Старонка 115
◀ / 766 ▶
ГАЙДУЧОКЪ, чка, с. м. умен. слова Гайдукъ. Мальчикъ-служитель. Пришли мнѣ своимъ гайдучкомъ то, што ты обѣцавъ мнѣ. ГАЙДУЧОНОКЪ, нка, с. м. 1) Сынъ гайдука. 2) Своевольный мальчикъ. Ты сваволишъ, якъ гайдучонокъ. ГАЙКА, и, с. ж. 1) Металлическая пластинка съ сквознымъ круглымъ нарѣзомъ по срединѣ, налагаемая на винтъ. Гайка отъ шруба поцерялась. 2) Желѣзное кольцо, набиваемое на что либо для скрѣпленія. Гайку отъ косы поцерявъ. Гайку взогнаць треба на котокъ. ГАИЧКА, и, с. ж. умен. слова Гайка, въ обоихъ знач. ГАКЪ, а, с. м. 1) Желѣзный крюкъ на концѣ багра судоваго или пожарнаго. Гакомъ зачепиць за бервено. 2) (въ западныхъ мѣстностяхъ Бѣлоруссіи и въ Лифляндіи) Мѣра или участокъ земли. 3) Зубецъ на острогѣ. Выломився гакъ у восцей. 4) Порядочной величины крючекъ у уды для живца. 5) Загнутые концы подковы. Конь гакомъ уступивъ на ногу. ГАЛАСОВАЦЬ, сую, сов. Загаласоваць, гл. ср. Шумѣть, производить шумъ, крикъ, драку. Наши нѣшто галасуюць тамъ, якъ бы бьюцца. Непріяцели галасуюць, загаласовали. ГАЛАСЪ и ГАЛАСЪ, у, с. м. Крикъ, шумъ, неспокойствіе, драка. Съ галасомъ прискочили. Отъ вашего галасу дзиця спугалося. Не дзѣлайце тутъ галасу, идзице вонъ галасоваць. ГАЛЕЛЫЙ, аго, прил. въ зн. сущ. м. Шелегъ (монета). (Dinarii Halenses была мелкая Саксонская монета). И галелаго не стоиць. Галелаго не дамъ, — знач. Ничего не дамъ. ГАЛЕННЕ, я, с. ср. (Алканіе). Страстное хотѣніе чего. Одно тольки галенне наше, а не вотъ якое добро! ГАЛИЦА, ы, с. ж. Птица. Галка (Corvus Monedula). Галицъ стрѣляць, — знач. Зѣвать. ГАЛИЦЬ, гл. д. Возбуждать въ комъ желаніе, охоту къ чему. На што и къ чему ты галишъ его ѣхаць. ГАЛИЦЬЦА, сов. Вгалицьца, Погалицьца, гл. возвр. Съ алчностью желать, стремиться къ чему. Галицца и самъ не вѣдаець на што. Вгалився зъ нами ѣхаць. Погалився на чужое добро. ГАЛИЧКА, и, с. ж. смягч. имени отъ крещенія Галька. Еленушка. ГАЛКА, и, с. ж. 1) Небольшой шаръ. Кругла, якъ галка. Жидовки шкляною галкою выкачиваюць свои шлэеры. 2) Тоже, что Галица. Подъ нимъ коники, якъ галки летаюцъ. Изъ пѣсни. ГАЛОЧКА, и, с. ж. умен. слова Галка. Шарикъ. Галочку здзѣлавъ съ хлѣба. ГАЛУЗА, ы, с. общ. (слич. Галы). 1) Чрезвычайный шалунъ -нья. За гетымъ галузою не можно ничого зробиць. 2) Глупый, -пая, безтолковый, -вая. Галузѣ гетому ничого не вобьешъ въ голову. ГАЛУЗОВАННЕ, я, с. ср. Бездѣльничанье, шаловство. Галузованне твоё не доведзець цебе до добра. ГАЛУЗОВАТЫЙ, прил. 1) Шаловливый, склонный къ шалостямъ, своевольный. Вучицца хорошо, да галузоватъ. 