Старонка 653
◀ / 766 ▶
ТЫМЪ-ЧАСОМЪ, пар. 1) Между тѣмъ. Посядзи тутъ, а я тымъ-часомъ збѣгаю. 2) На время. Нехай тымъ-часомъ побудзёць у васъ. 3) Тѣмъ временемъ. Тымъ-часомъ лѣто не будзёць позно. Посл. ТЫНИНА, ы, с. ж. Тонкая плаха, парочито приготовленная для ограды. Старую тынину надобно перемѣниць на новую. ТЫНИЦЬ, сов. Затыниць, Обтыниць, Отыниць, гл. д. Обносить, огораживать тыномъ, плахами. Тыниць, затыниць сцѣну новымъ тыномъ. Обтыниць, отыниць дворъ. ТЫНКОВАННЕ, я, с. ср. Штукатуреніе. Тынкованне не хорошее было, што за одзинъ годъ обпало. ТЫНКОВАНЫЙ, прич. стр. отъ д. гл. Тынковаць. Штукатуренный. Тынкованые покои. ТЫНКОВАЦЬ, -кую, сов. Обтынковаць, гл. д. Штукатурить. Тынковаць, обтынковаць сцѣны, покои. ТЫНКЪ, у, с. м. Штукатура, растворъ изъ извести и жженаго алебастра, съ частью песку. Дурной тынкъ, што скоро обпавъ. ТЫНФА, ы, с. ж. слово устарѣлое. Серебреная монета въ 15 коп., тоже что Золотовка. Тынфу заплациwъ. ТЫНФИКЪ, а, с. м. умен. слова Тынфа. 15 копеешникъ. Стопць тынфика. ТЫНЬ, и, с. ж. собир. Собраніе плахъ, болѣе дубовыхъ, употребляемыхъ для ограды. Тынню обнесць дворъ, садъ. ТЫНЬ, и, с. ж. Тина, какъ и Твань. Тынню пахнёць вода. ТЫНЬ ТРАВА, (букв. трава, растущая подъ тыномъ). Говорятъ и Трынь-трава. Пустяки, ничего не стоющая вещь или дѣло. Усё гето тынь трава. Маю гето за трынь траву. ТЫРАНИЦЬ, сов. Стыраниць, гл. д. Бить безпощадно, тиранить. Не бьешъ, а тыранишъ хлопца. Пьяный стыранивъ жонку. ТЫРАНКА, и, с. ж. Жестокая истязательница, мучительница. Ци я тыранка своихъ дзѣцей, што буду биць ихъ за цебе? ТЫРАНСКІЙ, прил. Жестокій, мучительскій. Тыранское бицьцё. ТЫРАНЪ и ТЫРАНЪ, -а, с. м. Тиранъ, жестокій истязатель, мучитель. Ты не знаёшъ, якому тырану, тырану попалась я въ руки. ТЫРИЦЬЦА, сов. Утырицьца, гл. возвр. Тереться гдѣ. Чего ты тутъ тыришся, утырився сюды? ТЫРКАЦЬ, однокр. Тыркнуць, сов. Утыркнуць, гл. д. 1) Совать, тыкать, вонзать. Тыркаць колле. Тыркнуць пальцемъ въ воко. Утыркнуць шпильку въ хустку, ножъ въ серце. 2) сов. Утыркаць. Садить растенія. Тыркаць бобъ, гурки. Утыркаць гряды бобомъ. ТЫРКЪ, отгл. частица. Толкъ, пырь. Тыркъ въ воко пальцемъ. Тыркъ мене подъ бокъ! ТЫРЧАЦЬ, -чу, гл. ср. 1) Торчать. Ножъ въ сцѣнѣ тырчиць. 2) Быть на виду, выказывать себя. Чего ты тутъ тырчишъ, идзи въ своё мѣсто. 3) Жить кое какъ. Тырчимъ по троху. ТЫХАЦЬ, однокр. Тыхнуць, гл. ср. 1) Дышать быстро, подобно біенію пульса, пыхать. Тыхаёць дужо скоро. И тыхнуць мнѣ не даюць. 