Старонка 286
◀ / 766 ▶
лымъ. Нечего его малиць, коли ему пятнанцатый годъ. Матка змалила свою дочку. 2) сов. Помалиць. Умалять. Не маль ботовъ, помалишъ, цѣсны будуць. МАЛИЦЬЦА, гл. возвр. Представлять себя малымъ, малолѣтнимъ. Пора жениць, а ты усё малишся. МАЛКА, и, с. ж. Малютка. Не плачь, малка моя! Хто мою малку обидзѣвъ? МАЛНО, нар. 1) Мало ли, маловажно. Мално, што ёнъ говориць. 2) Чуть-чуть. Мално не звалився. Мално не змерзъ. Мално не цѣлый рубъ передавъ. 3) въ знач. с. ср. Небольшое, малое количество, бездѣлица. Мално чего не добравъ. Мално што осталось за мною. МАЛНОСЦЬ, и, с. ж. Малость, маловажность. Малносци не отдавъ. Усё до малносци побравъ. МАЛНЫЙ, прил. Небольшой, маловажный. Малный остався довгъ. Малное што не додавъ. Малныя застались вещи. МАЛОГОДНЫЙ, прил. Негодный, неспособный. Малогодная вещь. Соха сусимъ малогодная. МАЛОЕ, ого, въ знач. сущ. ср. Ребенокъ, дитя. Возьми малого на руки. Малое да большему завада. Посл. МАЛОЛѢТОКЪ, тка, и МАЛОЛѢТОЧЕКЪ, чка, с. общ. Малолѣтнее дитя. Выбачай панокъ, ёнъ, ёна еще малолѣтокъ, малолѣточекъ, несмысель. МАЛОЧАСНЫЙ, прил. Кратковременный. Малочасное жицце наше. МАЛО-ШТО, въ знач. с. ср. Бездѣлица. Мало-што купивъ. Мало-чимъ отбуду. Мало-чего не добравъ. См. Мално, въ 3-мъ знач. МАЛО-ШТО, въ знач. нар. Чуть-чуть. Мало-што не попавъ въ воко. МАЛПА, ы, и МАЛПОЧКА, и, с. ж. Обезьяна. Сядзиць якъ малпа, малпочка. Заимств. изъ Польск. МАЛЫЙ, аго, въ знач. с. м. Ребенокъ. Малый плачець. Покорми малаго. МАЛЫШКА, и, с. общ. Малютка. Малышка мой, ѣсцички хочець. Малышку мою закрывдзили. Эй вы, малышки! (Такъ извощики погоняютъ лошадей). МАЛЫШЪ, а, с. м. 1) Ребенокъ. Малышъ, Боже подвишъ. Пригов. 2) Малый ростомъ. Куды вамъ малышамъ достаць! Кони малыши, да на бѣгу хороши. МАЛЬГВА, ы, с. ж. собир. Собраніе рыбокъ, малявокъ. Мальгвы наловивъ. МАЛЬГОВКА, и, с. ж. Малявка. Мальговка клюець, а большая рыба не берецца. МАЛЬНО, нар. Тоже, что Мално во всѣхъ знач. МАЛЬСКИ, нар. 1) Порядочно. Мальски я тобѣ давъ! 2) Почти. Мальски ци не недзѣлю я живу у васъ. МАЛЬСКІЙ, прил. Малымъ чѣмъ разнящійся отъ цѣлаго, едва не цѣлый. Мальскій часъ сѣдзѣвъ ты тамъ. Мальскую ночь проспавъ. Мальскій цепер дзень, а ты еще спишъ. МАЛЬЧИЦЬЦА, гл. возвр. Представлять себя малымъ, мальчикомъ. Ты усё мальчишся, а пора бъ учицца рабоцѣ. МАЛЬЧИЩЕ, а, с. ср. увелич. слова Малецъ. Порядочный дѣтина. Ого! твой сынъ уже мальчище. МАЛЬЧУГА, и, с. м. Дѣтина. Такій мальчуга можець и ораць и косиць. МАЛЬЧУГАНЪ, а, с. м. Порядочный