ранок бывая вясной пасля замаразкаў (Баравікі, Светл.); Харошая дарога да Рудні — усё ўрэмя сіранок (Палессе, Чач.). СЕРАНУХА ж., заал. змяя. Серануха жарая, бліскучая, быццам медная (Марозавічы, Б.-Каш.). СЕРАНЬ м., тое, што сарун. Сразу выпаў снег,— і ўжо серань (Піркі, Браг.). Параўн. серан, сярон. СЕРАЎНО прысл. усё роўна. Сераўно будзе па-мойму (Грычынавічы, Жытк.). СЕРБІЯНКА (СІРБІЯНКА) ж. танец. Сербіянку тожа танцавалі з прыпеўкамі (Юравічы, Калінк.); Вой, як я люблю сірбіянку танцаваць (Зарэчча, Жлоб.). СЕРПАЕЖНІК м., бат. крываўнік. Ад гэтай хваробы серпаежнік добра (Бялёў, Жытк.). Параўн. серпарэжнік, серпарэз, серпарэзнік у 1 знач. СЕРПАРЭЖНІК м., бат., тое, што серпаежнік. Расце па межах, закапываюць рану, каб не шла кроў — вось што серпарэжнік (Забалоцце, Раг.). Параўн. серпарэз, серпарэзнік у 1 знач. СЕРПАРЭЗ м., бат., тое, што серпаежнік Серпарэз добра кроў астанаўлюе. Як кроў ідзе, дак патры лісцік серпарэзу (Дуброўка, Добр.). Параўн. серпарэжнік, серпарэзнік у 1 знач. СЕРПАРЭЗНІК (СІРПАРЭЗНІК, СЯРПАРЭЗНІК) м., бат. 1. тое, што серпаежнік. Серпарэзнік — лячэбная трава (Юравічы, Калінк.); На полі рос серпарэзнік (Неглюбка, Ветк.+Бялёў, Жытк.); Сірпарэзнік каровы ні едуць (Марозавічы, Б.-Каш.+Аравічы, Хойн.); Атарві сярпарэзніку да прыкладзі, кроў і пярастаня (Р. Бурыцкая, Лоеўск.+Саўгасная, Б.-Каш.; Холмеч, Рэч.). Параўн. серпарэжнік, серпарэз; 2. тое, што сака. Серпарэзнік ля вады расце, бывала, як пойдзіш на рэчку, усе ногі парэжыш (Хізы, Ветк.); Рвала траву ды серпарэзнікам руку парэзала (Халоччa, Чач.). СЕРЦАВІНА ж. стрыжань. Давай серцавіну выкінем, гнілая (Хізы, Ветк.+Р. Бурыцкая, Лоеўск.). СЕСТРУХНА ж. сястра (дваюрадная). Проходзь, проходзь, сеструхна (Мілашэвічы, Лельч.). СЕСТРЫЧНА ж. пляменніца. Жыву я с сестрычною, бо сестра моя, царство ёй небесное, померла (В. Бярэзнікі, Жытк.). СЕСТРЫЧЫЧ м. пляменнік. Мой сестрычыч вельмі вучоны (В. Бярэзнікі, Жытк.).