- дравушка,—см. под дроўка. - драцоўка-ўкі-ўцы, ж.—лопата. Навасёлкі Сян. (Ксл.). Тутацькі трэба драцоўка. Навасёлкі Сян. (Ксл.). - драцяк-яка, предл.-ку, зват.-яча; мн. ч.-кі-коў-ком, мн. ч., предл.-кох, м. — дратаванка. Варсл. Драцяк — пуга, зьвітая з трох столак(аборачак). Варсл. Пастушок начапіў новы драцяк. Тм. - драцяны-ная-ное(драцяны, Гсл.; Растсл.)—проволочный. Растсл.; Ар.; Вят.; Кур.; Варн. (Даль); Шсл. Паглядзеў, што няма ўжо драцяное загарадзі. Адамчык: Арж. колас. У яго пужка ды драцяная. Росуха Імгл.(Косіч 59). Купілі драцяныя сіты. Ст. Пуга крэпкая, усяроўна як драцяная. Ст. - драціна,—см. под дрот. - драч-ча, предл.-чу, зват. драчу; мн. ч.-чы-чоў-чом-чы-чамі-чох, м. 1. птица коростель. Пацкава Сян. (Ксл.); Нсл. 145; Шсл.; Дсл.; Гсл.; БНсл.; Бяльсл. На балоце крычыць драч. Ст. Уменьш. драчык. Дсл. Драчык у васацццэ крычыць. Дсл. 2. плотницкий инструмент для обозначения линий паза. Ст. Пазыч мне драча: бартаваць бярвеньне буду. Ст. 3. кнут. Ксл. Вазьмі драч із сабой, тады каняга лепей пабяжыць. Вяжышча Беш. (Ксл.). - драчона-ны-не, ж. 1. род лепешки, выпекаемой из только лишь вкисшего теста, жиже хлебного, но гуще блинного. Драчоны смазываются сверху маслом, салом или медом. НК: Очерки, 8. 2. лепешка из сырого картофеля с салом, Ксл.; БНсл. толстая лепешка с салом, Гсл. не очень крутое тесто, сжаренное на сковороде. Смал. (Дсл.). Госьці елі драчоны. Асіпова Аз. (Ксл.). Пякуць драчону. Смал. (Дсл.). Драчона дужа смачная. Ельн. (Дсл.). Надзяры бульбы, дык я табе сьпяку смачную драчону. Слаўнае Імсьц. (Бяльсл.). 3. лепешка из пшеничной муки с яйцами и салом или маслом. Бяльсл. Дай мне кавалак драчоны, твая матка дужа смачна пячэць. Балакеры Імсьц. (Бяльсл.). драчоніна-ны. НК: Очерки, 8—одна "драчона". - драча-чы-чы, ж. 1. мёрзлая, не покрытая снегом земля. Юрсл. Па драчы ўраз вобуй рассыпецца. Юрсл. 2. снег на дороге, замёрзший после оттепели. Юрсл. - драчая-ай-ай, ж.—болезнь, состоящая в зуде всего тела. Нсл. 145. Драчая цябе бярэць, што ты ўсе скрабешся. Нсл. - драчыць, безлич.—чесаться, зудеть. Шсл. У вусе вельма драчыць. Ст. Нешта драчыць у горле. Ст. См. сьвярбець. - драчка-чкі-чцы, ж. 1. тёрка, Гсл. кухонная тёрка. Смл.; Ксл.; Дсл. 135; БНсл.; Бяльсл.; Юрсл. драчка круп—тёрка крупы. Дсл. Драчка зламілася, і бульбы надзерці няма чым. Васілеўка Хоцім. (Бяльсл.). Зьдзяры бульбу на драчку. Леніна Сур. (Ксл.) 2. щетка с деревянными гвоздями, на которой чешут лён. Ксл. На гэтай драчцы ўжо ня спусьціш лёну. Шчарбакі Сір. (Ксл.) 3.—см. под драка I. - драчкі-чак, единств. ч. нет.—щетка для чесания льна, драчка 2. Мама прывязала драчкі да столу: будзе абдзіраць лён. Варсл. - драчы, -оў-ом, у драчох (один драч)—оладьи из тертого сырого картофеля. Бяльсл. Сядні я пякла драчы. Хведараўка Краснап. (Бяльсл.). - дрэбязь-зі, ж. — дробязь. Шсл. Што гэта за яблыкі — нейкая дрэбязь. Матарова Сьміл. (Шсл.). - дрэбы-аў — драбы. Шсл. Вось жа захудаў статак: адны дрэбы тырчаць! Ст. - дрэгаць—колотить при езде. Шсл. Вось жа дрэгае на калёсах! Войстрава Сьміл. (Шсл.). См. драгаць. - дрэпаць—чесать, царапать. Шсл. Кот дрэпае ў дзьверы. Ст. — драпаць. - дрэпацца—царапаться. Шсл. Што ты ўсё дрэпаешся ў галаве? Ст. — драпацца. - дрэц, дрыца, мн. ч.-цу, м.—помещение для охотника за медведем на дереве, палати. Дсл. 186. Сеў на драцу. Дсл. - другое, вставное слово—во вторых. См. под першае. - другодзень, нареч.—второй день. Нсл. 146. Другодзень чакаем яго. Нсл. У другодзень прыедзеш,—т.е. завтра или далее. Нсл. - другосьценка-нкі-нцы, ж.—корова второго отеления. НК: Очерки, 3. - Другая Прачыстая—праздник 8 сентября. Шсл. На гэтым тыдні будзе другая Прачыстая. Ст. - другадзенны-ная-нае—вторничный. - другадзень-дня, м.—вторник. Гсл.; Пц.; Кацельня Пц.; Магілеўшч.; Ст.; Слабада, Крывулькі і інш. Люц. пав.; Дсл. 187; БНсл. Сядні другадзень. Дсл. - другадзічка-чкі-чцы, ж.—животное, имеющее два года. НК: Очерки, Но. 540, двулетняя тёлка. Мікалаёва Сір. (Ксл.). - другажэнец-нца, предл.-нцу, зват.-нча, м.—женатый на другой. Дсл. 187. - другак-ака, предл.-аку, зват.-ача; мн. ч.-кі-коў-ком-кі-камі-кох, м. 1. двулеток (говорится о жеребенках, Нсл.). Лужасна Куз. (Ксл.); Нсл. 146. Прадай імне свайго другака. Нсл. 2. животное по другому году. Дсл. Майго другака воўк зьеў. Дсл. 3. второй рой, вышедший из улья в известное лето. Дсл. 187. Другака свайго агроб. Дсл. 4. второй, вторичный. Гсл. Уменьш. другачок-чка, 1. жеребенок — самец по второму году. НК: Очерки, 355; Нсл. 146.