дзесяток прынёс гасьцінца. Нсл. ліночак-чка, предл. и зват.-чку, уменьш. к лінок. лінаваць-нўю-нўеш-нўе, несоверш. каго-што—графить. Мгсл. лінаць-аю-ае, 1. линять, изменять яркий цвет в бледный. Нсл. 268. Істужка лінае, палінала на сонцу. Нсл. Соверш. зьлінаць —утратить первоначальный цвет, яркость окраски; слинять. Соверш. палінаць —полинять(выцвести, С.) Нсл.; Ар. 2. линяться шерсти, Нсл. 268. менять, обновлять в определенные периоды свой наружный покров, теряя, сбрасывая старую шерсть, оперение и т.п., линять. Нсл. Статак увясну лінае. Нсл. Соверш. вылінаць, —сменить старую шерсть(оперение) на новую, вылинять. Нсл. 268; Ар. Калі конь ня вылінаў да Сьв. Івана, няхай ідзець да другога пана. Поговор. Нсл. 3. (перен.)—пропадать. Нсл. 268. Нешта ў мяне грошы лінаюць. Нсл. лінеіць-ёю-ёіш-ёе, несоверш., перех. (МГсл.) —линовать, графить. Соверш. палінеіць. ліня, ліні, дат., предл. ліні, ж.—линия. Войш. ліня простая—прямая линия. лінучы-чая-чае—склонный к линянию, линючий. Нсл. 268. ліповы-вае-вае—липовый. Ар. ліпа-пы, ж.—липа. Ар. Одна ліпіна-ны-не, ж. Гсл. Одна ліпініна-ны. НК: Очерки, Но. 902. Уменьш. ліпка-пкі-пцы. Ар.; Нсл. 269. Абдзер, як ліпку. Нсл. ліпаўка-даўбежанка, ж.—прямая со вставным дном кадка для хранения меда. НК: Очерки 86. ліпень-пня, предл.-пню, зват.-пню, м. —седьмой месяц года, июль. ліпец-пца, предл.-пцу, зват.-пча, м.—мёд, собираемый пчелами с липового цвета. Нсл. 269. ліпець-плю-піш-піць-пім-іце, несоверш. 1. чуть держаться. Ар. Толькі што ліплю тут. Нсл. 2. еле жить, дышать. Шсл.; Ар. Баба мая сусім слабая: ледзь ліпіць. Ст. ледзь ліпіць—чуть живёт. Нсл. 269. 3. льнуть(испытывать влечение, С.), липнуть. Нсл. 269.; Гсл. Так і ліпіць туды твая душа, як муха да мёду. Нсл. Ад Каляд тры разы пяць, пастушкі ў поле ліпяць. Нсл. ліпкі-кая-кае—падкий, охочий к чему. Нсл. 269. На прыбыткі ўсі ліпкі. Послов. Нсл. ліпкі-кая-кое—приятно-льнущий( о людях), внимательно-вежливый, предупредительный. Ар. Дачка іхная такая прыемная, ліпкая. Ар. Дзеці іхныя такія ліпкія. Ар. Злосьць ейная, як і заўсёды, праходзіла ўборзьдзе, і яна ізноў станавілася Валяй — прагнай, увішнай і пякляна ліпкой. Корзюк. ліпнёвы-вая-вае—июльский. МГсл. Ля дрывотні яшчэ не растаў халадок ліпнёвага раньня. Гарэцкі: Песьні 68. ліпнік-іка, предл.-іку, зват.-іча, м.—липовый лес, в особенности молодой, а также липовая роща; липняк. Мачульнікі зарандавалі ліпнік у нашага пана; лыкаў нейдзе дзерці. Нсл.(под мачульнік). ліпучасьць-ці, мн. ч.-ці-цяў, ж.—прилипчивость (МГсл.), заразительность, липкость. Нсл. 269. Ліпучасьць смалы. Нсл. ліпучка-чкі, дат., предл. ліпучцы, ж.—заразная болезнь. Дзьвінск, Пагулянка; Вышкі, Прыдруйск, Краслаўка, Дагда, Асумшчына (усі Дзьвінскага пав.); Посінь, Сіняя, Корсаўка (усі Люцынскага пав.). ліпучы-чая-чае, 1. липкий. Гсл. 2. клейкий. Гсл. 3. заразительный, (Гсл.) заразный. Дзьвінск, Пагулянка, Вышкі, Прыдруйск, Краслаўка, Дагда, Асумшчына (усі Дзьвінскага пав.); Посінь, Сіняя, Корсаўка (усі Люцынскага пав.); Негнявічы Н. ліпці, ліпнуць-ну-неш-не, несоверш. да чаго, 1. прилипать(приставать, липнуть, С.) Шсл. Балота ліпне да колаў — проста бяда! Ст. 2. льнуть(испытывать влечение, С.) Шсл. Да сэрца ліпне, а ў кішаню паглядае. Послов. Рапан. 59. 3. подходить(идти, быть, С.) к лицу. Шсл. Надзеў усё новае, а яно ані табе ня ліпне. Ст. абліпаць-аю-аеш-ае 1. облипать. Ксл. 2. приставать(начать надоедать кому-л., обращаться с неотвязными просьбами и т.п., С.) Ксл. Соверш. абліпці-пну-пнеш-пне, 1. облипнуть. 2. соверш. к абліпаць 2.—пристать. Ксл. Чаго ты абліп, як смала? Застадольле Сян. (Ксл.). адліпаць—отлипать. Нсл. 375. Гліна адліпае, адліпла. Нсл. Соверш. адліпці. Нсл. 375.—отлипнуть, отстать, отклеиться. Балота, як засохне. дык і само адліпне. Нсл. заліпаць, несоверш. 1. слипаться, покрываться липким веществом. Нсл. 173. Вочы заліпаюць ад возалку. Нсл. Отгл. имя сущ. заліпаньне-ня, предл.-ню, мн. ч.-ні-няў —залепление, заклеение. Нсл. 173. Заліпаньне аччу сьнегам. Нсл. Соверш. заліпці. Ці табе вочы заліплі, што ты ня бачыш. Нсл. Дзірачка чымсь заліпла. Тм. 2. затягиваться жидкостью. Шсл. Воз заліпае ў балоце. Ст. Несоверш. наліпаць —налипать. Колькі разоў парываўся ўначы адгэтуль, бо чуў, быццам нешта ліпучае, жудаснае наліпае на яго. Дзьве Душы 164. ліс, ліса, зват. лісе, мн. ч. лісы-оў-ом-ыамі-ох. м.—лиса, лисица(животное). Ар. Вось дык Дзяніс: прадаець сабаку, а кажа, што ліс. Послов. Цішчанка("Беларусь, 1959, Но. 2). Неяк пасябравалі мяжсобку ліс