Старонка 126
◀ / 330 ▶
Зблізку, прс.—вблизи. Зблізку дык добра відаць. В. Старына. Зблутаць, дзс. (прм. зблутаны)—спутать. Зблутаў усе ніткі. Зблутан ячмень за гарою. В. Старына. Збляваць, дзс. — стошнить, выблевать. Дзіця зблявала. В. Старына. Збожжа, а, н.—зерновые хлеба. Людзі ўжо збожжа пажалі. Збожжам занялі ўсе кадаўбэ. В. Старына. Збоку, прс.—в стороне. Я тут збоку-прыпёку. Прык. В. Старына. Збольшага, прс. — сделать что в главнейшем, в важнейшем, в более заметном. Збольшага згроблена, ато пакінаў так. В. Старына. Зборня, і, ж.—собрание для развлечения или др. цели. У Васілёвых вечна зборня. В. Старына. Зборы, мн.—складки в юбке или ином платье. Ня цягні за'ндарак, бо паўрываяш зборы. В. Белае, Пух. р. Зборышча, а, н. — сбор. Зборышча на начлег ня вялікая: узёў кажух ды паехаў. В. Старына Збоўтаць, дзс.—сболтать. Збоўтала ўсё разам ды варыць. В. Старына. Збочыць, дзс.—свернуть в сторону. Збоч і ты троха. В. Старына. Збрадлівы, прм.—вороватый, применяется к животным, которые любят украдкою отлучаться от стада и причинять потравы, вообще вред. Збрадлівая іх карова: пастаянна ўцячэ ад пастуха на канюшыну. Вой які кот збрадлівы: як ня пільнуясься—усяроўна малако вып'я. В. Старына. Збракаваць, дзс. (прм. збракованы) — забраковать. Збракавалі, дык і ў салдаты ня пашоў. Распрадаецца збракованы тавар. В. Старына. Збруя, і, ж.—збруя. Пашыў на каня новаю збрую. В. Старына. Збрыдаць, дзс.—опротиветь, надоесть. Сварыліся, аж пакуль ня збрыдала ім. В. Старына. Збузаваць, дзс.—смять, скомкать, испортить что, занимаясь шалостями. Ня ўсьпеў надзець, ік ужо збузавоў новаю шапку. В. Старына. Збунтаваць,-цца, дзс. — сбить, -ться с толку. Ён міне збунтавоў. У вадном месьця толька збунтавоўся. — взбунтавать, -ться. Збунтавоўся ўвесь народ. В. Старына. Збурыць, дзс.—слить, смочить водою с сильным напором. Дождж збурыў усю адзежу. В. Старына. Збурыць, дзс. — сбросить сверху. Збурыў з гары клёпкі. Збурылі страху. В. Старына. Збуцьвець, дзс.—сгнить от сырости или лежа в воде. Бярвяно збуцьвяла пад карою. В. Матарова, Сьміл. р. Збуяць, дзс. — Зарости зеленью. (о кортофеле, конопли). Чыста ўся картопля збуяла, мусіць гною пярадоў. Збуялі каноплі—нічога ня будзя насеньня. В. Старына. Збываць, дзс. (зак. збыць)—сбывать. Добры быў конік да прышлося збыць. В. Старына. Збыту ня даваць,—не давать покою. Проста збыту ня дае дзіця: плача ды плача. Ён-жа табе збыту ня дасьць с сваімі грашамі. В. Старына. Збэрсаць, дзс. (прм. збэрсаны) — нечисто сжать. Ат, збэрсалі, спаскудзілі палосу. Жыта збольшага збэрсана. В. Старына. Збэсьціць, дзс. — обесчестить. Збэсьцілі людзі дзеўку. В. Старына. Звадыяш, а, м. (жан. звадыяшка) — мужчина или женщина слетники, заводящие ссору, драку. Ня чапай етага звадыяшка. Звадыяшка тая толька брахаць любіць. В. Старына. Зважыць, дзс. (прм. зважаны) — взвесить. Трэба зважыць, колька тут будзя аўса. Адзін мяшок зважан. В. Старына. Звалакціся, дзс.—стащиться куда. Некуды звалаклася карова з двара. Звалокся кот наш. В. Старына. Зваліцца, дзс.—свалиться. Зваліўся с страхі. В. Старына.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
82 👁
◀ / 330 ▶