(ЛАБНГ), лабяк м. – Бых. (Мат. Маг.), абсевак м. – Старадарож. (Мат. апыт.), цалік м. – Дзятл., Нясв., Пін., Бял. (ЛАБНГ, НС), уцэла ж. – Леп. (ЛАБНГ), лысіна ж. – Жытк., Стол. (ТС, ДСБ), лысуха ж. – Стол. (ДСБ), плеш м. – зах.-пал. г. (ЛП), плешка ж. – Карэл. (Сл. Гродз.), недаход м. – Бяроз. (Леванцэвіч), аборак м. ‘невялікая мясціна сярод поля (часцей нізіна), вакол якой ралля’ – Мсцісл., Люб. (Бялькевіч, Юрчанка), аторак м. – Лоеў. (Янкова); абмежак м. ‘неўзараная зямля пры плоце’ – Лаг. (Варлыга), узмежак м. – Лаг. (Варлыга), мяжнік м. ‘вузкая паласа неўзаранай зямлі паміж двума палеткамі’ – Бых., Чач. (Мат. Маг., Мат. апыт.), паўмежак м. ‘мяжа, парослая травой’ – Дзярж. (НС); клін м. ‘палоска зямлі, якая застаецца ад загона пры ворыве’ – Чач. (Мат. апыт.), сыч м. – Гродз. (Сцяцко). Баразна Доўгая паласа на паверхні глебы, зробленая плугам, у якую садзяць бульбу ці іншыя караняплоды; радок бульбы пасля акучвання, абмежаваны разорамі. баразна ж., баразёнка ж. памянш. – спарадычна агульн., Вілен. р. (СПЗБ, Кучук, Мат. Гродз., Мат. Маг., ТС, Каспяровіч, Сцяцко, Юрчанка), бразда ж. – Лоеў. (Янкова), градка ж. – Віл., Смарг., Стаўб., Мсцісл. (СПЗБ, ЖС, Юрчанка, Шаталава),градус м. – Капыл., Ганц., Лях., Стаўб., Карэл. (СПЗБ, ДСБ, ЖС, Мат. мін.-мал., СНМ, З нар. сл.), градуса ж. – Капыл. (З нар. сл.), гранка ж. – Шум., Барыс., Лаг., Круп., Паст., Лельч., Стол., Вілен. р. (СПЗБ, ДСБ, ЖС, Кучук), ляха ж., лешка ж. памянш. – Пол., Бял., Мсцісл. (НЛ, Яўсееў, Юрчанка), рыс м. – Лаг. (Варлыга), рыса ж. – Чэрв. (НЛ), роскідка ж. – Вілен. р. (СПЗБ), склад м. – Брэсц. (ДСБ), сошка ж. – Іўеў. (СПЗБ), трыцяк м. ‘радок бульбы, які выворваецца ў другую чаргу’ – Драг. (З нар. сл.), урых м. – Драг. (НЛ), шароўка ж. – Лід. (СПЗБ), разгоны мн. – Шчуч. (СПЗБ); спараныя барозны бульбы: блізна ж., блізніцы мн. – Слон. (ЖНС, НС), блізнюкі мн. – Ваўк. (Мат. Гродз.), бліз-