Старонка 1007
◀ / 1324 ▶
рамон-ну, предл. и зват.-не, м.—поповник, раст. цветок служит для забавы, Гсл. дикая ромашка. Нсл. 554. Рамону коні ані каровы не ядуць. Нсл. Ласкат. рамонька-нькі. (у гародчыку)....растуць пахнючыя рамонькі. Я. Г.: Лемантар 59. рамоўка-ўкі, дат., предл. рамоўцы, ж. —рамочный улей. Бацька пасадзіў пшчолы ў рамоўку. Вароніна Сян. (Ксл.). раманіць-ню-ніш-не—слегка стучать (говорится про дождь). Растсл. раматус-су, предл. и зват.-се, м.—ревматизм. Ар.; Ксл.; Шсл. Бяда з маёю рукою; раматус убіўся, дык баліць і не падняць. Ст. раменка-нкі-нцы, ж.—ремённая веревочка для лаптя(и других надобностей, С.). Шсл. Уцягні ў лапці раменку. Войстрава Сьміл. (Шсл.). раменны-ная-нае—ремённый, ременчатый. Ар. рамесны-ная-нае—ремесленный, связанный с ремеслом. А галаўшчынах людзей рамесных. Стт. 448. Люд рамесны. Стт. рамесьнік-іка, предл.-іку, зват.-іча, м. —ремесленник, Гсл. мастеровой. МГсл. рамесьніцтва-ва, ср.—ремесленничество. рамесьнічы, -чая-чае—ремесленнический. Гсл. рамёнак-нка, предл. и зват.-нку, м.—плечевая кость. Нсл. 554. Рамёнак зламіў. Нсл. рамяство-ва; мн. ч. рамествы-аў, ср. —ремесло. Ксл.; Гсл. Зямлі мала, надабе рамяства вучыць. Гараватка Меж. (Ксл.). Рамяством месцкім абходзіціся не хацелі. Стт. 137. рамчак-ка, предл.-ку, зват. рамчаку; мн. ч. рамчакі-оў-ом-акі-амі-ох, м. — рамоўка. Вароніна Сян. (Ксл.). рана-ны-не, ж.—рана, язва. Шсл. Нагу пабіла на раны. Ст. рана, нареч.—рано. Ар.; Шсл. Яшчэ рана: дамоў пасьпееш. Ст. Ср. ст. раней—раньше. МГсл.; Ар.; Шсл.; Кр. Сяло Беш. (Ксл.). Сядні ўсталі раней, як ўчора. Ст. Прев. ст. найраней. Ар. Ласкат. раненька. Ар. Устаў раненька, яшчэ да сонца. Ст. Ласкат. ранюхна. Нсл. 555. Заўтры ранюхна ўзбудзі мяне. Нсл. Увелич. ранюсенька. Ар. Устану я ранюсенька. Шапачка Імгл.(Косіч 58). Сьвеце месяц над зарою ранным-рана, ранюсенька. Севершч.(Косіч 250). рандоўля-лі-лі, ж.—аренда, временно пользование недвижимым имуществом на договорных началах. Якая рандоўля, такая й плата. Нсл. 554. пусьціць у рандоўлю—отдать в аренду. Пан наш двор свой пусьціў у рандоўлю. Нсл. 554. рандоўства-ва, ср.—арендное содержание, арендование. Нсл. 554. Рандоўствам займаецца. Нсл. ранда, (Гсл.; Нсл.), ранда. НК.; Гсл.; Нсл. 554, 1. аренда, временное пользование недвижимым имуществом на договорных началах. НК.: Очерки, Но. 421; МГсл. На рандзе сядзіць, жывець. Нсл. выпусьціць у ранду—отдать в аренду. Поле й карчму пад ранду выпусьціў. Нсл. 2. арендная плата. НК.: Очерки, Но. 421; Нсл. 554. Ранду плаціць. Нсл. 3. корчма, шинок(выдаваные в аренду, С.). Нсл. 554, кабак, выдаемый в арэнду. Ксл. Во, няма ранды ў нас і добра. Шакены Куз. (Ксл.). Ты толькі ранды пільнуеш. Нсл. рандаваць-дую-дуеш-дуе; повел.-дуй-дуйма, несоверш., перех.—иметь в арендном содержании, арендовать. Нсл. 554. Рандаваць, зарандаваць сад, карчму, млын. Нсл. Соверш. зарандаваць—заарендовать. Нсл. 554. Зарандаваў цэлую валоку. Ст. Отгл. имя сущ. рандаваньне. Рандаваньне карчмы, зямлі. Нсл. Соверш. пазарандаваць-дую-дуеш-дуе каму, 1. отдать в арендное содержание многие предметы. Нсл. 742. Пан, пазарандаўшы ўсі свае двары, выехаў сам у Нямеччыну. Нсл. 2. у каго,—взять в арендное содержание многие предметы. Нсл. 742. Купец усі сады ў месьце пазарандаваў. Нсл. Деепр. наст. вр. пазарандаваны, 1. каму,—отданный в арендное содержание(о многих предметах). Нсл. 742. Усі гасподы пазарандаваны. Нсл. 2. у каго,—взятый в арендное содержание(о многих предметах). рандэл-ік-ьчык,—см. под рондаль. ране-ньне-ны,—см. под раніць. ранейшы—прежний. МГсл. ранешні-яя-яе, прилаг. к раньне—утренний. Гсл.; Ар.; Нсл. 554. Ранешні кавалак хлеба. Нсл. Ранешняе малако. Тм. раніца-цы, дат., предл.-цы, ж.—утро. МГсл.; Ар.; Нсл. 555; Ісачкова Аз. (Ксл.); Шсл. Якая раніца, а ты сьпіш. Нсл. За раніцу толькі пару лапцеў сплёў. Ст. См. раньне. раніць-ню-ніш-не, несоверш. 1. утверждать, что еще рано. Нсл. 554. Ты ўсё раніш, а паглядзі, якое раньне на двар. Нсл. 2. перех.—заставлять что-л. делать раньше надлежащего. Ср. выраніць Соверш. выраніць, перех.—выслать(заставлять делать что-л., С.) раньше надлежащего. Нсл. 92. Выраніў дзяцюка на прыгон. Нсл. Соверш. ураніць-ню-ніш-не—сделать что-л. ранее надлежащего. Ураніў ты прыехаць. Нсл. раніць-ню-ніш-не, соверш. и несоверш., перех.—ранить. Деепр. наст. вр. ранены—раненый. Ар. О человеке, в зн. сущ. раненынага—раненый. Ар. раненая-ае—раненая. Ар. Соверш. абраніць—ранить. Деепр. наст. вр. абранены—раненый. Курбан (араб., аброк) чынячы, трэба глядзець, штоб... на яком не абранена. Кіт. 2664. Соверш. зраніць—поранить(ранить, Ст.). Нсл. 218. Ваўкі зранілі
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
83 👁
◀ / 1324 ▶