рэлі тэя апасталы (Вядрэнь, Чаш. р.). ТОК, у, м — рига, овин. У таку ляжыць абіч (Каверзіна, Меж. р.). ТОКАВІШЧА, н. — место где находится, был ток. На старым токавішчы пастаўлю пуню (Дабрамысьль, Лёз. р). ТОЛК, у, м. — лад, порядок. Нада дабіцца толку (Вяжышча, Беш. р.). ТОЛЬКІ — только. Бог сіраціну любіць — толькі долі не дае (Алексінічы, Сен. р). ТОМКА, ж. — донник Melilotus officinalis Desr. Сарві мне томку (Унава, Лёз. р.). ТОМНА — дурно. Ей стало томна (Нов. Сяло, Беш. р). ТОПІЛЬ, я, м. — тополь Populus, розныя віды. Бубышкі топіля раскідываюцца (Навікі, Беш р.). ТОРБА, ж. — сумка, мешочек. Торба з хлебам у дарозе ня вадзіць (Вішкавічы, Чаш. р.). ТОРГ, у, м. — торговля. Ох, какой харошый сяньні торх (Баранаўка, Куз. р.) ТОРГАЦЦА, дзс. — дергаться. А іграй, дутка, да ня торгайся, пап'ём, паядзім і разойдзімся (Запрудзьдзе, Сен. р). ТОРГАЦЬ, дзс. — дергать. У машыне торгаець (Стаішча, Чаш. р). ТОЧА, ж. — вид полотна. Памачы точу, а то яна высахла (Шлапакі, Сір. р.). Атрэш кусок точы (Застарыньне, Беш. р). ТОШНА — тошно. Тошна на сэрцы (Нов. Сяло, Беш. р.). ТРАБЛО, н. — живот обжоры. Набіў-жа ён сваё трабло! (Высачаны, Выс. р.). ТРАВЕЦЬ, дзс. — зарастать травою. Бульбу трэба абганяць, кап яна не травела (Купіна, Віц. р). ТРАІЦЬ, дзс. — вспахивать 3-й раз. Нада траіць пад ячмень (Вейна, Сен. р.). ТРАЙНІК, а, м. — трехпудовая гиря. Трайнік аднэй рукой падымаю (Сітна, Лёз. р). ТРАЙНЯ, ж — развилина, соединяющая переднюю и заднюю оси телеги. У калёсах злумалась трайня (Кабыльніца, Куз. р.). ТРАЙСТКА, ж — небольшой мешок, сума. Пакладзі свае рэчы ў трайстку (Гунчанкі, Сур. р.). ТРАМА, ж. — перекрестная, поперечная балка для поддержки потолка. На траме лежаць апцугі (Закур'е, Чаш. р.). Пар. атрама. ТРАНТЫ, аў, м. — поношенное платье, одежда; лохматья. Я ня буду насіць гэтыі транты (Увалокі, Куз. р.). ТРАПАЛКА, ж — дощечка, которою треплют волокно льна. Трапалка мая ськіпаіцца (Любашкова, Выс. р.). ТРАПАЦЦА, дзс. — вести себя плохо. Больно яна ўжо трэпецца (Пушкары, Сен. р). ТРАПАЦЬ, дзс. — трепать. Пайду трапаць лён (Любічы, Беш. р). ТРАПАЧКА, ж. — брусок, дощечка с каменистым слоем с двух сторон для точения кос. Дай мне трапачку касу пайстрыць (Друкава, Выс. р). ТРАПЕНЬНЕ, н — трепетание. Няхай яго трапеньне возьме! (Крупеніна, Віц. р.) ТРАПІЦЦА, дзс. — случиться. Мне раз трапілася пайсьці тудой (Навасёлкі, Сен. р). ТРАПІЦЬ, дзс. — попасть. Мы як раз трапілі да двор (Санікі, Беш. р.).