СЭРПЫК м., памянш. Сярпок. Місяць гострынькый, як сэрпык. П, У. ТАШЧЫТЫ незак. Разграбаць рукамі выараны рад бульбы, капаць бульбу. Сядай на рядкы, помагай ташчыты. У. ТЕМРАВА ж. Цемната. Темрава на дворі, хоч очы выколь. У. ТКАЛЬНЫЦЯ ж. Жанчына, якая тчэ кросны. Цілу зыму пряла, цілу вэсну ткала; шо бэрдычком стукнэ, то нычтка пукнэ; нычтку звяжэ, сама спаты ляжэ – так ткальныця спывала. П. ТОВМАЧІ мн. Звараная тоўчаная бульба. У. ТРАПУНОК м. Выпадак, здарэнне. П. ТРУСОК м. Дробныя трэсачкі, кусочкі сухой кары і інш.. Месца, дзе сякуць дровы. П. ТРЫБ м. Утрамбаваная лясная дарога. П. ТРЭПАЧКА ж. Прылада, якой трэплюць лён. Хабовічы (Х). ТУБЫЛНЫЙ прым. Мясцовы. Тубылных людэй шэ мныго. П. ТЫРТЫЦЯ ж. Дошка. П. ТЫРЫБ м. Прасека праз лес. П. ТЭНУТЫ зак. Пасунуць, зрушыць з месца, адштурхнуць. Я тэнув трошкы з місьця його. Ан. ХЛУЧЧЫК м. Драўляная палачка, на якую насаджваецца цэўка ў чаўнаку. П. ХЛЮБА ж. Гнуткі дубец. П. ХЛЯПАТЫ незак. Хлюпаць. П, Бс. ХОРОШЫЛО н. Плацэнта ў каровы. П. ХРЯПАНЫНА ж. Стан, калі замёрзла без снегу дарога, галалёд. П, Ан. На полы, на траві бугоркы бувають, то хряпанына получяйіця, він ломайіця пуд ногамы, прямо хрустыть. Ан. ХРЯПКЫЙ прым. Замёрзлы без снегу (пра дарогу). Дорога хряпка, як грудде. П. ЦЫЛУХ м. Снежная цаліна. Ны було прослідку, цылухом ішов. П. ЦЯТА ж. Тлушчавая кропля ў страве, скалка. Дывысь, якыйі цяты в суповы. У. ЧІРНУШКА ж. Прыправа да хлеба і інш. Дзівін. ЧОРНЫЙ БУСЭНЬ м. Чорны бусел. Чорный бусэнь – лісный, проводнык. П. ЧУНІ мн.; чунь м. Дзіцячы (пераважна) абутак з нітак. П. ЧУТЬ НА РОССВІТЫ. На досвітку. П. ЧУХРЫТЫСЬ(-СЯ) незак. Чухацца. П, У.