Старонка 167
◀ / 1324 ▶
брускі-коў, мн.ч., дат.-ком, мн. ч., предл.-кох, м.—кушанье, приготовляемое из разваренного гороха й боба, кои пропускаются через решето для очистки от шелухи. Полученный кисель, охладившись, густеет и тогда разрезается на квадратики. брусьлён-ёну, предл.-ёне, м.—бружмень. Верас. брусьнелы-лая-лае, 1. красноватый. Нсл. 35. Брусьнелая ягада. Нсл. Ня шуміць бруснелае віно. Кавыль: Думы, 10. 2. загорелый. Нсл. 35. Брусьнелы від. Нсл. брусьнець-ею-ееш-ее; повел.-ей-ейма, несоверш. 1. краснеть(до цвета брусники, Гсл.) подобно бруснике. Нсл. 35. Ягада брусьнее. Нсл. 2. загорать. Нсл. 35. Від брусьнее. Нсл. Соверш. забрусьнець—загореть. Нсл. 35. Від забрусьнеў ад сонца. Нсл. пабрусьнець а) покраснеть. Нсл. б) загореть. Нсл. Від ад сонца пабрусьнеў. Нсл. брусьнік-іка, предл.-іку, зват.-іча, м.—шафер. Шсл. А брусьнік упіўся, аж языка не паверне. Ст. брусьніцы-цаў(одна брусьніца)—брусника. Вядрэнь Чаш.; Мікалаева Куз. (Ксл.); Шсл. Дзеўкі пашлі ў брусьніцы. Ст. Одна брусьнічыніна. НК: Очерки, Но. 902. См. брушніцы. брусы-соў, мн. ч. 1. приспособление для снованья тканья: две пластинки с колышками, прибитые к стене по углам. Шсл. Прыбіце к сьцяне брусы: Будзем кросны снаваць. Крамяні Пух. (Шсл.). брушніцы,(одна брушніца)-цы—брусника. Ар.; Нсл. 35; Гсл.; Вел. Куз. 190. Я малада, як брушніца. Дсл. Па лубцы брушніцаў прынесьлі. Нсл. См. брусьніцы. Уменьш. брушнічка-чкі-чцы—мелкая брусника. Нсл.729; Ар. Зялёпеці брушнічкі ня ірві. Нсл. брушнічнік-іка, м.—стебли брусники. Брушнічнік топяць і п'юць ад ламоты ў касьцёх. Дсл. 41. бруштын-ыну; мн. ч.-ны-ноў-ном, мн. ч., предл.-нох, м.—янтарь. НК: Очерки, 131; Гсл.; Нсл. 36; БНсл.; Ксл. Кралі з бруштыну. Нсл. бруштынавы-вая-вае—из янтаря сделанный, янтарный. Нсл. 35; БНсл. Бруштынавыя кралі. Нсл. См. бруштынны. бруштынка-нкі-нцы, ж.—вещица из янтаря, а более зерно янтарного ожерелья. Нсл. 35. бруштынны-ная-нае—янтарный. Нсл. 35. Бруштынны колер. Нсл. Бруштынная нітка. Тм. См. бруштынавы. бручкоўнік-іка, предл.-іку, м.—стебли брюквы. Ар. бручка-кі, дат., предл. бручцы, ж.—брюква, Нсл. 35; Гсл.; Ар.; Азярэцк Сян. (Ксл.) брюква огородная. Шсл. Урадзіла бручка. Ст. См. грыжанка. брыд-ду, предл.-дзе, м. 1. нечистота. Нсл. 34; Растсл. На дне застаўся брыд. Нсл. 2. брожение, горечь от брожения в заквашиваемых веществах. Нсл. 34. З капусты яшчэ брыд ня вышаў. Нсл. 3. острота, горечь в воздухе, дым или чад, гарь, испарения. Вят., Вост., Пск. (Даль). У лазьні страх які брыд. Даль. брыда, (брыда, Нсл.)-ды, ж. 1. мерзость, МГсл.; Ар.; Ксл.; Нсл. 34; Шсл. гадость. МГсл.; Ар.; Шсл. Хто даў дазвол ставіць гэтую брыду? Мрый: Запіскі Самасуя(Бацьк., Но. 31-32, 1953). Не глядзі на гэту брыду. Нсл. 2. общ.—пакостник, замарашка. Нсл. 34. Хто пойдзе за гэткага брыду? Нсл. Чаго ты чэпішся да мяне, брыда ты! Ст. Ах, ты брыда! Бешанковічы (Ксл.). Уменьш. брыдачка-кі, общ.—замарашка маленький-кая, говор. о малых заслюнившихся детях. Нсл. 34. Дай мне брыдачку гэтага. Нсл. брыдасны, -ная-нае—отвратительный. Ксл. Ай, які ён брыдасны, ажно зь ім пацалавацца ня можна. Сянно (Ксл.). брыдасьць-ці, ж.—гадость, то, что неприятно разит чувство, НК: Старцы, Но. 66. приторность, противность. НК: Очерки, —предмет возбуждающий отвращение. Нсл. 34. Якая ты брыдасьць! Рыбчына Сір. (Ксл.). Кінь дзяцятка, гэту брыдасьць. Нсл. Брыдасьць, а ня дзейка. Нсл. Брыдасьць нейкая! Ст. брыдка, нареч. 1. некрасиво. Ар.; Гсл. Брыдка пашыта. Нсл. 34. Гэтак брыдка рабіць. Ст. 2. дурно, отвратительно, Нсл. 34. гадко, противно. Ксл. Брыдка слухаць, што ён гавора. Нсл. Дужа брыдка глядзець. В.Летцы Куз. (Ксл.) 3. стыдно. Ар.; Шсл. Брыдка яму стала, аж ня ведае, куды дзецца. Ст. 4. горько,(Дсл.), едко, ПНЗ. едко, противно. Растсл. 5. тошнит. Нсл. 34. Брыдка на сэрцу, на душы. Нсл. брыдкасьць-ці, ж. 1. гадость, нечистота Нсл. 34. Якаясь брыдкасьць у вадзе. Нсл. 2. неприятность для вкуса. Нсл. 34. Брыдкасьць якаясь у капусьце. Нсл. брыдкасьць-ці, ж. 1. острота. Дсл. 41. Тапор мае вялікую брыдкасьць. Дсл. 2. способность к работе, рвение, успех. Дсл. 41. Вялікую брыдкасьць мае ў рабоце. Дсл. брыдкі(брыдкі, Нсл.; НК; Дсл.)-кая-кое, 1. некрасивый, Ар.; Шсл.; Вят., Вост. (Даль) безобразный. Вуй! якое брыдкое дзецянё. Ст. 2. гадкий. НК: Старцы, Но. 66; Шсл. (мерзкий, Нсл.), отвратительный, гадкий (противный, Ксл.). Нсл.; Ксл. Які ты брыдкі хлапец! Зямковічы Сян. (Ксл.). 3. приторный, противный, НК: Очерки, Но. 63. невкусный. Нсл. 34.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
81 👁
◀ / 1324 ▶