●паежджанін-на—свадебный гость, который едет с женихом к невесте, а затем к венцу. Касьцюковіцкі р. Калінінскае акр.(Наш Край, 1928, Но. 6-8, 50). Неўзабаве ў сяло ўяжджаюць малады з дружкамі, свацьцямі і сваймі госьцьмі, каторыя ўсі разам завуцца паяжджанамі. Чым багатшае вясельле, тым большы паезд. Косіч 241. Едуць, едуць паяжджане. Купала. ●паесьці—см. под ёсьці. ●паечыць-чу-чыш-ча, област.?—испачкать. Растсл. ●паягліцца—см. под ягліць. ●паядаць—см. под ёсьці. ●паяліцца—см. под яліцца. ●паядранела, безлич.—ець—см. под ядранеенець. ●паяздок—см. под паезд 3. ●паязда-ды-дзе, ж.—экспедиция, путешествие, поездка, поход группы лиц, отряда и т.п. Узьезьдзіўся малады дружко з паяздою. Сычаўскі п.(Дсл.; Добр.: Э.С., II, 278). паязда ўся—весь поезд. Дсл. Паязда ўся кранулася. Бельскі п.ц.с. Сопоць (Дсл.). ●паяркі-каў, 1. молодые овцы. Ксл. У нас ё дзьве паяркі. Сураж (Ксл.). 2. шерсть ягнят. Ксл. Адбяры ад воўны паяркі, бо яны зьбягаюцца. Сукрэмна Сян. (Ксл.). ●падзедаваць—см. под дзедаваць. ●падзеі-яў, единств. ч. нет.—события. Гсл., история(?), дела. ●падзейкаць—см. под дзейкаць. под жлукціць. ●падзел-лу, предл. и зват.-ле, м.—раздел. Ксл.; Ар.; Гсл.; Нсл. 441. Падзел зямлі. Нсл. Ад падзелу засталося. Нсл. Просьле падзелу во што мне засталося. Гунчанкі Сур. (Ксл.). ●падзельлівы-вая-вае—любящий делиться с другими, ссужать других; не скупой. Нсл. 441. Падзельлівага суседа ўсі любяць. Нсл. ●падзельны-ная-нае, 1. — падзельлівы. Нсл. 441. 2. следуемый к разделу. Нсл. 441. Падзельны лес, сенажаць. Нсл. 3. такой, которым можно поделиться. Нсл. 441. У мяне ўсё падзельнае, адна жонка не падзельная. Нсл. ●падзенны-ная, в знач. сущ.—дневной сторож, дневальный. Ср. паночны. ●падзеньнік-іка, предл.-іку, зват.-іча, м.—однодневный и даже трехдневный наемник, НК.: Очерки, Но. 630. подёнщик. МГсл.; Ксл.; НК.: Пасоб., 114; Нсл. 441. Падзеньнікамі сена косіць. Нсл. ●падзерці,—см. под дзерці. ●падзерціся,—см. под дзерціся. ●падзецца,—см. под дзенуцца. ●падз-еты-ець,—см. под дзець. ●падзёўбаць,—см. под дзёўбаць. ●падзягціць,—см. под дзягціць. ●падзяка-кі, дат., предл. падзяццы, ж.—благодарность. МГсл.; Ар.; Шсл. Ніякае падзякі табе ніхто ня дасьць за тваю рупнасьць. Ст. Табе адна падзяка. Ар. ●падзякаваць,—см. под дзякаваць. ●падзял-яць-іць,—см. под дзяліць. ●падзял-яцца-іцца,—см. под дзяліцца. ●падзяваць,—см. под дзець. ●падзявацца,—см. под дзенуцца. ●падзяўбаны,—см. под дзяўбаць. ●падзяўбаць,—см. под дзяўбаць. ●падзяўбсьці, падзяўбці,—см. под дзяўбсьці. ● падзіркаваны,—см. под дзіркаваць. ●падзіркаваць,—см. под дзіркаваць. ●падзівіць,—см. под дзівіць. ●падзівіцца,—см. под дзівіцца. ●падзіў-іву, предл.-ве, м. 1. удивление (, изумление, восхищение, С.) Нсл. 441. Падзіў мяне бярэць, гледзячы на яго. Нсл. 2. вредное действие взгляда, сглаз, Гсл. порча глазом, Шсл. вредное действие изурочивающего глаза. Нсл. 441. З падзіву дзяцё разгарэлася. Нсл. Дзяцё хворае на падзіў, дык і ня сьпіць ночы. Няхай ад Рамана адыйдуць падзівы, і падумы, і урокі. Наваёлкі Пух. (Шсл.). ●падзьм-ухаць, -уць,—см. под дзмуць, дзьмухаць. ●паз, паза, м.—паз. Міх.; Шсл. Паз прароблены пераз усё бярно. Міх. ●пазор-ру, предл. и зват.-ру, м.—очарование, обояние, внушаемое чем-л. красивым, привлекательным; прелесть. Пархв. ●пазорам, в знач. нареч.—на вид. Нсл. 456. Пазорам конь подобны да майго. Нсл. ●пазорны-ная-нае—взрачный, красивый на вид (, казистый, приятный для глаз, прелестный, изящный. Пархв.) Шсл.; Пархв.; Слуцак., красивый на вид, Нсл. 456. великолепный, отмечающийся пышной красотой. Вось пазорны пояс: аж у ваччу мяняецца! Ст. Пазорная дзяўчына. Нсл. Пазорная царкоўка. Тм. Ей узор пазорны сьніцца, шоўк ільсьніцца пад рукой. Крушына: Творы, 81. ●пазорысты-тая-тае — пазорны? Прыбяжыш у грумаду авец, дык тая, што трэба хапаць, стаіць такая пазорыстая, сытая, аж сьвіціцца, здаецца, уся. Н. (Демид.: Веров. 1896, II, 14). ●пазоўнік-іка, предл.-іку, зват.-іча, м., юрид.—истец. См. жалабнік. ●пазоўніца-цы-цы, ж.—истица. См. жалабніца. ●пазоў-ову, предл. и зват.-ове, м., юрмд. 1. иск. То пазоў яго стары. Ст. акты (Борисенок: Списки, 44). Ня меў даўнымі позвы пазываці. Тм. 45. 2. повестка для вызова в суд. Есьлібы старана named пазваная, стаўшы на року а паведзіла, што пазоў, которым яго жалабнік пазваў, згубіла. Стт. 189. Выабражана было ў пазове найм я іменьня тыя. Суд. Акт. 1541 (Барысёнак: Адвакатура, 149).