Сміта—Снаруж 666
СМЪТА ж. каштарыс. Зрабіць каштарыс будоўлі. Каштарыс даходаў i выдаткаў; размяркація.
СМЪХ м. az. сл. сьм ех, сьмгшкі, сьмехацьц#, сьмяхотны—ХОТЛІВЫ,
СЬМІШНЫ,
СЬМЯІІШЦЬ, сьмяяцца, сьмяхотнік—ніца, сьмуў, сьмуўкі, сьмувы, сьмяхоты. Работа, курам на сьмех. Г эта-ж коні сьмяяцца будуць! I сьмех i грэх. И я moe сьмешна, што жонка мужа бье, a moe, што муж плача. Сьмяхотны хлапец. Сьмехацьцё дый толькі. Я гэта сказаў сьмехам (жартам), а ён i начапурыўся. У маладзежы заўсёдьі сьмевы ды перасьмеўкі.
СМЪТИТЬ што, скгміць.
СМЪТЛИВЫЙ, к?мкі, к?млівы, кумкасьць.
СМЯГЧАТЬ што, зьмякчаць—чацца, зьмяклць, зьмяклівы, зьмякнуць, зьмяклы, зьмяклаць.
СМЯТЕНЬЕ, трывога, ўзоз/раньне.
СМЯТКА, аб вараным яйку; ндузьмяч. Звары яйко не на цьвёрда, a наўзьмяч.
СМЯТЬ, скомкаць, пакомкаць, скамшыць.
СНАБДЪВАТЬ каго чым; дастарчдць—чдньне.
СНАБЖЕНІЕ, дастдча; засобленьне, засобіць— біцца, засоблівы. Чым (што) зямля засобіць (дастарчая)—тым i кормімся. Мы ўзасобілі яго ў да рогу усім патрэбным. Чалавек ўзасоблены розумам i воляй.
СНАДОБЛЯТЬ, азнадабляць, азнддаблены— біць.
СНАДОБЬЕ, прыпрлва; зел ьл е; спэція.
СНАРУЖИ прысл. зьверху, зьверхняй сгараны спавгрху, спавурхнасьць. Спаверху гладка, a ў сярэдзіне гадка, Пстрыкаты рысь спаверху, а чалавек з сярэдзіны. Па спаверхнасьці нельга судзіць аб чалавеку. Дзеўка, хлапец гожай спаверхнасьці. Спаверху бытцам рай, а ў сярэдзіне пекла
Дадатковыя словы
к<?млівы, к^мкасьць, ндўзьмяч, спав^рхнасьць, сьм^вы, сьм^ў, сьм^ўкі, ўзбз/раньне, ўзозіраньне
7 👁