ХВОРАСЬЦЬ, ж. — болезненное состояние. Хворасьць на мяне напала (Астроўна, Віц. р.). ХВУЗІЯ, ж. — ружье. Хвузія добра б'е (Вішкавічы, Чаш. р.). ХВОРЫ — больной. У хворага Пятруся пачырванелі вусны (Чарнагосьці, Беш. р.). ХВОШЧ, у, м. — хвощ. (Eguisetum L). Я пайду у хвошч (Шкалёўка, Беш. р.). ХВОЯ, ж. — сосна. Pinus silvestris L. На маім шнуры адна хвоя (Мар'янфельд, Беш. р.). ХЭЎРА, ж. — шайка. І тутацькі цэлая хэўра назьбіралася (Доўжа, Куз. р.). ХІБА, ж. — недостаток. Еты конь з бальшэй хібай (Сянно, Сен. р.). ХІБА — разве, ужели. Хіба ты ня прыдзеш ка мне? (Вейна, Сен. р.). ХІБІЦЬ, дзс — плоховать, сплоховать. Ічмень у міне хібіў сёліта (Астроўна, Віц. р.). ХІБУРА, ж. — избушка. Мая хібура зараз паваліцца (Міхалі, Куз. р.). ХІРЫ — захиревший, больной. Хіры ляжыць у бальніцы (Гарнакі, Сен. р.). ХІСТАЦЦА, дзс. — шататься. Быльлё ад ветру хістаецца ва ўсе бакі (Гравы, Сен. р.). ХІТРЫ — хитрый. Кабыла падкутая, хітрая (Лукашоўка, Беш. р.). ХІЦЬ, ж. — желание, позыв. Неяк кінула міне хіць на кіслую капусту (Сухарукава, Аз. р.). Нешта ў мяне няма хвісі вадзіць завадзкіх курэй (Глебаўск, Сен. р.). ХЛАМІДА, ж. — рваная одежда. Валяецца хламіда (Мамойкі, Беш. р.). ХЛАПЕЦ, ХЛОПЕЦ, а, м. — парень. Евін Тодар ужо ладны хлапец (Азярэцк, Сен. р.). Які ты брыткі хлопец! (Зямковічы, Сен. р.). ХЛЕБНІЦА, ж. — кадка, в которой замешивают хлеб. Мая хлебніца спорцілася — хлеп не ўдаецца (Заронава, Куз. р.). ХЛЕЎ, а, м — хлев. У хлеве стаяць каровы (Лужасна, Куз. р.). ХЛЕХАТУН, а, м. — хохотун. Хахочыць, як хлехатун (Латышы, Беш. р.). ХЛЁБАЦЬ, дзс — хлебать, быстро глотать. Я дужа прагаладаўся й пачаў хлёбаць халодную зацірку (Шыпы, Сен. р.). Хлібай сарапеню (Варашылы, Куз. р.). ХЛЁСТКІ — хлесткий. Мікола хлёсткі малец (Сялец, Чаш. р.). ХЛІПАЦЬ, дзс. — всхлипывать, плакать. Ня хліпай, хлопчык (Дзямідавічы, Чаш. р.). ХЛОМ, у, м. — хлам. Убяры з панадворка хлом (Сяркуці, Сен р.). ХЛУД, у, м. — 1) мелкай хворост. Начлежнікі запалілі хлут (Пятніцкая, Беш. р.); 2) сруб колодца. Нада новы хлут у калодзісь (Купіна, Віц. р.); 3) заноза. Сын захлудзіў нагу; дай іголку выняць хлуу (Астроўна, Віц. р.). ХЛУДЗІНА, ж. — бревно, полено из «хлуду» (гл.). Вун тая хлудзіна, над вадой, гнілая (Купіна, Віц. р.). ХЛУСІЦЬ, дзс. — лгать. Ня хлусі ты дарма, ніхто цябе й ня слухае (Заронава, Куз. р.). ХЛЮНДРА, ж. — неряха. Хлюндра ты бальшая! (Кузьміно, Сен. р.).