаў, М. А. Якалцэвіч

а дзявятай гадзіне вечара, пагутарым (М. Машара. Старонкі летапісу). Пакуль дзіця не заплача, маці не дагадае

62 Ст. 45 — Матэрыялы да слоўніка гаворак Мазырскага Палесся (1996). В. А. Купрэенка, В. В. Шур

сці. Насеклі оўсянкі — паранку робіцьмем. Астраж. ПАРОНКІ (паронкі), ж., ужыв. толькі ў множн. Вараная бульба ў мундзірах. Хіба ето вечера — одны паронкі. Малеш. ПАРЭНЧА (парэнча), ж. Перакладзіна паміж в

63 Ст. 84 — Матэрыялы для дыялектнага слоўніка Гомельшчыны (1976). Частка 2

чы, Рэч.). -KAPO'HKII толькі мн, тое, што каноркі, Каронкі мо каб каля грудзей прьшіыў (Грабава, Гом.). Параўн. кануркі, карунка, кацурка, кружавы. KAPO'HKIII толькі мн. кастрыца. Апрацаваў лён, а яшчэ каронкі застаюцца (M. Аўцюкі, Калінк.). КАРОС'ЛІВЫ прым.,

64 Ст. 352 — Скарбы народнай мовы (2005). Л. П. Кунцэвіч

з ХГУ ст. б) [Гістарычны нарыс (IX—XVIII стст.)]: Старонкі мінулага (C. 38—47). Драгічыншчына ў складзе Вяліка

65 Ст. 45 — Матэрыялы для дыялектнага слоўніка Гомельшчыны (1978). Частка 4

-(B. Слабодка, Петр.). Параўн. паронка ў 1 знач.} паронкі ў 2 знач., пасалёнка, пастаяннікі. ПАРУ'ЧНІК м. св

66 Ст. 47 — Матэрыялы для дыялектнага слоўніка Гомельшчыны (1978). Частка 4

м варыць пасалёнку (Барталамееўка, Ветк.). Параўн. паронкі ў 2 знач., парункі. ПАСАХЛІ толькі мн. каноплі (пу

67 Ст. 854 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч

с. Музыка, 220. Бачыў парожную бочку. Баршчэўскі. паронкі-кяу, мн. ч.—пареные корнеплоды, Сухарукава А (Ксл.)

68 Ст. 30 — Беларуская фразеалогія. Фразеалагізмы, іх значэнне, ужыванне (1968). Ф. М. Янкоўскі

. Гл. ЧОРТУ ДУШУ АДДАЦЬ. Усё ад першай да апошняй старонкі ў кнізе (прачытаць, вывучыць). каго. АДДАЦЬ У ЛЮДЗІ

69 Ст. 181 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1980). Том 2. Д-Л. Ю. Ф. Мацкевіч

аран забоў старыка. Груздава Паст. 2. Укалоць. Яна каронкі нашывае, каронкі робіць, можа забасці руку. Дзяніскавічы Ганц. ОЗаб

70 Ст. 272 — Краёвы слоўнік усходняй Магілёўшчыны (1970). І. К. Бялькевіч

Й, прым. Накладзены, закладзены [туга напханы]. Зыстаронкі поўна-поўным набіты хлебым. Хвёдараўка Краснап. НА

71 Ст. 41 — Матэрыялы для слоўніка народна-дыялектнай мовы (1960). Ф. М. Янкоўскі

-і. Калёсы з дышлем, у якія запрагаюць пару коней. ПАРОНКІ наз., р. -ак (-к-аў), адз. няма. Дробная бульба, якая звычайна ідзе на корм жывёле. У сенцах марос паронкі прыхваціў. Побач ужываецца свіная бульба, дробная б

72 Ст. 116 — Матэрыялы для слоўніка народна-дыялектнай мовы (1960). Ф. М. Янкоўскі

адз. няма. Аблупленая, звараная цалкам бульба. Еж паронкі с хлёбам: трывалёй будзе. Замает. ПА'СЬМЯНЕ наз.,

73 Ст. 376 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1984). Том 4. П-С. Ю. Ф. Мацкевіч

Паляцкішкі Воран. Чатыры пары сок [сох], па два астаронкі. Старыя Смільгіні Воран. Саха ў гумне, на саху клад

74 Ст. 498 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1984). Том 4. П-С. Ю. Ф. Мацкевіч

м. Беняконі Воран. 3. Пра што-н. вельмі смачнае. Макаронкі вару, яны жоўценькія, прама смак. Валеўка Навагр.

