І. М. Гайдукевіч
НЕКАЛЬКІ СЛОЎ З МЯСЦОВАЙ ГАВОРКІ
Тут змешчаны лексічныя, семантычныя і словаўтваральныя дыялектызмы, запісаныя ў вёсцы Любонічы Кіраўскага раёна.
АБАРСАЦЬ зак. Працягнуць абору праз усе вушкі лапця. Абарсаць лапяць.
АГЛАШОНЫ прым. Апантаны. Крычыць, як аглашоны.
АЗГРЫВЫ прым. Смаркаты, саплівы. Вечна ў яго азгрывы нос, такоя ніакуратная дзіця.
АНЯМЕРАЯ м. і ж. Надта дурасліваe дзіця. Ах ты анямерая, ні пасядзіць ні мінуты!
АПОЎЗЛЫ прым. зневаж. Мізэрны з выгляду, плюгавы. Нейкі ён апоўзлы еты твой жаніх.
АСТЫВАЦЬ незак. неадабр. Доўга затрымлівацца дзе-н. Пашоў к Сяргею да й астывая там.
АСТЫЦЬ зак. лаянк. Выцягнуць ногі, памерці. А кап ты астыў ты!
АТТАТУРЫЦЬ зак. Адставіць, выпнуць якую-н. частку цела. Аттатурыла губы.
БАКЛАШКА ж. Біклага. Даўней ваду бралі на поля ў дзеравянных баклашках — ні так грэлася на сонцы.
БАЛАБУШКА, БУЛАБУШКА ж. Невялікая пшанічная аладка, крыху прадаўгаватая. Бувала, у свята напякуць балабушак, памачаюць у тук, пасыплюць сахарам да ў печ, у дух.
БАЛЮКА ж. Болька. Што ў цябе за балюка такая на назе?
БАНЬКА ж. Металічны хамуцік для прымацавання касы да кассля. Ета банька зялезная. Бэлька. Банька бывая ў хаці, у хлеві і ў другіх настройках.
76 👁