Возим—Волна ВОЗ'ИМЪТЬ, памец. Хворая памела ахвоту да яды. Памеваецца ў мяне жаданьне папрасіца дамоў. ВОЗШЕСТВІЕ ср. узшэсьце. ВОЙЛОК м. спехцень з воўны або поўсьці: лямец. ВОЙЛОКОБОЙ, пяхтар, лямшчык. ВОЙНА ж. агульн. слав,: вайна, ваяваць (ад біц,—бойня, баяваць; як, праўдападобна, баярын і воевода). ВОИТЕЛЬ, ваяўнік, ваец, войнік, воім, ваяр, ваярын. ВОИНСТВО, войска, ВОИНСТВЕННОСТЬ, ваёўнасьць арх. валечнасьць. ВОИСТИНУ прысл. запраўды. Запраўды кажу вам лягчэй вярблюду прайсьці праз вухо ігольнае, як багачу у царства нябеснае. ВОКРУГ чаго наўкол, наўкруг. Зямля аварачваецца наўкруг (наўкол) сонца. Гэтай справы наўкол пальца не абвінеш. ВОЛДЫР м. шышка, пухліна на целе ад удару, нарыў, нарост: пухір, будыр. Здуўся як пухір дый лопнуў. Лопнуў як пухір па вадзе. Будыром баўдыром сеў на целе. ВОЛК м. хіжы зьвер сабачай пароды: воўк, ваўчыца, воўчы, ваўчо, ваўчанё, ваўчура, ваўчонак. ВОЛКОДАВ м. завод сабак: ваўкарэз. ВОЛНА ж. вадзяны грэбень, падняты ветрам: вал, валва, (Гродз.) выльва (Вязіжск.), бурва (Гомельск. п.) Вуліца бурыца, Карагод валіцца. (Ром. Т. 8—9, стр. 178). Быстрая рэчанька валвой бьець, Матухна Настульку з вянца жджэць. (Лідзк. і Ашм. пав.).