75 Ст. 5 — Батанічны слоўнік (1924). З. Верас

огай таму, хто цікавіцца расьлінным сьветам нашай старонкі. Складаючы гэты слоўнік, я карысталася працамі: М.

76 Ст. 15 — Тураўскі слоўнік (1985). Том 4. П-Р. І. Я. Яшкін, Г. А. Цыхун, А. А. Крывіцкі

неку сеялі, два чугуны напарым да емо дзень, звалі паронкі. Дварэц. ПАРСУНЫ, ПАФЭНЫ прым. Параны. Паронэ моло

77 Ст. 86 — Матэрыялы для дыялектнага слоўніка Гомельшчыны (1976). Частка 2

к фабрычную (Нісімкавічы, Чач.). П араўн. кануркі, каронкі I, кацурка; кружавы. КАРЦЕТДЬ незак. хацецца. Мне

78 Ст. 233 — Слоўнік архаізмаў і гістарызмаў (2007). С. М. Струкава

сят. Далі розаг капу і пагналі дружка Ад радзімай старонкі ў чужацкі краёк (Я. Купала. Агароднік - 36. тв., I,

79 Ст. 128 — Рэгіянальны слоўнік Віцебшчыны (2014). Частка 2

ПАХАРОН л#., часцей ПАХАРОНКІ мн. Пахаванне. У дзярэўне сёння пахардн. Дзёрнавічы

80 Ст. 426 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1980). Том 2. Д-Л. Ю. Ф. Мацкевіч

ь. Кдралі Шчуч. Карункі я сама рабіла. Солы Смарг. Каронкі прышыла да ручніка. Рудня Астравітая Чэрв. Кашулю а

81 Ст. 582 — Тлумачальны слоўнік прыказак (2011). І. Я. Лепешаў, М. А. Якалцэвіч

Людзі кажуць: «Час мінеш – век жывеш» (М. Машара. Старонкі летапісу). Час – найлепшы (самы лепшы, добры, вялі

82 Ст. 91 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1986). Том 5. С-Я. Ю. Ф. Мацкевіч

ым-н. застаронак у гумне. Калі складалі снапы ў застаронкі, накладзены поўны застаронак называлi тарпа, тарпа

83 Ст. 58 — Крылатыя афарызмы ў беларускай мове (2011)

ановіцца рэальным, непазбежным... (Я. Брыль. Свае старонкі). Гамана на беразе памацнела, ужо і мужчынскія гала

84 Ст. 71 — Крылатыя афарызмы ў беларускай мове (2011)

а сапраўдная народная літаратура. (Я. Брыль. Свае старонкі). Руск.: Скучно жить на этом свете, господа! (Берко

85 Ст. 110 — Крылатыя афарызмы ў беларускай мове (2011)

х законах, але вечна змяняецца І разгортвае новыя старонкі. I колькі б ты ні жыў, ніколі не пасягнеш яго мнага

86 Ст. 117 — Крылатыя афарызмы ў беларускай мове (2011)

а?! Складаная жывёліна - чалавек. (Я. Брыль. Свае старонкі). [Аліна:] — Ніводная жывёліна спірт ужываць не буд

87 Ст. 50 — Матэрыялы для дыялектнага слоўніка Гомельшчыны (1978). Частка 4

астылі (Ямпаль, Рэч.). Параўн. паронка ў 1 знач., паронкі ў 2 знач., парункі, пасалёнка. ПАСТАЯ'УКА ж., тое,

88 Ст. 604 — Раслінны свет: тэматычны слоўнік (2001). Л. П. Кунцэвіч, В. М. Курцова, А. А. Крывіцкі

паронкі 214 паскадні' 219 парослы 436 паскані 220 пароснік

89 Ст. 30 — Маленькі маскоўска-беларускі (крывіцкі) слоўнічак (1942). Я. Станкевіч

ад іх ценькім сваім кіёчкам, 82; гэта трупік сіўкі-варонкі, ужо добра загнілы, 181. Мноства з ЗСД прыкладаў на

