ваць, рабунак; лупіць, лупежа, лупежнік. Аблупілі па дарозе, грабіць, грабежнік, грабежа. ГРАБЛИ ж. мн. ручная прылада да зграбаньня; складаецца з галоўкі у якой ад 10 да 16 зубоў і з доўгай ручкі грабавіла, грабаўя; граблі, грабельцы. Грабкі сталовыя „вилки“, да браньня яды. Грабзаць, шарыць рукамі. Грабзнуў рукой па плячах. Што ты грабзаешся па паліцы. Грабзаецца, лёзе на гару. Мядзьведзь грабзнуў лапай. ГРАБ м. дрэва, белы бук; бераст. ГРАВЕР м. ням. майстар які выразае рысункі для аддрукаваньня іх, на дрэве, медзі і інш; рытар, рыцец—рытарскае далатцо; рыць, выразаць далатцом. ГРАВЮРА ж. рыціна. ГРАВІЙ м. фр. буйны пясок; жвір, грант. ГРАДУС м. лац. ступень. Акружнасьць або круг дзеліцца на 360 градусаў; градус. ГРАДАЦІЯ ж, разьбіўка, распадзел чаго на градусы, на ступені; градація, ГРАД м. замерзшыя ў паветры дажджавыя кроплі: град, градзіна, градны, градовы, градабой. ГРАД м. горад. ГРАДОНАЧАЛЬНИК м. начальнік гораду; гараднічы. ГРАЖДАНИН м. кожды чалавек які уходзіць у склад народу, зямлі, дзяржавы; грамадзянін, грамадзянскі, грамадзянства, грамадзянскасьць. ГРАМОТА ж. уменьне чытаць і пісаць; граматнасьць, граматны. ГРАНАТА ж. ням. гарматны разрыўны набой, пустая куля напоўненая порахам з устаўленым у сьвішч запалам; граната. ГРАНАТ м. фрукт цёплых краёў Punica granatum гранат. ГРАНДІОЗНЫЙ франц. вялічэзны, аграмадны, урочысты.