Старонка 197
◀ / 766 ▶
ЗАТЫНИВАЦЬ, сов. Затыниць, гл. д. Обносить тыномъ, или оградою. Не ровно затыниваешъ, затынивъ садъ. ЗАТЫХАЦЬЦА, сов. Затохнуцьца и Затхнуцьца, гл. общ. Задыхаться. Затыхацьца отъ дыму, отъ чаду. Затохнувся, затхнувся отъ чаду, насилу очуцили. Чуць не затохся отъ смѣху. ЗАТЫХАЦЬЦА, гл. общ. сов. в. Заколебаться, забиться. Серце затыхалось. Слич. Тыхаць и Тыхъ. ЗАТЫЧКА, и, с. ж. 1) Пробка и все то, чѣмъ затыкаютъ узкое горлышко сосуда. Затычку отъ бутэли уронивъ. 2) перен. Задача неудоборѣшимая, или колкій упрекъ, колкое слово. Нехай-ка проглынець гету мою затычку. Слич. Загвоздка и Закуска. ЗАЎВЕСЬ, -ўся, -ўсё, мѣст. Почти весь. Заувесь хлѣбъ выгребъ. ЗАЎЛОННЕ, я, с. ср. Пазуха. Цѣлое заўлонне набрала цыбули. ЗАЎПАРТОВАЦЬ, тую, сов. глагола ср. Упартоваць. Заупрямиться. См. Упартоваць. ЗАУПАРТЫЙ, прил. Нѣсколько упрямый. Хорошъ хлопецъ, рабоцяга, да заупартый. ЗАЎПОДОБАНЫЙ, прич. стр. отъ гл. д. Заўподобаць. Очень понравившійся. Заўподобаная дзѣвка. ЗАЎПОДОВАЦЬ, гл. д. сов. в. Полюбить. Заўподобаць дзѣвчину, потраву, коня. ЗАЎПОДОБАЦЬЦА, сов. гл. возвр. Подобацьца. Очень понравиться, полюбиться, приглянуться. Дзѣвка ему гета заўподобалась. Купи коня, коли заўподобався тобѣ. ЗАЎТРИ, нар. Завтра. Заўтри объ гетой порѣ Посл. въ знакъ отказа въ просьбѣ. ЗАФЕНДАНЫЙ, прич. стр. отъ д. гл. Зафендаць. Замаранный въ нечистоту, особенно въ испражненіе. Въ зафенданомъ андараку ходзишъ. ЗАФЕНДАЦЬ, сов. глагола ср. Фендаць, въ д. знач. Замарать въ нечистоту. Зафендаць бѣлую сорочку. ЗАХАЖИВАННЕ, я, с. ср. Заискиванье расположенія. Захаживанне твое войта не поможецъ тобѣ. ЗАХАЖИВАЦЬ, сов. Зайци, -дзешъ, гл. д. Тоже, что Забѣгаць. Стараться предварительно склонять кого на свою сторону. Треба захаживаць, зайци войта, штобъ ёнъ не высунувъ нашего сына въ некруты. ЗАХАЖИВАЦЬЦА, сов. Заходзицьца, -хожуся, -ходзишся, и Зайцися, зайдуся, гл. общ. 1) Задыхаться отъ плача, ярости смѣха. Не захаживайся дужо, плачучи, не пособишъ, не подымешъ. Чего ты захаживаешся, зайшлася? Якъ не зайцися, коли дужо смѣшно. 2) Приставать съ угрозами къ кому. Войтъ зъ бизуномъ захаживаецца, заходзився коло жней. Глядзи! бизунъ заходзицца коло твоихъ плечъ. 3) Приниматься за что ревностно. Нуце, захаживайцеся коло сѣна. Наши заходзилися коло пашни. Наша хижа заходзилася коло крыжа. Изъ пѣсни. ЗАХАПНУЦЬ, однокр. гл. д. Захапываць. 1) Ухватить. Захапни троху сѣнца. 