90 Ст. 155 — Дыялектны слоўнік. З гаворак Мсціслаўшчыны (1966). Г. Ф. Юрчанка

з пырнят радзіла. Памянш. п ы pняткі, пырнятычкі. ПАРОНКІ (парёнкі) толькі мн. Паранка. Абмішай сёчку парёнкы

91 Ст. 497 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч

уз. (Ксл.); Шсл. Будзем гадаваць самы жаробку. Ст. жаронкі-нак(-нкаў), единств. ч. нет.—конопляная шелуха. Зам

92 Ст. 292 — Лексіка гаворак Беларускага Прыпяцкага Палесся (2008)

арунка ж. 115. адзін кавалачак пакрышанай бульбы. ВАРОНКІ варонкі мн. 110, 113. варункі мн. 148, 154, 157, 160–162, 169, 185. 1. суп з бульбы 110, 113, 115, 148, 154, 157, 160—162. // Кідайем грыбы і салом зажарвайем варункі 161. 2. агульная назва супу 160. // Варункі із фасол'айу, із гарохам. Запрэгла салом варонок 160. 3. чышчаная вараная бульба 169, 185. ВАРОНЦЫ варонцэ мн. 80. гл. варонкі 3. ВАРЫВА варіво м. 1, 59, 65, 72, 102, 126, 173.

93 Ст. 89 — Крылатыя афарызмы ў беларускай мове (2011)

хацеў сказаць. "Платон мне друг.. (Я. Брыль. Свае старонкі). Утрох з нашым, цяпер ужо агульным, сябрам, журнал

94 Ст. 246 — Жывое народнае слова (1992). І. Я. Яшкін, П. А. Міхайлаў

арбэль 67 гаркуша 108 гарлачыска 10 гародзіна 84 i 'аронкі 116 гаруска 77 гаруха 155 гарушчы 100 гярцаць 172 г

95 Ст. 38 — Народная лексіка (1970). П. У. Сцяцко

алач-онк-і, відаць, пад уздзеяннем слоў пячонкі, адваронкі і г. д. Літаральнае значэнне — (бульба) 'са шчолака

96 Ст. 28 — Матэрыялы да слоўніка гаворак Мазырскага Палесся (1996). В. А. Купрэенка, В. В. Шур

сёй сям'ёй. Зар. ЗУБУ (зубу), ужыв.толькі ў множн. Каронкі для ручнікоў. Вувесіла суседка ручнікі, так такіе к

97 Ст. 16 — Матэрыялы да слоўніка гаворак Мазырскага Палесся (1996). В. А. Купрэенка, В. В. Шур

BAPOHKI (варонкі), ужыв. толькі ў множн. Вараная бульба. ' Наўьіп, м

98 Ст. 13 — Прыказкі і прымаўкі (2002). А. С. Аксамітаў

ым ужытку суправаджаюцца паметкай Гл. з указаннем старонкі, на якой змешчаны першыя (асноўныя варыянты).

99 Ст. 13 — Дыялектны слоўнік. З гаворак Зэльвеншчыны (1970). П. У. Сцяцко

РОНІЦЫ, -аў. Тое, што і а д в а р о н к і. Едн. АДВАРОНКІ, -аў адз. а д в а р о н к а ж. Бульба, званараная ў «мундзірах». Лупі адваронкі да еш сь сяляццом. Гр. АДВЕДАЦЬ, -аю, -аяш. зак. Н

100 Ст. 464 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1982). Том 3. М-П. Ю. Ф. Мацкевіч

ПАХАРО'НКІ мн. Toe ж, што i п а х а в а н н е. Пахаронкі тут былі, баба памёрла. Валынцы В.-Дзв. На пахаронкі хадзілі. Альхоўцы Лях. ПАХАРО'НЫ мн. Toe ўк, што i

101 Ст. 187 — Слоўнік гаворак цэнтральных раёнаў Беларусі (1990). Том 1. А-П. Е. С. Мяцельская

ы Маладз. KAFĆHKł мн. Тое, што i а н т а л я ж ы. Каронкі даўней бабы ды дзеўкі на вячорках плялі. Мы зарас с

102 Ст. 49 — Матэрыялы для дыялектнага слоўніка Гомельшчыны (1978). Частка 4

ПАСТАРО'НКІ толькі мн. пастронкі. Ой-ёй, конь пастаронкі парваў, што ета рабіць (Дубраўка, Добр

103 Ст. 145 — Вопыт літаратурна-дыялектнага слоўніка беларускай мовы (1999). У. В. Анічэнка

