- адзіночыцца, взаимн.—объединяться. Летапіс. Соверш. задзіночыцца—объединиться. Лет. Отгл. имя сущ. задзіночаньненя, мн. ч.-ні-няў, ср.—объединение. Супраца ў кірунку задзіночаньня пачала даваць эфэкт. Бацьк. Но. 38-39(473-474). Частку плацілася сваімі грашыма, засталае пазычалася ў банках або ў вадумысловых задзіночаньнях. Сьцяблевіч (Тм.). Шамун быў пераказаю задзіночаньню арабскага сьвету. (Тм.) - адзінак-ака, предл.-аку, зват.-ача; мн. ч.-акі-коў-ком-коў-камі-кох, м.—один сын в семье. Вят.; Вост. (Даль). - адзінака-кі, общ.—один сын или одна дочь в семье. Калі ў бацькі сын адзінака, будзе ён сабака. Послов. Рапан. 79. - адзінанцаты, числ.—одиннадцатый. Кацельня Пц.; Н.; Менск; Магілеўшч.; Лёсік: Пач. граматыка, Менск 1926, стр. 103; Сербаў 113; Івянец Вал.; Нсл. 359; Смаленшчына(Раст.: Смоленск). Адзінанцаты год пашоў. Нсл. Адзінанцаты пяток. Тм. - адзінанцацера, соб. числ.—одинадцать. Шсл. Вывялася толькі адзінанцацера пылянятак. Ст. Наша сьвіньня апарасіла адзінанцацера парасят. Сербаў 13. - адзінанцаць-цацёх-цацём, сн.-цацьма, предл.-цацёх, числ.—одинадцать. Кацельня Пц.; Ст.; Юравічы Рэч.(Мат. Акад. Наук, отд. р. яз. и слов., 75); Перарост Гом.(Ром. У, 53); Севершчына(Расторгуев: Говоры восточных уездов Гомельск. губ., 12); Гарадзішча Н.; Маг. губ.(Мат. Б, Но. 4); Нова-Алякс.(тм.); М.(тм.,Но.23); Вял.(тм., Но.31); Ксл.; Івянец Вал.; Нсл. 359; М. (Кліх 72); Горц.,Арш., Сянск.(Ром. I-II, 212); Слц.(Шейн: Мат. I, 27); Смлш.(Расторгуев: Говоры 91); Шсл.; Лёсік: Пач. граматыка, М. 1926, стр. 103. Адзінанцаць маткоў нітак зьвіла. Бікложа Беш. (Ксл.). Начыркаў адзінанцаць палак. Рэч. (Пет.). Паклаў на стале ў радок адзінанцаць гарошын. Тм. Хлапцу адзінанцаць год. Ст. - адзіне, нареч.—единственно. З высокасьці мне адзіне голас прышоў. Кіт. 11965. - аджынджарыць, соверш., перех.—о действии каком-либо, энергично произведенном, напр. выбить(луг). Дсл. Аджынджарылі луг. Дсл. - азадак-дка, предл.-дку, м. 1. задняя часть тела, (Шсл.) туши, Гсл. задняя часть мелкого (всякого, С.) животного, Нсл. 361.; Ар. задняя часть скотины. Ксл. Кабыла сьвісь азадкам каню ў бок. Гсл. Азадак цяляці. Нсл. Азадак таншы за перад. Пятніцкая Беш. (Ксл.). 2. часть тела человека ниже спины. Азадак адбіў, едучы вокліп. Нсл. 361. Як гопнуўся аб лёд, дык увесь азадак адбіў. Ст. - азадачыць-чу-чыш-ча, соверш., перех. или чаго—дать задаток при покупке. См. абзадачыць. - азадкавы-вая-вае, прилаг.—из задней части (животного). Нсл. 361. Азадкавае мяса. Нсл.