е, хоць згрэбай рукамі! Сямігосцічы. Згрэбаём ліст з вербоў у ворох. В. Малешава. ЗГРЭБЦІ зак. Згрэбці. Усе згрэбла, усе ў волох сено. Сямігосцічы. Зерне едрэнейшэ ў ворох згрэбі, то і плыве. Аздамічы. Скінуць. Этые верэснюкі згрэблі ёго з воза. Хачэнь. ЗГУБА ж. Згуба. Згуба — тэ, шчо загубіў. Тураў. ЗГУБІЦЬ зак. Згубіць. Одного згубіў, а п'яць найшоў. М. Малешава. ЗГУК м. Рэха. Згук отзываецца з лесу, як крікнеш. Пагост. Ек веслом по водзе стукнуў, то згук далеко ўвечоры пошоў. М. Малешава. Гук. Му чулі згукі, ек з орудзеі обстрэльвалі. М. Малешава. ЗГУКВАЦЦА незак. Пераклікацца. Згукваюцца ў грыбах. Аздамічы. ЗГУКВАЦЬ незак. Склікаць. Трубіць, товар згуквае, а мы самі гукаем: ого-го-го-о! Бярэжцы. ЗГУСНУЦЬ зак. Згуснуць. Молоко згусне, потом ёго вуліваюць у восковік. Кароцічы. ЗГУСЦІЦЦА зак. Згусціцца. Згусціцца на хвоі — коўтун зовом. Хачэнь. ЗГУШЧАЦЬ зак. Загусцець. Булён згушчаў ужэ, а быў рэджэйшы. В. Малешава. ЗДАВАЦЦА незак. Здавацца, уяўляцца. Мне шчэ здаецца, шчо я ўчоро родзіласа. Сямігосцічы. Хорошы здаецца на згляд грыб, а чэрліві. В. Малешава. ЗДАЛЕГОДЗЬ прысл. Зараней. Воны здалегодзь роб'яць граблі, а не тогды, ек грэбці. Луткі. На смерць не можно готовіць здалегодзь. Сямурадцы. ЗДАЛЕКУ прысл. Здалёк. Ву здалеку будзеце? Запясочча. ЗДАЛЁК прысл. Тое ж. Здалёк так бачым, што не раба, а чысто мура корова. Верасніца. ЗДАТНЫ прым. Здатны. Вона така здатна на гэтые прыказкі! Дварэц. Добры. Хусточкі здатные ў бабы Лексы, да шэліновые. Цераблічы. Прыдатны. Поле не здатнэ. Аздамічы. ЗДАЎНА прысл. Здаўна. Здаўна так було. Аздамічы. ЗДАЎНОГО прысл. Здаўна, з даўняй пары. Дзялянка здаўного була така. Кароцічы. ЗДАЦЦА зак. Спатрэбіцца. На гарачку вон мне здаўса! Запясочча. Прымроіцца. А я на Купалного Івана вугадала чоловека. Здаўса тоды вон мне. Луткі.