буймістрыха, /маршалка/ маршалковая. Ж0РНЫ вёлец, жаронкі, жарднцы, жо'рваны, прасадушка. Ж 0РСТКА закалена,

104 Ст. 11 — Слоўнік народнай мовы Зэльвеншчыны (2005). П. У. Сцяцко

варонка,ж:. Бульба, звараная ў «мундзірах». Лупі адваронкі да еш сь сяляццом. Гр. АДВЕ'ДАЦЬ, зак. Наведаць бл

105 Ст. 28 — Этымалагічны слоўнік фразеалагізмаў (2004). І. Я. Лепешаў

чытаць і пад.). Жураўскі праглядаў толькі апошнія старонкі: спорт, фельетоны, здарэнні… Валовік і Сініцын чыта

106 Ст. 561 — Тлумачальны слоўнік прыказак (2011). І. Я. Лепешаў, М. А. Якалцэвіч

, Міхась, ледзь не нашкодзіў сам сабе (М. Машара. Старонкі летапісу). – Насовіч, с. 177: Хто позна ходзіць, с

107 Ст. 163 — Дыялектны слоўнік Брэстчыны (1989). М. М. Аляхновіч

ў. Любішчыцы Івац. ПАРОНКА ж. Тое ж. Мы ўсе любім паронкі. Запроссе Лун. Мама паставіла на стол саган паронак

108 Ст. 312 — Лексіка гаворак Беларускага Прыпяцкага Палесся (2008)

партычка ж. 80, вялікі кавалак хлеба 80. ПАРУНКІ паронкі мн. 136. парункі мн. 151, 152, 159-161, 166, 176, 177, 179, 182, 186, 187, 190, 191, 199. паронкі мн. 154, 169, 170, 172, 173, 178, 181, 185. пар'онк

109 Ст. 316 — Краёвы слоўнік усходняй Магілёўшчыны (1970). І. К. Бялькевіч

але сымі. Бяседавічы Хоцім. ПАРОНКГ -нак, мн. л. [Паронкі], парапая бульба, буракі, бручка для корму свійей. Вынь з печы паронкі i пытаўчы. Тур'я Чэрык. ПАРОСБЦЕНЬ, -я, м. Парасні

110 Ст. 8 — Фразеалагічны слоўнік гаворак Гродзеншчыны (2020). М. А. Даніловіч

чанае абазначэнне гэтай крыніцы і парадкавы нумар старонкі, на якой размешчаны сказ: Гагавіцу заткнуць каму.

111 Ст. 17 — Палескі слоўнік: Лельчыцкі раён (2000). І. М. Кучук, А. К. Малюк

араная страва. Без воронага – еды нема. Падварак. ВАРОНКІ мн. Вараная бульба. От, коб воронок з капустою ходз

112 Ст. 121 — Краёвы слоўнік усходняй Магілёўшчыны (1970). І. К. Бялькевіч

а Міласл. Выні c копкі анучы. Пячонкі Раснян. Вынь паронкі i патаўчы. Typ'e Чэрык. ВЫНУЖДАЦЬ, дзеясл. Прымуша

113 Ст. 407 — Вопыт літаратурна-дыялектнага слоўніка беларускай мовы (1999). У. В. Анічэнка

чукнуць, /бойку/ разбарашць. СУП зупа, /бульбяны/ варонкі, крышаны, Музя, скрылькі, шчалачонкі, шчолакі, /бу

114 Ст. 77 — Крылатыя афарызмы ў беларускай мове (2011)

. ("Чырвоная змена", 2000 г., № 153). *Ні дня без старонкі! Ніжэй гэтага мінімуму Андрушкевіч не спускаецца. А

115 Ст. 94 — Палескі слоўнік: Лельчыцкі раён (2000). І. М. Кучук, А. К. Малюк

РОНКА ж. Бульбіна, спарная ў лушпайцы. Хіба ж воны паронкі будуць ёсці сегоні, ім yce' з лаўкі подавай. Чырвон

116 Ст. 112 — Слоўнік народных промыслаў і рамёстваў Беларусі (2010). М. М. Макарэвіч

ьць [Арцёмаўка Мсцісл.; КСУМ, с. 261]; У махоточцы варонкі [Цна Лун.; ДСБ, с. 133]. МЕРНЯ'К [МЫРНЯ'К, МЯРНЯ'К

117 Ст. 414 — Беларуска-расійскі (вялікалітоўска-расійскі) слоўнік (1989). Я. Станкевіч

лая-лае—загнивший. Гсл.; БН сл. Г эта трупік сіўкі-варонкі, ужо добра загнілы. ЗСД 181. загнюсГць,— см. под гн

118 Ст. 79 — Народная лексіка (1970). П. У. Сцяцко

В. Мартынаў, А. Міхневіч. Беларуская этымалогія. Старонкі слоўніка. — «Маладосць», 1969, № 5, стар. 143.

