Старонка 228
◀ / 1324 ▶
гзымс-су, предл.-се, м.—карниз. Ар.; МГсл.; Мазалава Куз. (Ксл.); НК.: Очерки, 245; Шсл. Сярнічкі ляжаць на гзымсе. Крамяні Пух. (Шсл.). См. брыль 3. гібаць,—см. под гбаць. гібацца,—см. под гбацца. гібець-ею-ееш-ее, несоверш., област.—пропадать(погибать, С.) Шсл. Гібее чалавек на чужыне. Ст. Соверш. загібець—погибнуть. Шсл. Гэта ж загібець можна ў такую мяцеліцу. Ст. гібінка-нкі-нцы, ж.—изгиб. Гсл.; Дсл. гібкасьць-ці, ж.—гибкость. МГсл. гібкі-кая-кае—гибкий. Шсл. Гібкі, як уюн. Войстрава Сьміл. (Шсл.). Ср. ст. гібшы—легче сгибающийся. Нсл. 731. Выбірай да кольля гібшую лазу. Нсл. Лаза гібшае дзерва, чымся бярэза. Тм. гібшы, ср. ст. к гібкі 1, 2. гібца-цы-цы, ж.—трясогуска. Сакуны 80. гігі, гігоў, единств. ч. нет.—смех, хохот, Нсл. 112. о смехе, Дсл. хи-хи. БНсл. Ты тут гігі спраўляеш, гігамі бавішся, а ў дварэ дзеці плачуць. Нсл. Гаго а гігі. Дсл. Па чом прадаіце гігі? Дсл. У іх гігі танныя. Тм. гігіканьне-ня, предл.-ню; мн. ч.-ні-няў, отгл. имя сущ. к гігікаць—хохотание, Нсл. 112. хихикание. БНсл. Цэлы вечар за гігіканьням работы няма. Нсл. гігікаць-аю-аеш-ае, несоверш. 1. хохотать, впрочем не громко, Нсл. 112. хихикать. Шсл.; БНсл. Чаго вы тут гігікаеце? Нсл. Гігікае, як дурань. Слопішча Шацк. (Шсл.). 2. ржать потихоньку. Нсл. 112. Коні гігікаюць, піць хочуць. Нсл. гігікнуць-ну-неш-не, однкрат. к гігікаць 1, 2. Нсл. 112. Гігікні толлькі яшчэ, то й заробіш. Нсл. гідасна,—см. под гідасны. гідасны-ная-нае—вызывающий чувство отвращения. Ср. гідасьць. гідасьць-ці, ж.—чувство отвращения, поселяемое предметом или состоянием его, НК.: Очерки, Но. 309. гадость, Рыбчына Сір. (Ксл.); Гсл. мерзость. Гсл. гідка, нареч. к гідкі, 1. отвратительно, Нсл. 112; МГсл. противно, Растсл. гадко, Ксл.; Дсл.; БНсл. мерзко. БНсл. Гідка глядзець на жабу. Навікі Віц. (Ксл.). Гідка ізьесьці, жаль пакінуць. Клятное Пух. (Шсл.). Як ён гідка крыўляецца. Нсл. Гідка пяеш, перастань. Нсл. 2. безлич.—противно, тошнит. Нсл. 112. Мне гідка стала ад ягад. Тм. Мне стала гідка ад крупені. Асіпова Аз. (Ксл.). гідкасьць-ці, ж.—отвращение, Нсл. 112. тошнота. БНсл. Гідкасьць бярэць, як ён крыўляецца. Нсл. См. гідасьць. гідкі-кая-кае, 1. вызывающий чувство отвращения, НК.: Очерки, Но. 309. отвратительный, БНсл. противный, Растсл.; Нсл. 112. гадкий, БНсл. противный, Ксл.; Вост. (Даль) мерзкий, омерзительный. БНсл. Гідкі ты чалавек, Сідар. Рыбчына Сір. (Ксл.). Гідкая работа. Нсл. Гідкі ты чалавек, з табою жыць ня можна. Нсл. Гідкая ежа. Тм. Жонка мая ня гідкая, ня брыдкая, можна любіць. Нсл. 239. 2. склонный к брезгливости. Нсл. 112. Я ня гідкі, усе ем, што даюць. Нсл. гідшы, 1. ср. ст. к гідкі 1—более отвратительный, Нсл. 730. гаже. Якія твае гідкія дзеці! — А імне твае гідшыя за мае. 2. ср. ст. к гідкі 2. гідліва, нареч. 1. омерзительно. Нсл. 112. Гідліва есьць, чмякае. Нсл. 2. с отвращением, гадливо, Гсл. брезгливо. БНсл. гідлівасьць-ці, ж.—склонность к рвоте при виде чего-л. омерзительного, Нсл. 112. брезгливость. БНсл. У яго гідлівасьці няма да нічога. Нсл. гідлівы-вая-вае—брезгливый, Шсл.; Дсл.; БНсл. склонный к омерзению. Нсл. 112. Ты дужа гідлівы, перабірлівы. Нсл. Гідліваму не паказуй гэтага, бо зарвець. Нсл. Апанас гэтага ня зробе, бо вельма гідлівы. Крамяні Пух. (Шсл.). Я ня гідлівы чалавек. усё ем. Нсл. 329. гідрограф-фа, предл.-фу, зват.-фе, м.—гидрограф. гідрографа-фы-фе, ж.—гидрография. гідрографка, жен. к гідрограф. гідронімы-аў, один гідронім—гидронимы. гідшы, ср. ст. к гідкі 1, 2. гідзе, соверш. зьгідзіла, безлич.—тошнит, позывает на рвоту, Нсл. 112; Дсл. вызывает отвращение, тошнит. БНсл. Яго гідзіць, зьгідзіла ад ягадаў. Нсл. Яго гідзіць ад кашы (кажацца гіронічна). Нсл. Нашу нявестку зьгідзіла. Дсл. гідзіць-джу-дзіш-дзе; повел. гідзь, гідзьма, несоверш. каго—вызывать чувство отвращения, НК.: Очерки, Но. 309. гадить, Вост. (Даль) вызывать омерзение к чему, возбуждать в ком отвращение. Нсл. 112; Гсл. Ня гідзь яго, няхай есьць на здароўе. Нсл. Соверш. агідзіць—вызвать отвращение, омерзеть. БНсл. Адных адным учынкі не агіджу. Кіт. 12169. Соверш. зьгідзіць—вызвать тошноту чем-л., вызывающим отвращение. Яго нічым ня зьгідзіш. гідзіцца-джуся-дзішся, несоверш.—чувствовать отвращение, НК.: Очерки, Но. 309; Нсл. 112; Гсл.; Ксл. брезгать, иметь отвращение к чему-л. БНсл. Я гіджуся, як іншыя п'юць тук. Навікі Віц. (Ксл.). Ня гідзься, паночку, нашай стравою. Нсл. Яна гідзіцца есьці трусяніну. Гсл. Соверш. агідзіцца—получить отвращение к чему. Нсл. 357. Паглядзеў і агідзіўся. Нсл. Соверш. зьгідзіцца—почувствовать отвращение к чему. Гсл.; Нсл. 201; Ксл. Не паказуй! ён гідзіцца. Нсл. Соверш. узьгідзіцца, 1. возыметь(почувствовать, С.) отвращение, исполниться отвращением. Нсл. 52, 649. Усі ўзьгідзіліся табою. Нсл.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
76 👁
◀ / 1324 ▶