УЧОРАКА, УЧОРАЧЫ прысл. Учора. Учорака заходзіла хрышчоная маці майго Вані – вялікоднаё хрэсніку прыносіла, сам яшчэ ні дабяжыць да яе хутара, малы, далеко. Учорака (учорачы) толькі пад вечар явіўся дадому, анёж калі – і то добро.
ХАБАЛЬ м. абразл. Каханак невысокага кшталту. Сама за год з восім хабаляў змяніла – яшчэ будзя мне мужчынамі папікаць.
ХВАРУТКІ прым. Зусім хворы. Хваруткі пайшоў да кароў – німа каму папасвіць.
ХІТРОШЧЫ мн. Хітрыкі. Хітрошчы яму яшчэ наўме, пню старому.
ХЛАПІНА м. Дзяціна. Такі хлапіна быў, за тыдзень згарэў. Пане мой, такі хлапіна у хаце, а бацьку трэба аднаму малаціць.
ХОДАЛЯ: ДАЦЬ ХОДАЛЯ. Пусціцца наўцёкі, даць лататы. Даў ходаля з коўба – збаяўся, каб ні адлупцавалі хлопцы.
ХЫРКАЦЬ незак. Вычухваць прыстуду, хварэць пастаянна. Ці ж ты ні бачыш, як ён хыркая – як у такі дождж яму ісці ў полё. Ён усё жыцё хыркая.
ЦЕЛЯМПЕЙ м. Целяпень. Целямпей гэдакі, яму абы дзень да вечара дабыць: што ўбіў, тое ўехаў.
ЦЕМЦЯ-ЛЕМЦЯ м. і ж. Ні тоё, ні сёе; ні рыба, ні мяса (ён, яна). Што ты з цемці-лемці вазьмеш: такая (такі) урадзілася (урадзіўся) ужэ.
ЦЕМЯНЖЭНЁ н. Памрока. Найшло на бабу цемянжэнё нёкаё, то от і нарабіла дурного.
ЦЕРПНУЦЬ незак. Дранцвець. Сцерлі пальцы на правай руцэ. Рукі церпнуць – такая вада халодная.
ЦІХАМЯ прысл. Поціху, непрыкметна. Ціхамя зробіць сваё дзело – і ўсё: хітрая баба.
ЦУКЕРНЯ ж. Крама, у якой прадаецца салодкае (цукеркі і інш.). Цукерню сваю мая, сядзіць, гандлям займаяцца.
ЦЫРБОЛІЦЬ незак. Ліць. Бач, які дождж цырболіць, а ты ў горад ісці збіраяшся.
ЦЫТРЫНОЎКА ж. Гатунак грушаў. У старым садзі было ні мало садовых дрэваў – яблыняў, грушаў: бэры былі, цытрыноўкі, папяроўкі, сапяжанкі, ды другіх усякі ні мало.
79 👁