119 Ст. 423 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1980). Том 2. Д-Л. Ю. Ф. Мацкевіч

дзіца. На небе каромісло з зоркаў. Каўняны Гродз. КАРОНКІ гл. КАРУНКІ КАРОПАВА ЖАБА ж. заал. Рапуха. Калясно

120 Ст. 71 — Тлумачальны слоўнік адметнай лексікі ў творах Якуба Коласа (2003). Г. У. Арашонкава, Н. А. Чабатар

ая кропля вільгаці не прасачылася, — загракалі сіваваронкі. Як птушкі дуб ратавалі. ЗАГУГУКАЦЬ зак. Загукаць,

121 Ст. 286 — Народныя скарбы. Дыялекталагічны зборнік (2008). Л. П. Кунцэвіч

ам напраўленіе ў аэрапорт Шаўляй. Там бамбілі, там варонкі, вы да ўтра туды да варонак зайдзеце. Еслі будуць бегаць, дак вам будзе месца спратацца. А да аэрадрома метраў сто пяцьдзесят – дзвесце – кустарнік. Пераднюеце жывыя, дак ноччу ўцячоце. Вот так мая началась вайна. Началась мая хаджэнія па мукам. Так я ішоў пяшком, пяшком, ноччу ішоў, а днём ва ўгародзе капаем, там дзе і паджарым, так мы пяць чалавек. Ну ў нас адзін адстаў ілі заблудзіўсь, пашоў па картошку і не вярнуўсь. Дак нас чатырох ішло. Ну дашоў да Пскова, у Пскове там лагера цэлыя рускіх пленных, а эта ўжэ месяца чэраз паўтара было, вайна ўжэ, а мы ішлі ўсё урэмя ў тылу. Нада было перайсці раку Нарва, ай, а там жа жалезная дарога, пайдзём па дароге, немца ўжэ німа. Кагда сталі перахадзіць – ханда хох! Хай ты правалісь. А ў іх нарад нанач быў, днём не было, а ноччу. Прывялі нас, а там гаварылі, што коло дзесяці тысяч пленных у Пскове. Ад Пскова кіламетраў восем-дзесяць там агарожаная провалкай плашчадка, кругом лес, там чатырі вышкі, нацянута па две провалачкі калючых і на каждым сталбу. Ну нас, как сільнейшых, а яны ўжэ галодныя там, немец прыходзіць хлеб вазіць пленным. Я гавару, хлопцы пашлі, а зампаліт – асцерагайцесь, то могуць... Нічяво, а я нямецкі язык знаў, я па-нямецку магу гаварыць, я гавару, дагаварусь как-нібуць. А почаму я знаў йеты язык? Я з дзецьмі да чатырох класаў учыўся. Яны былі нямецкія, паволжскія немцы, дык я знаў троха балтаць чуць-чуць. Вот мы там пяць-шэсць дней вазілі хлеб, а этыя салдаты закачваюць рукавы, а после тада нас у вагонку, у прыцэпы, нагружаем кускоў хлеба і застаўляюць чэраз провалку кідаць. А яны толька, о, руская швайна. А ў Пскове нам не лёгчэ было, хоць мы ішлі па балотам, мы мала ішлі сухадоллю, прабіралісь такой мясцінай, каб не папасць. Доўга ішлі, клюквай піталісь, клюква та так ачарцела. У дзярэўні зайдзем, дык хлеба дзе дадуць, а марадзёрнічаць няўдобна. Вот і прышлі, дзе сяло Пушкіно – Пецяргоф, як яго называлі, я ўжэ забыў названія эці. Балаціна бальшая сенакоса і ўступам з балота ідзе мыс балота. Мы ў эты самы мыс і ўлезлі. Паглядзім – тут немцы, а там – рускія. Эта метраў дзвесце-трыста, разніца сенакоса этаго. Там і варонкі, таму што немцы білі, рускія білі, хто біў – не пай