2) Биться сильно. Серце такъ и тыхаёць, якъ не выскочиць. ТЫХЪ, отглаг. частица, означающая быстрое біеніе сердца. Серце тыхъ-тыхъ, якъ не вырвецца. ТЫЦЪ, межд., означающее 1) Неожиданную встрѣчу. Тыцъ мнѣ на вочи. 2) Нечаянное появленіе. Тыцъ изъ за вугла. ТЫЧКА, и, с. ж. 1) Тычинка. Хмѣль вьецца коло тычекъ. Сядзиць, якъ тычка, одзинъ, ни съ кимъ не говорючи. Утыкни тычку для замѣтки. 2) Упрекъ, колкости. Не по правдзѣ ты мнѣ тычки дзѣлаешъ 3) Непріятность. Я тобѣ утыкну тычку. ТЫЧКОМЪ, пар. 1) Стойкомъ. Тычкомъ сядзиць. Кабъ ёнъ тычкомъ ставъ, якъ усё стоиць за нашею работою. 2) Прямо ходя. Туды тычкомъ, а оттуль рачкомъ. Посл. — т. е. На пиршество прямо идя, а съ него возвращаясь на четверенькахъ. ТЫЧМА, пар. 1) Не отходя, всегда налицо. Тычма сѣдзиць при ёмъ. Тычма тырчишъ тутъ. 2) Безпрестанно упрекая, коля. Тычма тыкаёць мене. Тычма стыкавъ бы мене колибъ примѣвъ. ТЭЕ, союзъ. То. Не съ своимъ тэе ты братомъ звязався. Тамъ тэе тобѣ ладки будуць печь. ТЭЙ, тая, тое и тэе, того, той и таей, тому, той, того, тую, тымъ, тою, тые, тыя, тыхъ, тымъ, тыми, мѣст. 1) Тотъ, та, то. Той хомутъ лѣвѣй. Я тэй, таей ложки, тыхъ руковицъ не хочу; тую, тыя возьму. Тымъ бокомъ, тою дорогою шовъ. Тыми часами прiѣдзёць. О тымъ дзѣлѣ ни слова. 2) Замѣняетъ существительное, котораго выговорить считается неприличнымъ. Тая, што хвостомъ мотае. Посл. Завернувъ ему тую. Отъ гетаго серца зъѣжъ того съ перцомъ. Посл. Глядзи, а то въ тую возмешъ. Гето-жъ тэе въ люльцѣ. ТЭЙ ЖЕ, мѣст. склоняется какъ и Тэй. Тотъ же. На тэй же сядзишъ. Посл. Тымъ же саломъ, да по тымъ же ранамъ. Посл. ТЭЙ-СЕЙ, мѣст. неопр. Кто либо, кое кто. Тэй-сей мусиць прици. Того-сего треба даць. Тымъ-симъ отдамъ довгъ. Тымъ-симъ отбыли госцей. ТЭКА, умен. Тэчка, и, с. ж. Тоже, что Похва (употребляется школьниками). ТЭКЛЯ, и, с. ж. имя отъ крещенія Оекла. Слич. Пекла. ТЭЛЯЛЁГЪ, а, с. м. 1) Богословъ. Нашь бацюшка знаць великій тэлялегъ; два разы въ годъ ѣздзиць на казанне и хрестъ отобравъ за то. 2) Студентъ, обучающійся въ богословскомъ классѣ. Сынъ нашего священника ужо тэлялёгъ. 3) Человѣкъ изъ простыхъ, умѣющій читать въ церкви Псалтырь или Апостолъ. Борисъ мудрый тэлялёгъ, упившись, подъ лавку лёгъ. Изъ пѣсни. ТЭРМИНКА и ТЭРМИНОЧКА, и, с. ж. 1) Минутка, короткое время. Погодзи тэрминку, -ночку. 2) Записочка, замѣточка. Дай ему тэрминку, што купиць треба. Возьми гето на тэрминочку собѣ. ТЭРМИНЪ, у, с. м. 1) Срокъ. Не поспѣвъ на тэрминъ. 2) Окончаніе установленнаго времени. Тэрминъ пришовъ расплачивацьца. Не дождавшись тэрмину, отходзишъ отъ мене. ТЭСТАМЕНТЪ, а, с. м. 1) церк. Завѣтъ. Въ Новомъ Тэстаментѣ такъ стоиць. 2) Духовное завѣщаніе. Ни якаго тэстамента не здзѣлавъ. ТЭСЦЬ, я и теця, с. м. Тесть, женинъ отецъ. Тэсця, теця богатаго маёшъ.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
89 👁
◀ / 766 ▶