607. Датуль пападзя княгіня, пакуль поп не згіне. Шейн, II, 476, Ігум. п.; Ляцкий, 9; М. Бабарыкіна, 1966, Чачэр. 13.3.29. а) Як поп не згіне, дык і пападдзя княгіня. Ром., Бел., I, 316. 608. Калі папу ўдаецца, то і пападдзя смяецца. Ляцкий, 17; Сержп., 139. 609. Поп у царкве пяець, а пападдзя бліны пячэць. Ляцкий, 35. 610. Яна не поп, бярэць і боб. Ляцкий, 14. 611. Дзякуй за ласку, пападдзя пасвенціць паску. Дуб., 16. 612. Не канечне папу яечня, з'есць і пападдзя. Mien., 395. 613. Папова жана хужа ўсіх жон. Ляцкий, 33. 614. У нашай пападдзі і поп не заўсёды дастане. Ляцкий, 50; Сержп., 67. 615. У нашай пападдзі тры кутасы назадзі. Нос., 168. 616. Што папіха, то не дзячыха. Fed., 219. 617. Хто любіць папа, а хто пападдзю. М. Мельнічэнка, 1950, Гом. 13.3.29. 618. Хто любіць папа, а хто пападдзю, а я, дурачок, люблю паповых дачок. Нос., 176; Pietk., 329. 619. Няма нікому так, як ксяндзу ды кату: абодва ляжаць і хлеб задарам ядзяць. Янк. М., 45. 620. На пацеры ксёндз дагадаецца, але працаваць не збіраецца. Бел. народ, 139.