122 Ст. 151 — Гавораць чарнобыльцы (1994). А. А. Крывіцкі

'інут пустују кн' їжачку падаје. У јој ус'аго тры старонкі. Во кажа: н'іхај чытала і јак дојдза да днаго места
плўц'інаіа сплўцінаіа старок^ы старокуы старонк'і старонкі тадьі таіа теіа тл'ачша тлачша тлачыла толк толк'і

123 Ст. 131 — Дыялектны слоўнік (1960). Частка 2. Ф. М. Янкоўскі

i багацёйшыя параявалі (арф.). Кл. ПАРО'НАЧКІГл. паронкі. Пароначкі—это цэла картопля. Сл. ПАРСУНКІ (паронкі) -нак i -нк-аў, толькі ў множн. Бульба ў мундзірах.

124 Ст. 113 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1980). Том 2. Д-Л. Ю. Ф. Мацкевіч

ьцы Гродз. Дылі — грубыя доскі, выкладалі дылямі астаронкі. Кіралі Шчуч. Дыля — дошка пяць санціметраў таўшчын

125 Ст. 132 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1980). Том 2. Д-Л. Ю. Ф. Мацкевіч

эрв. Дзе жаваронак нясецца, i зязюлька знясецца. Жаваронкі на зямле гнёзда ўюць. Кемялішкі Астр. Жаўранак пяец

126 Ст. 190 — Рэгіянальны слоўнік Віцебшчыны (2012). Частка 1

тыя грыбы на жаронку пойдуць. Кублічы Уш. Цяпер бы жаронкі паесці, дык у лесі грыбы ні ўрадзілі. Тупічына Шарк

127 Ст. 3 — Слоўнік Эпімаха-Шыпілы (1969). Б. І. Эпімах-Шыпіла

жывое ад кохліку. Кружева—1. Карункі. 2. Брыжы. 3. Каронкі (Бабруйшчына). 4. Анталяжы. 5. Рошвы. Яна некаму ро

128 Ст. 494 — Прыказкі і прымаўкі (1976). Кніга 1. М. Я. Грынблат

е зазнае. С. Цярохін, 1974, Пін. 2561. Усё з тэй старонкі, дзе пад гарой карчомка. Ляцкий, 51. 2562. Сора да

129 Ст. 44 — Матэрыялы для дыялектнага слоўніка Гомельшчыны (1978). Частка 4

я вінігрэта вараць (Р.-Бурыдкая, Лоеўск.). Параўн. паронкі ў 1 знач. ПАРО'НКА ж., тое, што палавінкі ў 1 знач. Хадзі з намі паронку есці (Азяраны, Раг.); На вячэру наварыла паронку (Хвойнае, Хойн.). Параўн. паронкі ў 2 знач., парункі, пасалёнка, пастаяннікі; 2. тое, што паранка ў 2 знач. Дзеўкі, я прыгатавала паронку, а вы свінне выліцце (Дарашэвічы, Петр.). ПАРО'НКІ толькі мн. 1. тое, што паранка ў 1 знач. Паронкі ў печы пагараць, a яна ўсё стаідь, не нагаворыцца (Аляксандраўка, Калінк.). Параўн. паронікі; 2. тое, што палавінкі ў 1 знач. Паронкі зварыліся, i я сцерла катай i затаўкла салам (Новая Дуброва, Акц.). Параўн. паронка ў 1 знач., парункі, пасалёнка, пастаяннікі; 3. буракі (распараныя з цыбуляй). Буракі з цыбуляй ставім у дух, у печ i атрымліваюцца паронкі (Кароткавічы, Жлоб.); 4. булён. Налі паронак у міску (Заходы, Рэч.); 5. бульба (смажаная). Паронкі на скаварадзе стаяць, злазь есці паронкі (Неглюбка, Ветк.). ПАРО'СА ж., тое, што парасятніц

130 Ст. 31 — Дыялектны слоўнік Брэстчыны (1989). М. М. Аляхновіч

к. Марудзіць. Варначышся ты довго. Макраны Малар. ВАРОНКІ мн. Бульбяны суп. Маці наварыла варонкі, поем у обед. Дрэбск Лун. ВАРСАНУТЫ зак. Штурхнуць

