АПЛІК, а, м. — крючек для застегивания одежды. У мяне у куртцы вырваліся аплікі. (Прыстоі, Чаш. р.). Пар. гаплік. АПЛІЧКА, ж. — петличка для крючка. Трэба ўшыць аплічку ў спаднік (Латыгаль, Сен. р.). АПЛЯТАЦЬ, дзс. — оплетать. Даў мне дрэнны кусок дроту і загадаў аплятаць гаршчок (Лясьнікі, Сен. р). АПЛЯЦЕНЬ, я, м. — плетень. Агародзік агароджаны аплітнём (Храпавічы, Куз. р). АПОКА, аг. — лежебок, лентяй. Гэты апока і царства нябеснае прасьпіць (Азярэцк, Сен. р.). АПОЛАК, а, м. — горбылина (доска). З кажыннага бярна два аполкі (Сухарукава, Аз. р.). АПОРАК, а, м. — опорок. Насунь на ногі апоркі і выскач на двор (Навасёлкі, Куз. р.). АПОЎЗАК, а м. — оползень. На бярагу ракі апоўзак (Пясочак, Куз. р.). АПОУЗЬЛІК, АПОЎЗЛЫ, а, м. — неповоротливый, слабый человек. Куды ты пашоў, апоўзьлік ты! (Асіпова, Аз. р.). Апоўзлы чалавек ён (Нов. Сяло, Беш. р.). АПОШНІ — последний. Даелі апошні хлеб (Якшы, Беш. р.). АПРАБАВАНЫ — испробованный, испытанный. Мой конь апрабаваны (Прыстоі, Чаш. р.). АПРАБАВАЦЬ, дзс. — испытать. Трэба апрабаваць яго у плузе (Карма, Куз. р.). АПРАВА, ж. — 1) оправа, рамка. Палтрэт Леніна ў аправе (Госьміра, Сен. р.); 2) книжный переплет. Якая добрая аправа ў тваёй кніжцы! (Запрудзьдзе, Сен. р.). АПРАГАЦЦА, дзс. — с жадностью что-либо делать: спать, пить, есть и т. п. Апрогся ад гарэлкі. Апрігаецца сном (Дрыкольле, Куз. р.). АПРАНАЦЬ, АПРАНУЦЬ, дзс. — 1) одевать, одеть. Апрані кажух (Раіны, Аз. р.); 2) сильно ударить. Ён так апрануў палкай сьвіньню ў гародзе, што яна аж зад павалакла (Сьвярдлы, Беш. р.). АПРАСТАЦЬ, дзс. — 1) опорожнить. Апростай ты мой мяшок (Азярэцк Сен. р.); 2) освободить. Апрастай каню нагу (Пустынкі, Сен. р.). АПРАЎЛЯЦЬ, дзс. — отделывать. Апраўляю лехі (Лятоўшчына, Куз. р.). АПРАЦОЎКА, ж. — обработка, отделка. Гэта верацяно яшчэ ў апрацоўку пойдзець (Чашнікі, Чаш. р.). АПРАЧА, АПРОЧ, АПРЫЧ — кроме. Апрача мяне ніхто ня ведае яго. (Мігава, Куз. р.). Апроч гэнага я ведаю нешта яшчэ (Сянно, Сен. р.). Апріч таго мне нада было зайці к Ягору (Дрыкольле, Куз. р.). АПРУДА, аг. — ленивый обжора. Гэты апруда нічога ня хочыць дзелаць (Выгары, Куз. р.). АПРУДЗІЦЦА, дзс. — опасно заболеть, околеть. Каб ты ня выжыў ды апрудзіўся! (Стралкі, Беш. р.). АПРЫКРЫЦЬ, дзс. — опротиветь. Да таго ён апрік мне! (Навікі, Віц. р.). Апрыкрыла аж ні магу глядзець (Медшыцы, Чаш. р.). АПСІК, вкл. — брысь, оклик на кота. Апсік, коціку! (Берашоўцы, Беш. р.). АПТЭСАМ — моментально, быстро. Ён аптэсам кінуўся на яго (Азярэцк, Сен. р.). АПУНДЫРЫЦЦА, дзс. — вздуться животу. Еў, еў, аж апундыраўся (Слабада, Чаш. р.).