бровар-ру, предл.-ру, м., област. 1. водочный или пивоваренный завод. Ар.; Ксл. См. провар. Тады кажны пан меў свой бровар. Навікі Віц. (Ксл.).
2. (род.-ра)—пивовар. Нсл. 34. Папрасі ў бровара брагі. Нсл.
брага, брагі, бразе, ж. 1. барда. Нсл. 32. Ад брагі статак сыцее. Нсл. Брагі бы ты хапіў, а не гарэлкі. Тм. Укарміў парсюка брагаю. Ст.
2. (перен.)—прокислое кушанье. Нсл. 32. Мы ня сьвіньні, што ты нам брагі падала. Нсл.
браха-ахі-асё, ж.—лай. Нсл. 33. Сабачая браха чутна. Нсл. См. брэх.
брахала-лы, общ.—ругатель, Ксл. клеветник, доносчик. Дсл. 40. Які ж ты стаў брахала! Рыбчына Сір. (Ксл.). Брахалам, войтам быць не хачу. Дсл.
брахатня-ні-ні, ж.—клевета. Нсл. 33. Ня слухай ты брахатні благіх людзёў. Нсл.
брахаць, брашу, брэшаш, брэша, несоверш. 1. лаять. Ар.; Шсл.; Гсл.; Нсл. 33; Вят., Вост. (Даль); Дсл. 40; Ксл. І сабакі не брахалі, і піпку ўкралі. Послов. Демид: Веров. 110. Сабака брэша, вецер носе. Послов. Ст. Сабакі не брахалі. Кіт. 108а5. Сабака брэша, а дваранін едзе. Послов. Нсл. Соверш. забрахаць—залаять. Ар.; Нсл. 729. Забрахаў сабака. Ар. У кустох забрахаў дзікі казёл. Шакун: Сьлед, 10. Прыданкі запялі, як сучкі забрахалі. Из свад. песни, Нсл.
2. говорить неправду, Шсл. врать. Дсл.; Глядзі, ці ня брэшаш. Нсл. 33. Слухай, што людзі брэшуць. Ст. Мала што людзі брэшуць. Ст. (Шсл. под мала што). Калі ня брэша, дык праўду кажа. Послов. Рапан. 146. Ну й пракляты ж сядні мароз! Новы кажух прабірае. Брэша, ня зломе старога жаўнера. Гарун: Варажба. Няхай людзі брэшуць. Дсл. 40. А ты не брашы. Шм.
брахана, безлич.—врано. Нсл. 33. Соверш. збрахаць—сказать неправду, соврать. Ксл. Можа збрахаў, як сабака. Нсл. 33. Збрахала Іванішка праз усё гэта. Андрукі Беш. (Ксл.).
3. говорить вздор, пустяки; болтать. Ар.
4. (каму, на каго)—клеветать. Нсл. 33. Мала што людзі брэшуць, набрахалі табе. Нсл. Няхай людзі брэшуць, няхай пагавораць, дажджэм тыя гадзіначкі, што іх пераломе. Красновічы Сур.(Сержп: Отчет, 13).
аббрахаць, (Шсл.; Дсл.), абрахаць, (Ар.) 1. облаять. Дсл. Калі стары ўдварэ, ня надабе сабакі дзяржаць — ён усіх аббрэша. Дсл.
2. оговорить, оклеветать. Шсл.; Ар. За маё добрае ды ён яшчэ мяне абрахаў. Ар. Ужо ўсьпеў аббрахаць ты мяне. Ст.
аббрэхаваць-хую-хуе; повел.-хуй-хуйма, 1. лаять вокруг кого-л. Дсл. Сабакі медзьвядзя аббрэхуюць. Дсл.
2. оговаривать, возводить клевету. Шсл. Давай яны, бабы, нявестку аббрэхаваць. Дсл. Толькі бегае па сяле ды аббрэхуе суседзяў. Ст.
адбрахаць—выругать в ответ на ругню. Ксл. Адбрашы за мяне ёй. Княжыцы Куз. (Ксл.). Несоверш. адбрэхаваць.
набрахана, безлич.—наврано. Нсл. 33.
набрахаць, соверш. 1. налгать(наврать, С.). Сёмка набрахаў, а ты яму веры дала. Лук'янова Сян. (Ксл.).
2. насплетничать. Шсл.; Ар. Чаго толькі не набрэшуць людзі! Ст. Нічога б ня было, калі б ты не набрахаў на мяне. Нсл.
3. наклеветать. Нсл. 299. Прич. набраханы, а) навранный. Нсл. 298. Гэта ўсё набрахана на мяне табе. Нсл. б) наклеветанный.
пабрахаць, соверш. на каго,и без доп. 1. полаять. Ар.; Шсл. Сабака пабрэша ды сьціхне. Ст.
2. наговорить ругательств, Нсл.; Шсл. побранить, поругать. Ты маўчы валёй; ён пабрэша ды пойдзе. Ст.
перабрахаць, соверш., перен. 1. превзойти в лаянии. Нсл. 398.
2. превзойти в ругательстве. Нсл. 398. Зьбяру ўсі із сяла сучкі, ты й тых перабрэшаш. Нсл.
3. ябеднически пересказать, передать. Нсл. 398; Дсл. 580. Ты ўсе гэта пану перабрэшаш. Нсл.
брахацца, брашуся, брэшашся, несоверш. зь кім—ругаться между собою. Нсл. 33; Ксл. Няхай сабе яны брэшуцца мяжсобку, не мяшайся да іх. Нсл. Соверш. адбрахацца(ад каго, НК: Старцы, 74,—на сьмех)—отбиться от нападающих с ругательством или упреками, Нсл. 371. дать ответ(отпор, Дсл.) в споре с кем-л. Ксл.; Ар. Ледзь адбрахаўся ад іх. Нсл. Баба зубатая, ад усіх сучак на сяле адбрэшацца. Нсл. А ўсё-ткі ён зумеў адбрахацца. Вейна Сян. (Ксл.). Соверш. перабрахацца—перессориться. Нсл. 398.
набрахацца, набрашуся, набрэшашся,
1. полаять вдоволь.
2. налгаться. (наврать вдоволь, наговорить неправды, С.) Нсл. 299. Шмат людзі ліхія набрахаліся на мяне. Нсл.
3. набраниться(вдоволь побранить, С.) Нсл. 299. Яшчэ ты не набрахалася? Нсл. Пакінь іх, няхай набрэшуцца. Нсл.
брахло-ла, общ.—болтун, пустомеля. Ар. Брахло, што ты ўсё брэшаш бесьперастанку! Ар.
брахлівасьць-ці, ж. (Гсл.)—свойство "брахлівага" во всех значениях. Ар.
брахлівы-вая-вае, 1. склонный лаять. Ар. Брахлівага сабаку здалеку пачуеш. Послов. Рапан. 138.
2. болтливый, пустобайливый. Ар. Брахлівы нікому ня спускае. Нсл. 33.
76 👁