Старонка 1230
◀ / 1324 ▶
3. сваливать на кого. Нсл. 199. Свой грэх на другіх зварачаеш. Нсл. 4. сворачивать с дороги. Нсл. 199. Што ты з дарогі не зварачаеш? Нсл. Соверш. зьвярнуць, 1. возвратить, Нсл. 199. вернуть. Зьвярні мае грошы. Нсл. 2. своротить, Шсл. свернуть. Малодшаму трэба зьвярнуць із дарогі. Ст. Як праедзеш сяло, зьвярні ўлева. Пяцігорск Беш. (Ксл.)... пераварачаць-аю-аеш-ае, повел.-ай-айма, 1.—переворачивать с одной стороны на другую. 2. переворачивать, делать совершенно иным, резко изменять. Шайтан рэк: "Мой верны і мілы таварышы, каторыя судзьдзі насуд бяруць, за паслухам суд пераварачаюць, хоць вінен хто, а яны нявінным учыняць. Кіт. 61а6. прывярнуць, 1. соверш. к прыварачаць 1.—повернув. свернув, приблизиться, подъехать к чему-л. Чаму ты ня прывернеш коні да вады? 2. привлекая, обращать. Нсл. 498. Прыварачаць, прывярнуць каго да свае веры. прыварачаць-аю-аеш-ае, несоверш. к прывярнуць. Прыварачай коні да карчмы. Отгл. имя сущ. прывярненьне-ня, предл.-ню—присоединение чего-л. отнятого или отторгнутого. Нсл. 497. Прывярненьне бацькаўшчыны дзяцём. Нсл. вярнуцца-нуся-нешся, соверш., област. 1. возвратиться. варочацца-аюся-аешся, повел.-айся-аймася, несоверш., возвр.—поворачиваться с боку на бок, лежа. Ар.; Шсл. Ляжы спакойна, не варочайся. Ст. На правую й на левую старану варочаціся суннэт ест. Кіт. 2. област.—возращаться. Гсл. абарачацца-аюся, возвр. 1. вращаться среди кого; бывать в каких-л. местах. Шсл. Дзе то абарачаецца наш сынок? Ст. 2. поворачиваться к кому(назад, в сторону, С.) Шсл. Як мой брат ад'яжджаў, ён колькі разоў абарачаўся і махаў шапкаю. Пірагова Імсьц. (Бяльсл.). Не абарачайся назад, не пазірай. Ст. 3. опрокидываться, свойственно возу, кади и проч. Нсл. 351; Дсл. Воз мой на бок абарачаецца. Нсл. Воз абарачаецца. Дсл. 4. возвращаться назад. Дсл. Галавень зьезьдзіў дроў і абарачаецца. Дсл. 5. пробавляться(обходиться, С.) своими средствами. Дсл. Абарачаюся, як Бог даець. Дсл. 6. превращаться. абярнуцца-нуся, абёрнешся; повел.-ніся, соверш. к абарачацца, 2. 1. повернуться. Шсл.; Ксл. Абярніся назад ды паглядзі. Карма Куз. (Ксл.). Абернецца назад ды маўчыць. Ст. 2. соверш. к абарачацца, 3—опрокинуться. Нсл.; Шсл.; Ксл.; МГсл. Воз абярнуўся. Ст. Гарлач абярнуўся і малако вылілася. Марцінкава Куз. (Ксл.). 3. возвратиться. Дсл. Ну, ну, будзеш ты ночы там і ўсіх сваякоў абачыш — ня гукай зь імі; усіх перагледзіш і ў ноч назад абёрнішся. Дсл. 4. соверш. к абарачацца, 6—превратиться. Абярнемся травою. Леп.(Зап. У., 429). Агонь каштоўным садам абярнуўся. Кіт. 78а17. Знову да пяску пайду і пяском абярнуся. Кіт. 81а12. адварачацца-аюся-аешся; повел.-айся-аймася, несоверш. ад каго-чаго—отворачиваться. адвярнуцца—повернуться в сторону от кого-чего-л.; отвернуться. Білал на правую старану адвярнуўся. Кіт. У тым часе крэсла адвярнулася. Кіт. 122а4. заварачацца-аюся-аешся; повел.-айся-аймася, несоверш.—заворачиваться. Соверш. завярнуцца-нуся, завёрнешся; повел.-ніся-німася. 1. заворотиться. Шсл. Цесна на двары, няма як і завярнуцца. Ст. 2. побывать где-л., показаться куда-л. Ты ў мяне болей тут не завернешся! Ст. 3. отвернуться! БНсл. Міхал тут плюнуў, завярнуўся. Н. Зямля Х. зварачацца-аюся-аешся; повел.-айся-аймася, несоверш. 1. возвращаться, Нсл. 199. Зварачацца з дарогі. Нсл. 2. делать оборот в хозяйстве. Нсл. 199. Хто як можа, так і зварачааецца. Нсл. Зварачаемся сваім добром, ні ў кога не пазычаючы. Нсл. 3. да каго—обращаться к кому. Ксл. Мар'я зварачаецца(зварочуецца, Ксл.) да Алены. Сяркуці Сян. (Ксл.). зьвярнуцца-нуся, зьвернешся; повел.-ніся-німася, соверш. к зварачацца, 1. 1. возвратиться. Нсл. 199. Круцячы сьвет пройдзеш, але назад ня зьвернешся. Нсл. Пакуль ты зьвернешся, дык і я прыду. Ст. Паслы ад судоў усякіх пад соймам вольні будуць, аж пакуль ся із сойму зьвернуць. Стт. 223. 2. соверш. к зварачацца, 2.—сделать оборот. Шсл. Хіба стане толькі да канца году зьвярнуцца. Ст. 3. да каго, соверш. к зварачацца, 3—обратиться к кому. Шсл.; Гсл.; Ксл. Зьвярніся да Стахвана, ён табе ў гэтым паможа. Селядцова Беш. (Ксл.). Да каго зьвярнуцца ў пазыку? Ст. Прич. зьвёрнены—возвращенный. Отгл. имя сущ. зьвярненьне-ня, предл.-ню, 1. возвращение. Нсл. 198. Па зьвярненьню пана двору. Нсл. Да зьвярненьня з паслугі нашае й земскае палёгка ў праве чынена быці маець. Стт. 218. 2. обращение. наварачацца-аюся-аешся, несоверш. 1. направляться. Шсл., обращаться (в каком-л. направлении, в какую-л. сторону).
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
79 👁
◀ / 1324 ▶