РОШВА наз., ж., р. -ы. Карункі, якія ўшываюцца ў навалочкі ці настольнікі. Ганя добрыя рошвы можа зрабіць, як захоча.
РУМЗА наз., агульн., р. -ы. Урадзілася некая румза.
РУМЗАЦЬ дзеясл., -а-ю, а-еш, неперах., незак. Плакаць. Мая ш, як двойку палучыць, дак дзень румзаць будзя.
РУЧАЙКА наз., ж., р. -і. Верацяно з напрадзенымі на яго ніткамі. Ручайку якую вывяду за вечар.
РЭХВА наз., ж., р. -ы. Цыліндрычнае колца, пры дапамозе якога прымацоўваецца каса да касся. Новую рэхву зрабіў Хвёдзік, але вялікаватая. Параўн.: банька. Ф. Янкоўскі, Дыялектны слоўнік, 1959.
РЭШАТА наз., н., р. -а. Надзвычай рэдкае сіта. Я сваю квахтуху ў склеп пасадзіла, рэшатам навярнула.
СЕМАЧКІ наз., р. -ак, ужываецца звычайна ў мн. Насенне сланечніку і гарбузоў. Ці то восянь такая, але ш усе семачкі пустыя.
СІТКО наз., н., р. -а. Вельмі густое сіта. Сітко ўзяўся рабіць, але ш сетачкі ніяк ні знайду.
СКАРАСЬПЕЙКА наз., ж., р. -і. Гатунак бульбы. Скарасьпейкі думала пасадзіць с кошык.
СКАРОДЗІЦЬ дзеясл., -дж-у, -дз-іш, перах., незак Баранаваць. Восім чалавек лубін скародзілі.
СКЛЕП наз., м., р. -а. Цэментаваны пограб. Цяпер вада нешта патходзіць стала ў мой склеп.
СКНАРА наз., агульн., р. -ы. Скупы чалавек. У гэтай скнары гразі с-пад нохця ні дастаняш.
СКРЭБЛА наз., н., р. -а. Металічная шчотка для чысткі коней. Німа скрэбла, та хоць саломкаю пачысьціў бы.
СПРУЖЫНОЎКА наз., ж., р. -і. Прылада для культывацыі глебы.
СПУСТ наз., м., р. -а. Фуганак. Якрас спуста ні ўзяў с сабою. Параўн.: спуск. Ф. Янкоўскі, Дыялектны слоўнік, 1959.
ССЫПКА наз., ж., р. -і. Мяшочак, у які насыпаецца пер'е. Добрага тавару на ссыпкі прывёс лавачнік. Параўн.: насыпка. Клетнае, Глускага раёна.
СТОЛБІК наз., м., р. -а. Грубка (печка). Столбік прапаліць трэба.
78 👁