шушкъвъюся — баюся так въхадзіць у лёгънькый адзежы. АПХУХТЪВЪЦЬ незак., АПХУХТЪЦЬ зак. Ухутваць. Апхухтъвый добра яблънкі, кап ні заіц, ні марос ні дъстаў. Апхухтый старую нъ вазе, кап цёпла ей там було. АПЦОП м. Наганяй. Я свайму ўчора тожа дъла апцоб зъ гарэлку. АПЧАРСТВЕЦЬ зак. Абсохнуць; увабраць у сябе вільгаць (пра глебу). Апчарствеіць нъ дварэ, тады пойдзіш у чъравічкъх, а цяпер сядзі ў хаці. АПШАСТЪЦЬ зак. Абабегаць. За дзень ръбяты паўсьвету апшастъюць. Абшукаць. Апшастуў і нідзе ні нашоў гэнъг ботуў. АПШУШКЪВЪЦЦА незак., АПШУШКЪЦЦА зак. Ухутвацца. Куды ты так апшушкъвъісься, ні халоднъ ш нъ дварэ. Ты так апшушкуўся, што табе ніякі скалюк ні страшна. АПШУШКЪВЪЦЬ незак., АПШУШКЪЦЬ зак. Ухутваць. Толькі апшушкъвый цябе ды апкручъвый, а съма і пъвярнуцца ня можыш. Апшушкый гэту дзяўчынку, хай ей цёпла будзіць. АПШЧЪКЯТУРЪЦЬ зак. Абтынкаваць. Хадзі апшчъкятур мне, Сьціпан, пліту. АПШЧЭПЛІВЪЦЦА незак., АПШЧАПІЦЦА зак. Абнімацца. Глядзіці, яг браты п'янъі апшчэплівъюцца. Во пъідналісі — апшчапілісі й ходзюць так. АПШЧЭПЛІВЪЦЬ незак., АПШЧАПІЦЬ зак. Абнімаць, абхопліваць. Апшчэплівый мяне крэпінька за шыю, пънясу цябе дзяды-бады. Апшчапіў малый мамку за шыю і жалеіць так. АСТАШ м. Вялікі нязграбны бот. Уссунь гэнъі асташы ды хадзі къля ўглоў. Рухавы, хуткі чалавек. Іна носіцца ішчэ добра, астаж гэтът, і салома ей нада, і ўсё ей нада. АСТАШОНЫ[Й] прым. Звар'яцелы. Чаго ты лётъіш, як асташоны. АТВАДНЕЛЫ[Й] прым. Вадзяністы. Як ты пішыш, тваё чарніла сусём атваднелъя нейкъя, я ім ні магу пісаць. АТВАДНЕЦЬ зак. Адвадзянець. Чарніла було замёршшы, а цяпер атваднела.