131 Ст. 32 — Народная лексіка (1970). П. У. Сцяцко

ды ўтварылася пад уплывам слова картоплі (гл.). Адваронкі толькі мн. Вараная з шалупіннем бульба, якую лупяць перад ядой. Натто смашныя адваронкі сь сяляццом. Ст. С. Адваронкі — тс., Маст. (П. С.); адвароніцы — тс., Слон. (П. С.), адвараныя — тс., Слон. (МДСБМ). — Руск. (дыял.) варонки—тс. (КОС, 142). Спарадычна сустракаюцца з гэтым значэннем састаўныя назвы: адвараныя картоплі і картоплі з мундзірамі (жартаўлівае). Гр., Ст. С. Узнікла слова адваронкі ад састаўной назвы адвараныя картоплі; суфіксальнае ўтварэнне: адваран-кіадваронкі, параўн. слова паронкі з тым самым значэннем на Глушчыне (ДС-60), Віцебшчыне (ВКС) і Магілёўшчыне (СБН). Салёнкі толькі мн. Бульба, якую соляць і чысцяць перад гатаваннем. Салёнкі завем, як скрабем і солімо да варэння, а як ніскрэбеныя варым — гэто адваронкі. Гр. Салёнкі — тс., Слон. (МДСБМ); салоніцы — тс.,

132 Ст. 63 — Матэрыялы для слоўніка мінска-маладзечанскіх гаворак (1977). Сшытак 3. М. А. Жыдовіч

абіла? Ці я твой участак запахала? Бяс. KAPO'HKI (каронкі) толькі мн. Карункі. Апшыла я сабё кохту каронкамі.

133 Ст. 132 — Прыказкі і прымаўкі (1976). Кніга 1. М. Я. Грынблат

76. 1068. Калі выкасіш завонькі, то і выпрачаш застаронкі. Берман, 38. 1069. Не хваліся травой, хваліся сена

134 Ст. 282 — Тлумачальны слоўнік адметнай лексікі ў творах Якуба Коласа (2003). Г. У. Арашонкава, Н. А. Чабатар

да самых важных сацыялъных праблем эпохі. Светлыя старонкі дружбы. ШУРА-БУРА ж. Сумятня, шурум-бурум. — Няма

135 Ст. 127 — Беларускае дыялектнае слова (1975). Л. Ф. Шаталава

кі — ето булма, вароная з лупайкамі. Бастынь Лун. ПАРОНКІ мн. Тое, што і паронікі. На вячэру навару паронкаў і будзем з малаком есьці. Жахавічы Маз. Тое, што і паранка. Пырыбіралі бульбу і паронкі сыпалі аддзельна — гэта паронкі сьвінням будуць варыць. Намыла кацёл паронак і ныпа

136 Ст. 575 — Слоўнік беларускіх гаворак паўночна-заходняй Беларусі і яе пагранічча (1984). Том 4. П-С. Ю. Ф. Мацкевіч

Паст. CTAPO'HKA ж. памянш. да с т а р а н а 5. У старонкі клалі жыта i ячмень. Кураполле Паст. СТАРО'СЦЬ ж.

137 Ст. 167 — Матэрыялы для слоўніка народна-дыялектнай мовы (1960). Ф. М. Янкоўскі

арым крышаную бульбу з алеям ці салам—ета й будуць паронкі. Дуброва. ПАСАД наз., м., р. -а. Снапы, раскладзены

138 Ст. 70 — Матэрыялы да абласнога слоўніка Магілёўшчыны (1981). Выпуск 1

ц с парэнджай зваліўся i зламаў руку. Заходы Шкл. ПАРОНКІ мн. 1. Звараная бульба. Паронкі вужо зварыліся, хадзі есьці будзім. Загор'е Бых. 2. Дробная бульба, якая ідзе на корм жывёле. Сёліта бульба саўсём дробныя была,, адны паронкі. Заполле Шкл. ПАРЦКУШКА ж., ПАРЦЯ'НІК м. Саматкана

139 Ст. 160 — Народная лексіка (1970). П. У. Сцяцко

55 авечына 55 адвараныя картоплі 31 адваронка 32 адваронкі 31 адзежа 76 адзенне 76 адзіядла 136 адзіялка 136 а

Пошук гаронкі ва ўсіх слоўніках