3. — бязглузьдзе. Нсл. 19. Бязглузьдзіца напала на яго, сам ня ведае, што гавора, што робе. Нсл. 4. общ.—сумасброд, дурак. Нсл. 19. Бязглузьдзіцы гэтаму не зрабіць гэтага. Нсл. Ат! Слухай ты гэту бязглудзіцу. Нсл. - бязглузьдзіць-ўжджу-ўзьдзіш-дзе, несоверш., перех—приводить в беспамятство, отнимать способность ума, одурать повреждать мозг. Нсл. 19. Досіць табе бязглузьдзіць, яго б'ючы па галаве. Нсл. Соверш. абязглузьдзіць. Нсл. 19. Разбойнікі не забілі яго, а толькі абязглузьдзілі. Нсл. - бязглузьдзіцца-джуся, несоверш., возвр. —приходить в беспамятство; терять присутствие ума. Нсл. 19. Плача па мужыку, забіваецца й бязглузьдзіцца. Нсл. Соверш. абязглузьдзіцца. Нсл. 19. Як жа ты абязглузьдзіўся, што забыўся рукавіцы ў карчме. Нсл. - бязгрошна, нареч.—безденежно. Нсл. 19. Бязгрошна служа. Нсл. - бязгрошны-ная-нае—безденежный. - бязгрэшны-ная-нае—безгрешный. - бязгрунтоўна, нареч.—беспочвенно, неосновательно. Гсл. - бязгучнасьць-ці, ж.—беззвучность. - бязгучны-ная-нае—беззвучный. - бяздольле-ля, предл.-лю, ср. 1. несчастье. Нсл. 20; Ксл. Няхай яго, якое бяздольле прыкінулася! Навасёлкі Сян. (Ксл.). Яго бяздольле спаткала. Нсл. На маё бяздольле пятух не пяяў, гусак ня крычаў, толькі адзін ваўчышча за гарою вые. Нсл. 2. несчастная участь, Нсл. 20. отсутствие (шчастливой, С.) доли. Ксл. Маё такое бяздольле, мне ні ў чым не таланіць. Нсл. Знаць, я ў бяздольлю на сьвет нарадзілася, знаць, мяне маці ў бур'яне купала, купаючы кляла, каб я шчасьця ня знала. Из песни. Нсл. - бяздолейка-ка, предл.-ку, уменьш., ласкат. к бяздольле 1,2. Усі людзі добра жывуць, а я малада, на бяздолейку. Лужкі Стдуб.(Косіч 12). - бяздольнік-іка, предл.-іку, зват.-іча, м. —подверженный несчастной участи. Нсл. 20. Ня кажан бяздольнік, як я гаркі. Нсл. - бяздольніца-цы-цы, ж. к бяздольнік. Нсл. 20. Ах, як наша бяздольніца ў чужой старане, да ці жывець, ці жывець, ці гаруе, ці бяду бядуе. Нсл. - бяздольны-ная-нае—горемычный. Гсл., неимеющий счастливой доли(судьбы, С.), преследуемый неудачами. Нсл. 20. несчастный, противоп. дольны. Шсл. Пра мяне, пра горкую ды гавораць — няма нашае бяздольнае. Шапачка Імгл.(Косіч 58). Якая яна бяздольная ўрадзілася! Ст. Бяздольны сіраціна. Нсл. Бяздольнае жыцьцё. Нсл. Відаць бяздольны ён чалавек — ня шчасьце ў жыцьцю. Пятніцкая Беш. (Ксл.). - бяздонік-іка, предл.-іку, м.—наперсток без дна. НК. Очерки, 181. - бяздоньне-ня, предл.-ню; мн. ч.-ні-няў, ср. 1. бездна, Гсл.; Ксл. неизмеримая глубина, бездна. Нсл. 20. Працуеш, працуеш, а карысьці што — ўсё як у бяздоньне. Пятніцкая Беш. (Ксл.). Лучыў у бяздоньне і ўтануў. Нсл. 2. пропасть. МГсл. - бяздноўе-ўя, предл.-ўю, ср.—бездна. Шсл. Кінуўся ў бяздноўе і зьгінуў. Забалоцьце Сьміл. (Шсл.). См. бяздоньне. - бяздвор'е-р'я, предл.-р'ю—разорение. Дсл. Самагрэі — усё бяздвор'е, вялік сон — нездароўе, чужы жоны — безгалоўе. Из песни. Росл. (Дсл.). - бяздворны-ная-нае—бездомный, неимеющий пристанища, жилья. Нсл. 19. Бяздворнаму ня жаль чужога двара. Нсл. Ср. двор. - бяздушны-ная-нае, 1. неодушевленный. МГсл.; Нсл. 20; Ксл. Збожжа бяздушна, але душу нашу жыве, а само есьці ня просе. Нсл. Бяздушныя камяні, а ня людзі. В. Летцы Куз. (Ксл.). 2. безжалостный, жестокий. Нсл. 20. Бяздушнага сьлёзамі не кранёш. Нсл. 3. насмешливый эпитет шляхтичу без крестьян. Нсл. 20. Панок бяздушны; пан сам над сабою ды над сваёю душою. Нсл. - бяздымны-ная-нае—бездымный. Бяздымны порах. - бяззорны-ная-нае—беззвёздный. У ноч бяззорную мы — апалае лісьцё. Крушына: Лебедзь, 3. - бяззбройны-ная-нае—безоружный. - бяззгубны-ная-нае—безубыточный. Нсл. 20. Сьмела купляй, тавар бяззгубны. Нсл. Нареч. бяззгубна—безубыточно. МГсл. - бяззлучны-ная-нае, грамм.—бессоюзный. - бяззрадны-ная-нае, 1. который не изменит, Нсл. 20. верный. Бяззрадны прыяцель. Нсл. 2. безопасный, надежный. Нсл. 20. Бяззрадная справа. Нсл. Бяззрадная кладка. Нсл. - бяззручны-ная-нае—неудобный, не к руке, несподручный. Нсл. 20. Бяззручная сякіра. Нсл. Бяззручная дарога. Тм. Нареч. бяззручна—неудобно, несподручно. Нсл. Далёкую пашню ня зручна дзяржаць. Нсл. - бяззвонны, -ная-нае—отправляемый (совершаемый, С.) без колокольного звона. Нсл. 20. Бяззвонны пахоў. Нсл. Бяззвонная служба. Нсл. - бяззвычайны-ная-нае, 1. неприобыкший. Нсл. 20. Бяззвычайнымі рукамі цяжка рабіць. Нсл. 2. несвойственный, неусвоенный. Нсл. 20. Ад бяззвычайнай работы мазалі натрэш. Нсл. Нареч. бяззвычайна—без привычки. Нсл. 20.—несвойственно. Гсл. Каму што, а яму бяззвычайна гэта. Нсл. - бяззубы-бая-бае—беззубый.