2) Глуповатый. Хлопецъ на поглядъ хорошъ, да галузоватый. Лицо у его галузоватое. ГАЛУЗОВАЦЬ, зую, гл. ср. Шалить, глупости дѣлать. Досиць тобѣ галузоваць; галузуючи, спорцишъ сѣкеру. ГАЛУННЫЙ и ГАЛУНОВЫЙ, прил. Квасцовый. Галуновая, галунная кислота. ГАЛУНЪ, у, с. м. (Alumen). Квасцы. ГАЛУШКА, и, с. ж. Катышекъ изъ тѣста. Пшенныя, ячныя, грѣцкія галушки. ГАЛЫ, овъ, с. м. употр. во множ. Ягодицы задней части туловища. Задравъ ноги и показавъ свое галы. На галахъ поѣдзишъ, знач. Не поѣдешъ. ГАЛЬКА, и, с. ж. Имя отъ крещенія Елена. ГАЛЯСОВЫЙ, прил. Изъ чернильныхъ орѣшковъ составленный. Галясовый атраментъ. ГАЛЯСЪ, у, с. м. собир. Чернильные орѣшки. Папъ велѣвъ галясу купиць. ГАМАЗЕЯ, и, с. ж. Магазинъ. До гамазеи хлѣбъ по ГАМАНЪ, а, с. м. (отъ собственнаго имени Амманъ). 1) Презрѣнный человѣкъ. Уси кричаць на его, якъ на гамана. Напали, якъ на гамана якого. 2) Злый. Попадзись тольки въ руки гаману гетому. ГАМАЦЬ, сов. Згамаць, гл. д. Звукоподр. слово дѣтск. Есть. Дзѣцятко моё плачецъ, гамаць хочець кашки. ГАМАЦКИ и ГАМАЧКИ, въ знач. неопр. накл. Тоже, что Гамаць; говорится ласкательно къ дѣтямъ. Даць дзицяци гамацьки. Ходзи, гамачки дамъ. ГАМБАЧКА, и, с. ж. Грубіянка. У гамбачки гетой бацѣ съ рота скачець. ГАМБЕННЕ, я, с. ср. Поношеніе, оскорбленіе. Ни отъ кого я такого гамбення не чувъ, якъ отъ цебе. ГАМБИЦЬ, бю, сов. Згамбиць, гл. д. Поносить, оскорблять. Ни за што гамбишъ мене; передъ людзьми згамбивъ. ГАМЗАННЕ, я, с. ср. Медленное ядепіе, жеваніе, говорится укорительно. Покуль будзець гето гамзанне ваше? Ѣшьце скорѣй. ГАМЗАЦЬ, сов. Погамзаць, гл. ср. Медленно ѣсть, жевать. Слово укорит. Гамзаеце, якъ не своими зубами. Усю кашу погамзали, а другимъ не заставили. ГАМКАЦЬ, гл. д. Тоже, что Гамаць. Гамкаць кашку, барашечекъ. ГАМКИ, сокращ. слова Гамацки. Тоже, что Гамацки. Дайце дзѣцяци гамки. ГАМОВАННЕ, я, с. ср. Усмиреніе гама, шума, драки, гнѣва, страстей и проч. Ни якого гамовання не слухаюць; погоняюць. Гамованне гнѣва, серца. ГАМОВАЦЬ, мую, сов. Угамоваць, гл. д. 1) Усмирять, угомонять. Гамуй дзѣцей, нехай не сваволюць. Гамуй, угамуй свою злосць. 2) Удерживать. Гамоваць, угамоваць отъ пьянства, буянства. ГАМОВАЦЬЦА, сов. Угамовацьца, гл. возвр. Усмиряться, успокоиваться, удерживаться отъ чего. Гамуйцеся, угамуйцеся, чего васъ разбираець. Пиво гамуецца, угамовалося. ГАМЪ, у, с. м. Шумъ, крикъ, суматоха. Тамъ гаму, якъ на торгу. На гетомъ гаму, хто зарвавъ, то тому. Посл. ГАМЪ, отглаг. частица 1) означающая быстрое хватанье ртомъ. Хвать. Гамъ и зъѣвъ. 2) дѣтское слово. Кушай. Гамъ, дзѣцятко, гамъ. ГАНДЗЮЛИЦЬ, гл. ср. Балагурить. О чемъ вы тутъ гандзюлице? ГАНДЛЕВАННЕ, я, с. ср. Сбываніе вещей, посредствомъ мѣны или продажи купленнаго. Гандлеванне безъ барыша не йдзець. ГАНДЛЕВАЦЬ, люю, сов. Погандлеваць, гл. д. 1) Производить мѣну. Будземъ съ тобою гандлеваць коней. Погандлюемъ поясы. 2) гл. ср. Торговать. Гандлюець хорошо и честно.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
81 👁
◀ / 766 ▶