Старонка 253
◀ / 337 ▶
А. П. Цыхун, Г. А. Цыхун ЛЕКСІКА ДЗІЦЯЧЫХ ГУЛЬНЯЎ І ЗАБАЎ Прадстаўленая ў гэтай падборцы лексіка запісана ў г. Гродна і Гродзенскім раёне. У якасці інфарматараў выступалі як дзеці, так і дарослыя асобы, у сувязі з чым сярод зафіксаваных назваў ёсць пэўная колькасць сінонімаў, якія могуць адносіцца да розных перыядаў бытавання дадзенай гульні. Некаторыя сінонімы з'яўляюцца вынікам моўнай дыферэнцыяцыі ўказанай тэрыторыі, што звязана з міжмоўнымі кантактамі і ў першую чаргу з беларуска-польскай моўнай інтэрферэнцыяй. Таму сярод запісаных назваў многія выступаюць у спаланізаваным выглядзе. Некаторыя з назваў, як і самі гульні, былі, відаць, запазычаны з Расіі ў час бежанства ў гады першай імперыялістычнай вайны (гл. шашкі, бабкі і інш.). Іншыя ж распаўсюдзіліся ў пасляваенны час у сувязі з міграцыяй насельніцтва, асабліва гарадскога. Існуючыя класіфікацыі беларускіх народных гульняў улічваюць пераважна этнаграфічныя і педагагічныя моманты 1, пакідаючы ўбаку лексічны аспект. Між тым народныя назвы гульняў, а таксама паняццяў, звязаных з іх арганізацыяй і правядзеннем, утвараюць пэўныя лексічныя тыпы, аналіз якіх можа ўяўляць цікавасць не толькі з моўнага пункту погляду. З словаўтваральнага пункту погляду звяртае на сябе ўвагу незвычайная прадуктыўнасць суфікса -к-, які ў спалучэнні з формай множнага ліку ўтварае ад дзеяслоўных асноў назвы многіх так званых рухомых гульняў тыпу хаванкі, сігалкі і пад. 1 Параўн.: Вількін Я. Р. Беларускія народныя гульні. Мінск, 1969, с. 4—7; яго ж. Белорусские народные игры второй половины XIX—начала XX в. Автореферат кандидатской диссертации. Минск, 1971, с. 13.
Нават дробная праўка будзе карыснай. Не стаўце знакі націску, каб словы лепш знаходзілася праз пошук.
81 👁
◀ / 337 ▶