Старонка 248
 ◀  / 1324  ▶ 
грашавіты-тая-тае—денежный, состоятельный(богатый, С.) Гсл. грашаўё-ўя, предл.-ўю, ср., собир.—деньги. Шсл. На ўсе надабе грашаўё. Ст. грашаўны-ная-ное, 1. имеющий деньги. Гсл. 2. капиталистический. Гсл. грашыны-ная-нае—денежный. Нсл. 122. Грашыны капшук. Нсл. Грашыная складанка. Нсл. грашыць-шу-шыш-ша, несоверш.—грешить. Ар. Соверш. ізграшыць—согрешить. Адам быў у раі ізграшыў. Кіт. 77616. грацковішча-ча; мн. ч.-чы-чаў, ср.—поле, с которого убрана(или находится, растет, С.) греча. Нсл. 121. Авечкі на грацковішчу ходзяць. Нсл. грацковы-вая-вае—гречневый. Юрсл. Грацковую салому склалі ў стажок. Юрсл. См. грэцкі. грацкоўе-ўя, предл.-ўю; мн. ч.-ўі-ўяў, ср. 1. вымолоченные гречневые стебли. Ар.; Шсл.; Юрсл. Укінуў авечкам грацкоўя. Ст. 2. поле, бывшее(или находящееся, С.) под гречихою. Шсл.; Нсл. 121; Юрсл.; Дсл. Узараў грацкоўе. Ст. грацкоўнік-ка, предл.-іку, м.—гречневая солома. Нсл. 121. граць-аю-аеш-ае; повел. грай, грайма, несоверш., перех.—играть(на музык. инструменте, С.) Войш.; Нсл. 121; ЗСД 138; Вят. (Даль); Ксл.; Дсл. Грайце, дудачкі, голасна, скачча, дзевачкі, хораша. Нсл. Грай, мы будзем гуляць. Навасёлкі Сян. (Ксл.). Ой грайце, музыкі, калі ночы не вялікі. Косіч. 79. Або грай, або іскрыпку аддай. Послов., Рапан. 81. Ён лепі граў. НК.: Дудар, 189. Пытаньні незалежнасьці пачынаюць граць усё большую ролю. Беларусь, 219. Дудар ужо грае. Гарун (ст. "Вясна"). граць песьні, област.—петь песни. НК.: Дудар, 196. граць на валасянцы—развратничать. Ар.; Вк. Отгл. имя сущ. граньне-ня, предл.-ню—игра на музыкальной имнетрументе. Войш.; Ар.; БНсл. Граньне на іскрыпцы. Нсл. 121. Валей было маўчаць з убогім граньням. Салавей. Соверш. даграць—доиграть. Даграў да канца. Соверш. заграць, 1. начать играть, заиграть. Ар. Заграй, заграй, хлопча малы, у скрыпачку і ў цымбалы, а я заграю ў дуду, бо ў Крошыне жыць ня буду. П. Бахрым. яго Бог заграў у дуды—счастье его пригрело, обласкало. Дсл. 2. о движении весенней воды. Дсл. 237. Загралі ручаі. Дсл. Соверш. награць, 1. проиграть, исполнить на музыкальном инструменте в каком-л. количестве (музыкальные пьесы, песни и т.п.); наиграть. 2. наиграть, сыграть для звукозаписи(на пленку, пластинку и т.п.). Соверш. паграць—поиграть. грацца, граецца, несоверш., страд. к граць. Соверш. даграцца-аюся-аешся-аецца—играя, довести себя до каких-л. неприятных последствий; доиграться. Соверш. заграцца—увлекшись игрой, забыть о времени, заиграться. Соверш. награцца—вдоволь поиграть, наиграться. Грачыца-цы-цы, ж.—гречанка. грэб-ба, предл.-бе, м.—большой горшок с широким отверствием. Нсл. 121. грэбаваць-бую-буеш-буе; повел. грэбуй-уйма, несоверш. кім-чым,(Еўлічы; Імсьц.) 1. презирать. МГсл.; Ксл.; Прл.; Вят., Пск.(Даль) считать кого или что недостойным себя, своего вкуса. Гсл. А ты ўжо грэбуеш, Бог з табой. Пуціў.(Халанкі 115). Сынок выўчыўся й запанеў: грэбуе бацькамі й раднёю. Гсл. 2. пренебрегать. Растсл.; Нсл. 121. Маею хлебам-сольлю грэбуеш. Нсл. Калі, куме, ня грэбуеш. дык еж. Прич. грэбаваны—непринятый с благодарностью, пренебреженный. Нсл. 121. Отгл. имя сущ. грэбаваньне-ня, предл.-ню 1. презрение. 2. пренебрежение, Нсл. 121. пренебрежительное отношение. Гсл. Грэбаваньне хлебам-сольлю. Нсл. Соверш. загрэбаваць, перех.—перенебречь. Нсл. 165. Загрэбаваць заручонку. Нсл. Прич. загрэбаваны—непринятый, пренебрежённый. Нсл. 165. Хлеб-соль мая загрэбавана. Нсл. пагрэбаваць, 1. презреть. Ты й маленьням іх не пагрэбаваў. Луцк.(перевод 102 псальма). Пагрэбаваў маім дарам. Нсл. 121. 2. пренебречь, неблагосклонно принять. Нсл. 437;Дсл. Не пагрэбуй маім хлебам-сольлю. Дсл. Дзякуй вам за вашу працу, што не пагрэбавалі імною. Косіч 253. Маю хлеб-соль пагрэбаваў. Нсл. Я нічым не пагрэбую. Тм. Прич. пагрэбаваны, 1. презренный. 2. пренебреженный. Нсл. 437. Мая хлеб-соль пагрэбавана. грэбацца-аюся-аешся; повел.-айся-аймася, несоверш.—клопотиться(возиться с чем-л., С.) Шсл. Старая сабе грэбаецца ў хаце. Хай грэбаюцца куры на сьметніку. Ст. грэбельны-ная-нае—относящийся к гати("грэблі"). Грэбельная работа. Нсл. 121. грэбла-а, ср.—железная щётка, скреблица для чистки лошадей. Ар.; Ксл. Іван узяў грэбла й шчотку чысьціць каня. Сьвеча Беш. (Ксл.). грэблевы-вая-вае—грэбельны. Нсл. 121, относящийся к гати. Ар. Грэблевая папраўка. Нсл. грэбля Ксл.)-лі-лі; мн. ч., род.-бляў, ж. 1. гать, (МГсл.) вымощенная хворостом, деревом и проч. дорога в болотной местности. Ар. Так дарога добрая, толькі ў грэблі гразка. Ст. Паехалі грэблю правіць. Ар.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
105 👁
 ◀  / 1324  ▶