2) Захватить, застать. Чуць захапнувъ его въ дворѣ на выѣздзѣ. ЗАХАПЫВАЦЬ, сов. Захопиць, -плю, -пишъ, гл. д. Захватывать. Што ты наперёдъ усихъ захапываешъ не подзѣленое. Возьми сколько захопишъ. Чуць захопивъ его въ дворѣ. ЗАХВАНАБЭРИЦЬЦА, см. Хванабэрицьца. ЗАХВАРБОВАЦЬ, см. Хварбоваць. ЗАХВЕНДАЦЬ, см. Хвендаць. ЗАХВЕНДАЦЬЦА, см. Хвендацьца. ЗАХВЕНДРЕНЫЙ, прич. стр. отъ д. гл. Захвендриць. Замаранный испражненіемъ. Въ захвендреной сорочцѣ бѣгаець. ЗАХВЕНДРИВАЦЬ, сов. Захвендриць, гл. д. Замарывать, испражняясь. Не захвендривай сорочки. Соромъ такому мальцу захвендриваць сорочку. Захвендривъ штоники. ЗАХВЕНДРИВАЦЬЦА, сов. Захвендрицьца, гл. возвр. Обмарывать себя, испражняясь. Захвендриваецца всёгды, захвендрився по вуши. ЗАХВОРЕЦЬ, см. Хворець. ЗАХВОСТАЦЬ, сов. глагола д. Хвостаць. Засѣчь, наказать розгами по задницѣ, которую часто называютъ хвостомъ. Захвостаю, только осмѣлься здзѣлаць процивъ моей воли. ЗАХИЛЕННЕ, я, с. ср. Загнутіе. Захиленне полы, гвоздя. ЗАХИЛЕНЫЙ, прич. стр. отъ гл. д. Захилиць. 1) Загнутый. Захиленый гвоздь выпрямиць треба. 2) Поднятый и заткнутый за поясъ, говоря объ одеждѣ. Зъ захилеными полами ходзиць. ЗАХИЛИВАЦЬ, сов. Захилиць, гл. д. 1) Загибать. Захиливаць, захилиць гвоздъ. 2) Поднять вверхъ и заткнуть за поясъ, говорится объ одеждѣ. Захиляй, захили полы. ЗАХИЛИВАЦЬЦА, сов. Захилицьца, гл. возвр. Загибаться. Гвоздъ захиливаецца, захилився. ЗАХИЛЯЦЬ, гл. д. Тоже, что Захиливаць, но съ дѣйствіемъ единовр. Захиляй гвоздъ. Захиляць бриль. ЗАХИЛЯЦЬЦА, гл. возвр. Тоже, что Захиливацьца, но съ дѣйств. единовр. Гвозды не захиляюцца хорошо. ЗАХИНАЦЬ, сов. Захинуць, гл. д. Обворачивать чѣмъ, завертывать. Захинай, захини отъ вѣтру свиткою дзиця. ЗАХИНАЦЬЦА, сов. Захинуцьца, гл. возвр. Завертываться чѣмъ. Захинаецца, захинувся воротникомъ отъ вѣтру. ЗАХИНЕНЫЙ, прич. стр. отъ гл. д. Захинуць. Завернутый чѣмъ, закрытый. Лицо дзѣцёнка не захинено ничимъ. ЗАХИНУТЫЙ, прич. стр. отъ гл. д. Захинуць. Заткнутый за что. Пола захинута за поясъ. ЗАХИСТАЦЬ, см. Хистаць. ЗАХИСТАЦЬЦА, см. Хистацьца. ЗАХЛЕХОТАЦЬ, см. Хлехотаць. ЗАХЛИПАЦЬ, сов. глагола ср. Хлипаць. Заплакать, начать плакать. См. Хлипаць. ЗАХЛИПАЦЬ, сов. Захлипци, гл. ср. 1) Покрываться какимъ либо липкимъ веществомъ. Вочи захлипаюць, захлипли снѣгомъ, гноемъ. 2) Залѣпляться. Дзирочка захлипаець, захлипла. ЗАХЛИПАЦЬЦА, гл. общ. Плакать, захлебываясь. Плачиць, захлипаючись. ЗАХЛИПНУЦЬ, однокр. глагола ср. Захлипаць. Залипнуть вдругъ. Дзирочка захлипнула. ЗАХЛИПНУЦЬЦА, сов. глагола общ. Захлипацьца. Захлебнуться. Захлипнуцьца водою, горѣлкою, слезами. ЗАХЛИПЦИ, сов. гл. ср. Захлипаць. 1) См. Захлипаць. 2) Погаснуть вдругъ. Свѣчка захлипла. ЗАХЛИПЫВАЦЬ, гл. ср. Тоже, что Захлипаць, но съ дѣйствіемъ повторяемымъ. Вочи захлипываюць отъ морозу. ЗАХЛЮНДРАНЫЙ, прил. Грязный. Захлюндраные у цебе дзѣци, а ты не видзишъ. ЗАХЛЮНДРЕНЫЙ, прич. стр. отъ гл. д. Захлюндриць. За
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
80 👁
◀ / 766 ▶