мовамі — балгарскай, сербскай, албанскай (Сл., I, 511).
Ссыпка ж. Мяшочак, у які насыпаецца пер'е, зверху на ссыпку нацягваецца навалачка. Натто пер'ё лезя з ссыпкі, як навалачкі німа. Кр.
Ссыпка — 'насыпка', Маст., Ваўк., Слон. (П. С.), Навагр., Малар., Радун. (МДСБМ), Лях. (Мат., 128); насыпка (КСЧ).
Насыпка — 'ніжняя навалачка' (БРС-62).
— Укр. насипка — тс.
Ссыпка ад ссыпаць: ссып-ка; літаральнае значэнне слова ссыпка — 'тое, у што ссыпаюць' (пер'е).
Пошва ж. Навалачка. Нацягнула пошву на ссыпку і подушка гатова. Яр.
Пошва—'навалочка', Маст., Бераст., Ваўк., Слон. (П. С.); пошыўка — тс., Маладз. (Мат., 103), Карэл. (Мат., 157); пошоўка — тс. (ЛП, 308), пошво, пушво — 'рубец, шво' (ЛП, 318).
Там доўга і ціха спрачаюцца дзеці за нейкую падушку з чырвонаю прошваю (К. Чорны).
— Укр. пошивка — 'навалочка', польск. poszewka — тс., poszwa — 'навалачка, чахол, похва' (Карл., IV, 784—785).
Паходзіць слова пошва ад пашыць: пош-в-а (параўн. шво, аднаструктурнае варыва).
Навалачка ж. Слова ўспрымаецца як новае з тым самым значэннем, што і пошва (гл.). Навалачку замалую пашыла на подушку. Гр.
Наволочка, наволка, навалака — 'навалачка' (ЛП, 297).
Навалка — тс., Мсцісл. (Юрч.).
Навалочка — наволочка (БРС-62).
77 👁