дѣтина. Мальчугана свойго въ работники отдавъ. МАЛЬЧУЖКА, и, с. м. умен. слова Мальчуга. Мальчишка. Пошли мальчужку сѣна гресць. МАЛЮПАСЕНЬКІЙ, прил. усиливающее значеніе. Крошечный. Якая малюпасенькая шпилечка. МАЛЮПАТКА и МАЛЮПАТОЧКА, и, с. ж. Крошечка, крохотка. Дзиця малюпатка. Дай хоць малюпаточку чего. МАЛЮПАТКІЙ, МАЛЮПАТЭНЬКІЙ и МАЛЮПАЦЕНЬКІЙ, прил. Тоже, что Малюпасенькій. МАЛЮПАЦИЦЬЦА, чуся, гл. возвр. Представлять себя маленькимъ, крошечнымъ; нѣжиться подобно малюткѣ. Дуже ты малюпацишся. Досиць тобѣ малюпацицьца, возмитка грабельки. МАЛЮСЕНЬКІЙ, МАЛЮТЕНЬКІЙ, прил. Малёхонькій. Малюсенькій горщочекъ. МАЛЮТА, ы, с. общ. Малютка. Цыцъ, не плачь, малюта мой, моя. МАЛЮХНЫЙ, прил. Крошечный. Малюхный бараночекъ. Малюхная иголка. МАЛЮШКА, и, с. общ. Тоже, что Малюта. МАЛЯРИХА, и, с. ж. Жена живописца. МАЛЯРНЯ, и, с. ж. Рабочая живописца. Хозяинъ въ малярнѣ. МАЛЯРОВАЯ, ой, въ знач. с. ж. Жена живописца, говорится изъ вѣжливости. Паня маляровая нехай будзець ласкова прици къ намъ. МАЛЯРОВНА, ы, с. ж. Дочь живописца. МАЛЯРОВОЧКА, и, с. ж. смягч. слова Маляровая. Будзь здорова, маляровочка. МАЛЯРОВЪ, прил. прит. Принадлежащій живописцу. Маляровъ сынъ, дворъ. МАЛЯРСКІЙ, прил. Свойственный живописи и живописцу, относящійся къ живописи и живописцу. Малярская кисць, ухватка, хвасць. Малярскій зароботокъ. Малярское ремесло. МАМА, ы, с. ж. 1) Мать. Нехай мама сама сюды твоя придзець. 2) Взрослая дѣвица. Ты уже хвала Богу мама, пора за мужъ отдаваць, а не умѣешь прясць. МАМИНЪ, прил. прит. Материнъ. Маминъ голосъ. МАМКА, и, с. м. умен. слова Мама. Маменька. Мамка моя родная, жаль мнѣ мамку кинуць. МАМКИНЪ, прил. прит. смягч. Материнъ. Мамкино благословенство. МАМОЧКА, и, с. ж. ласк. Маменька. Мамочку свою покидаю. МАМОШКА, и, с. ж. Наложница. Мамошку у себе дзержиць, а жениццa не хочець. МАМУХНА, ы, с. ж. 1) ласкат. Маменька. Приѣзджай ко мнѣ мамухна. 2) увелич. слова Мама. Матушка. Стыдно гето тобѣ дзѣлаць, ты ужо мамухна. Мамухны мое, чего вы пристали ко мнѣ! МАМЫЛИЦЬ, сов. Замамылиць, гл. д. Мять, надувать губы отъ неудовольствія. Не важно для мене, што ты мамылишъ, замамыливъ губы свое. МАМЫЛИЦЬЦА, сов. Замамылицьца, гл. возвр. Надуваться, показывать лицемъ, особенно губами неудовольствіе. Досиць тобѣ мамылицьца, ходзи ѣсць. МАМЫЛЬ, ля, с. общ. Сердитый, надувшій губы. Мамыль нашъ грибы надувъ. Мамылёмъ сядзиць и ѣсць нейдзець. МАНА, ы, с. ж. 1) Обманъ, туманъ. Ману пущаець въ вочи.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
84 👁
◀ / 766 ▶