адляг-ае-ло,безлич.,—см. под легчы. адляг-аць,—см. под легчы. адляж-жы, ж.—оттепель. МГсл. См. адліга, адлега. адляка, нареч.—тупым углом. Ксл. Адляка каса насаджана. Сухарукава Аз. (Ксл.) адлякацца,—см. под длякацца. адляпіцца,—см. под ляпіцца. адлі(адлі, Нсл.), нареч. (Косіч 80) 1.—наконец, Нсл. 3 затем, после этого. Адлі я зрабіў так. Нсл. Адлі так наша ўзяла. Нсл. 2. затем, далее(для обозначения перехода к следующему положению или выводу в речи). 3. област.—однако, все таки. Вост. (Даль). Муляўся, муляўся, адлі грошы заплаціў. Гсл. 143. адліга-гі, дат., предл.-зе, ж. 1.—оттепель. Гсл.; Ар.; Нсл. 375; Вост. (Даль); Ксл. Адліга на дварэ. Нсл. 2. облегчение. Нсл. 375; Вост. (Даль). Адліга на сэрцу. Нсл. 3. льгота. Нсл. 375; Вост. (Даль). Адлігу пан зрабіў у рабоце. Нсл. І ў сьвята няма адлігі нашаму брату. Нсл. адліглівы-вая-вае, 1.—адлеглівы. Нсл. 375. 2. облегчительный. Нсл. 375. Адліглівая работа. Нсл. 3. не слишком морозный, Нсл. 375 изобилующий оттепелью. Сёлета адліглівая зіма. Нсл. адліпак-пка, предл.-пку, м.—то, что отстало, отклеилось. Адліпка ня прылёпіш. Нсл. 375. адліп-аць-ці,—см. под ліпнуць, ліпці. адліплы-лая-лае—отлепившийся, Нсл. 375 отклеившийся. Адліплую масьць прылажы ізноў да болькі. Нсл. Адліплая гліна валяецца. Тм. адліпыш-ша, предл. и зват.-шу; мн. ч., род.-шаў, м. 1.—адліпак. Нсл. 375. 2. (перен.)—лицо, отделившееся от семейства. Нсл. 375. Ты ўжо ў нас адліпыш, не належыш да нашае радзімы. Нсл. адлітав-аны-аць,—см. под літаваць. адлітавацца,—см. под літавацца. адліў-ліва, м. крыло в плуге, отвал. Ксл. Зрабі мне адліў у плуг. Бешанкавічы (Ксл.). адліўнічак-чка, м., 1.—глинянный горшочек. Ксл. Налі вады у вадліўнічак. Капланы Сян. (Ксл.). 2. большая (разливательная? С.) ложка. Берашоўцы (Ксл.) адліч-аны-аць-ыць,—см. под лічыць. адлупіць,—см. под лупіць. адлупцаваць,—см. под лупцаваць. адлуч-аць-энне-ыць,—см. под лучыць. адлучны-ная-нае, 1. отделенный. Нсл. 376. Адлучныя коні яшчэ не зьвярнуліся. Местоим. Адлучныя авечкі не ганіце ў поле. Нсл. 2. отлученный, отнятый от матери (о животных, С.) Нсл. 376; Дсл. Адлучнае жарабё. Дсл. Адлучныя жарабяты трэба дзяржаць у дварэ. Нсл. 3. отсаженный для откорма. Дсл. Адлучны вапер. Дсл. адлыг-ыгу, предл.-ызе, м. 1. отсрочка, Дсл. промедление? Справа пашла ў вадлыг. Дсл. 2. перерыв. Дсл. Маразы пякуць без адлыгу. Дсл. адмоклы-лая-лае, 1.—выведенный посредством щелока, Нсл. 276. намокнув, отделившийся, отставший. Пляма адмоклая на хусьцю ледзь відаць. Нсл. 2. вымокший. Нсл. 376. Жыта па лагчынах адмоклае. Нсл. адм-окці-акаць,—см. под мокці. адмова-вы-ве; мн. ч., род.-ваў, ж. 1.—отказ. Гсл.; Нсл. 376; Ар.; Дсл. Жаднае адмовы ня прыму. Нсл. У яго няма ніякае адмовы. Дсл. 2. отговорка. Нсл. 376; Гсл.; Дсл. Бяз жаднае адмовы зрабі гэта. Нсл. Уменьш. адмоўка-ўкі-ўцы—отговорка. Нсл. 376; Дсл. Гэта адна адмоўка — была тут праўда? Дсл. Добра, што адмоўку мае такую. Нсл. 3. отговаривание. Нсл. 376. Адмова работніка. Нсл. адм-овіць-оўлены-аўляньне-аўляны-аўляць,—см. под мовіць. адм-овіцца-аўляцца,—см. под мовіцца. адмоўка,—см. под адмова. адмоўна, нареч.—отрицательно. МГсл. адмоўны-ная-нае, 1.—отрицательный; содержащий отказ. 2. умеющий дать скорый ответ, находчивый. Нсл. 376. Ён у нас адмоўны дзяцюк, кажнаму адрэжа. Нсл. адмахаць,—см. под махаць. адмахацца,—см. под махацца. адмайстравацца,—см. под майстраваць. адмаладзець—получить живость( свежесць, С.) Нсл. 376. выглядеть более молодым. Як абчысьцілі дзервы, дык і адмаладзеў сад. Нсл. адмёл-лу, предл.-ле, м.—прибрежная мель, отмель. НК: Очеркі, 489. адмён-ну, предл.-не, м. 1.—перемена, Нсл. 360; Дсл. замена. Бяры, калі хочаш толькі без адмену. Нсл. Будзем мяняцца без адмену. Дсл. 2. (грам.)—склонение. адмена-ны, дат., предл.-не, ж. 1.—замена. Нсл. 360. Вазьмі ў вадмену другую пару. Нсл. 2. изменение, (Нсл. 360) перемена.(Ксл.; Дсл.) Гсл. Ці пацяплела на дварэ? — Крыху адмена ёсьць. Дсл. Павінна нейкая адмена настаць. Аксянці Чаш. (Ксл.). Адмена надвор'я. Нсл. На відзе адмена стала. Кіт. 12763. 3. смена. Ар. Прышла вам адмена. Ар. Адмена варты—смена караула. Дзянная адмена—дневная смена