Старонка 334
◀ / 386 ▶
старые. У хаты ткалы, хто був спеціаліст у гэтым ділу. Ткалы ёго в любэе врэмья, значала сіялы лён, посля пололы ёго, рвалы, посля слалы, збыралы, тэрлы посля трэпалы ёго чэсалы на грэбні шчуткою, выбывалы, пралы і посля сновалы і парылы в цэбры, прача сушылы, коб высохло, навывалы на воротыло, а посля ткалы, коб вышов рушнык, ёго робылы зо льна. Святылы рушнык вытканый у цэрквы . Ёго нэ мочылы і нэ стіралы, бо вун... краска полізэ. Ёго вішалы на пэрэкрэсных дорогах, на кладбішчах, крэстах, на царскіх воротах у цэрквы. Робылы з дэрэва крэста, шчоб вішаты рушныка. Смотра як робылы: за одын чы за два дні, ставылы на пэрэкрэсных дорогах фігуры, які робыв спіціаліст, йіх называлы крэст-каплыца. Обходылы з рушныком сэло, цэрков. Нэкоторы кладуть рушнык, освяшчонный водою, прогоняють скотыну, як выганяють в пэршый раз запасьваты. Було шчо крэст укопвають, дэ вода ідэ – крыныца. Обгородьвалы крыныцу во врэмья обрада. 4. Засуха. Во врэмья засухі украшають на Труйцу дівку: вэнца роблять і надэвае на голову. І воны спывають, пуд кажду хату. Гэто було днём – куста водять. Був обычай спываты пісні. До Благовішчыння ныц нэ робылы, бо будэ засуха, нэ будэ дожча. 7-ого апрэля сьвато – Благовішчынне. Зроблять куклу шчобы вызваты дожч. Ейі робылы у хаты, скрутяны ганучы юй давалы, умэнне – Марья, Ганна, то Ярына і.т.д. А як хто пэрэд сьватом поставыть забора чы вкопае стовба, то ёго вырывалы, бо будэ засуха. Засуху обьяснялы так, шчо выновного накарав Бог, т.е. грэшныка. Засуха – вэлыка жара, ныц нэ ростэ всэ засыхае. Вэлыкэ сьвато – нэ можна дажэ ныц вышываты, і вывішваты бэллё. І дажэ пташка нэ вые гнэзда до Благовішчыння, бо будэ засуха. І хліб нэ можна пэкті на Благовішчынне. Выноватых облывалы водою. Есть такое, мєсный сказ: Дожчык, дожчык, пэрэстань, мы пойідэм на ордань, ключыком, замочком, шовковым платочком. Ордань это – вэлыкый збур людэй. Батюшко молыцца і освяшчае воду, і люды набырають воду в збанкі. А ішчы казалы так: Бусько, бусько, кінь колоду, чы на дожч, чы на погоду. 5. Калядныя святы. Пэрыод од Рожэства до Крэшчэння звалы колядьмы. Чы од Нового года до Крэшчэння. А дэнь пэрэд Рожэством звавса Коляда. Солома – клалы на стул скатерть, а посля сіно, а другая скатерть, ею накрывалы сіно і ставылы куттю, і йілы на Новы год, 14-ого чысла. Крэшчэнне 19-ого чысла, і Рожэство – 7-ого чысла января. А посля ейі (сіно, солому) давалы скоту. Соломою обьязвалы деревья – дэрэво і – вэровочкою. І на шчодрыка сыпалы попэл пуд кажэнь ствол. Хліб выпэкалы пэрэд куттею, звавса – колядныкі, ёго форма була, як довгач. А новогодні вэчор звалы – Богаты вэчор.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
79 👁
◀ / 386 ▶