2. молокосос. Шсл.; БНсл.; Ксл. Сам блазен, а бярэцца другога вучыць. Ст. Блазен ты, яшчэ жаніцца. Ст. Ты яшчэ блазен сьперачацца із старымі. Мазалева Куз. (Ксл.). 3. (о недостаточно зрелом, неопытном, несерьезном человеке, С.),—мальчишка. Гсл.; МГсл. 4. шут, Гсл. шутник. Нсл. 26. Блазен блазенскае й паганяе. Нсл. - блазенскі-кая-кае—свойственный "блазну". Блазенскі век, блазенская гульня. Нсл. 26. - блазенства-ва, ср. 1. детское состояние, детство. Нсл. 26. Яшчэ з блазенства ня вышаў. Нсл. 2. мальчишество. Гсл.; БНсл. 3. дурачество, шалость. Нсл. 26; БНсл. За блазенствам паганяеш. Нсл. 4. собир.—мальчишки. Нсл. 26. Выгань вон гэта блазенства. Нсл. - блазенстваваць-вую-вуеш-вуе, несоверш. —дурачиться, шалить, подобно несмыслящим детям, ребячиться. Нсл. 26. Сорам табе блазенстваваць, ты не малёнькі. Нсл. - блазён-ёна, предл.-ёну, зват.-ёне, м.—малолетний. Нсл. 26. Табе блазёну не пара яшчэ гэтага ведаць. Нсл. См. блазен 1. - блазнота-оты, предл.-оце, собир.—малолетние дети, Нсл. 27; Дсл. 29. детвора, Гсл.; БНсл; Ксл. малопонимающая детвора. Шсл. Блазнота зьберлася. Нсл. Блазнота ты яшчэ малая. Ст. Усьціш гэту блазноту. Сянно (Ксл.). - блазнотка-ткі-тцы, ж. НК: Очерки, 240 —малолетняя девочка. - блазноўка-ўкі-ўцы, ж.—малолетняя девочка. Нсл. 27. См. блазьніца, блазнотка. - блазноцтва-вы-ве, ж.—состояние девушки, когда она начинает формироваться и подступает к возрасту невесты. НК: Бабы, Но. 47. - блазнаваньне-ня, предл.-ню, отгл. имя сущ. к блазнаваць 1,2. Насьмяшыў нас сваім блазнаваньням. Нсл. 26. - блазнаваць-нўю-нўеш-нўе; повел.-нўй-нўйма, несоверш. 1. дурачиться, шалить, подобно несмыслящим детям, Нсл. 27; БНсл. мальчишествовать. Гсл.; Шсл. Няма чаго блазнаваць: не малы. Ст. Соверш. зблазнаваць—по ветренности сделать глупость. Нсл. 196. Як жа ты зблазнаваў. Нсл. Соверш. зблазнавацца—избаловаться. Нсл. 196. Хлапец зблазнаваўся сусім; ні за што не бярэцца. Нсл. 2. шутить неприлично. Нсл. 27. Не блазнуй, бо па руках заробіш. Нсл. - блазьніца-цы-цы, ж.—малолетняя девочка, Нсл. 26. малопонимающая, наивная девочка. Шсл. Ня слухай ты гэту блазьніцу. Нсл. Блазьніца ты, дзеўка, праўду табе кажу. Ст. См. блазнотка, блазноўка. - блазьнюк, м. (НК: Очерки, 240) 1. несовершенолетний, Нсл. 27. молокосос. Ксл. Не давай гэтаму блазьнюку. Шыпы Сян. (Ксл.). Яшчэ ты з блазьнюкоў ня вышаў. Нсл. Уменьш. блазьнючок-чка, предл.-чку, зват. блазьнючку; мн.ч., дат.-чком, мн. ч., предл.-чкох. Нсл. 27. 2. бранное, (Нсл. 27), мальчишка, молокосос. БНсл. Не табе блазьнюку гэта зрабіць. Нсл. - блазьнючка-чкі-чцы; мн. ч., род.-чак, ж.—несмыслящая девочка. Нсл. 27. Не мяшайся, блазьнючка, у нашы рэчы. Нсл. См. блазнотка, блазноўка, блазьніца. - блажэць-эю-эеш-ее, несоверш.—дурнеть, (Гсл.) худеть. Шсл. Нешта начала блажэць наша дзеўка. Ст. Соверш. зблажэць—стать худым, болезненным. Шсл. Сусім зблажэла дзеўка. Ст. Соверш. паблажэць, а) похудеть(подурнеть, С.) Шсл. Бачыў, што яна не паблажэла ані-ані, можа нават і папрыгажэла. ЗСД 147. Абачыў, як яна паблажэла і замяшаўся. Тм. 367. Паблажэла наша дзеўка просьле хваробы. Ст. б) испортиться(несколько, С.) Шсл. Нешта ён паблажэў, уперад быў лепшы. Ст. - блакуняць-яю-яеш-яе, несоверш.—уклоняться от дела. Дсл. 29. Будзе сядзець, шчапіўшы рукі, а блакуняць. Дсл. - блакуняцца, -яюся-яешся, несоверш. —шляться без дела. Ксл. Хвядот блакуняецца ў лесе. Задарожжа Куз. (Ксл.). Блыкуняецца мая дзяўчына цэлую ноч. Даргейкі Сян. (Ксл.). Ср. блуканяцца. - блашчыца-цы-цы, ж.—клоп. Янк. I; Вк. У нас і даўней казалі блашчыца. "Клоп" не па нашаму. Янк. I. - блашчычнік, -іка, предл.-іку, м. раст. —льнянка. Верас. См. чысьцец. - блех, блеху, предл.-блесе, — луг на речке, где белят холсты, Нсл. 27. место, на котором производится отбелка. Нясі скуты на блех. Вяжышча Беш. (Ксл.). Матка на блесе. Нсл. - бледа, нареч. к бляды—бледно. Навет месяц бледа-срэбны сьмяецца. Жылка, 79. - бледасьць-ці, ж.—бледность. Нсл. 27; ЗСД, 394. Бледасьць у відзе паказалася. Нсл. - бледавіды-дая-дае—бледнолицый. - бледнуць-ну-неш-не; прош. вр. блед, бледла, бледлі, несоверш.—бледнеть. Соверш. збледнуць-ну-неш-не; прош. зблед, збледла-длі—побледнеть. Лямпачка пад стольлю збледла і ночная цемра сплывала з куткоў камэры. Сяднёў: Корзюк. - бледшы, ср. ст.(к бледы, бляды)—побледнее. Нсл. 729. См. бледы. - бледы-дая-дае(Нсл. 27), бляды-дая-дое. Ар.; МГсл; Шсл.—бледный. Нсл. 27; Ар.; ЗСД. 167,231; Шсл.; МГсл. У яго заўсёды бледы від. Нсл. Папсаваўся хлапец, пахудаў, стаў нейкі бляды. Ст. Мусіць яна хворая, што стала блядая. Ст. Сьміяўся старац ля дарогі, як я, бляды і малады. Кавыль: Ростань, 38. Ціж быў раней такім сухім я і